Naladiyar 383 · நாலாறும் ஆறாய் நனிசிறிதாய் எப்புறனும்
நாலாறும் ஆறாய் நனிசிறிதாய் எப்புறனும்மேலாறு மேலுறை சோரினும் - மேலாயவல்லாளாய் வாழும்ஊர் தற்புகழு மாண்கற்பின்இல்லாள் அமர்ந்ததே இல்.
Naalaarum aaraay nanisirithaay eppuranum / Maelaaru maelurai soarinum - maelaaya / Vallaalaay vaazhumoor tharpukazhu maankarpin / Illaal amarnthathae il.
பொருள்
நான்கும் ஆறும் சேர்ந்து ஆறாக, மிகச் சிறியதாக, எல்லாப் பக்கமும் மேலாற்றின் மேல் உறை சோர்ந்து ஒழுகினும், மேலான வல்லமை உடையாளாய் ஊரே புகழும் மாண்புடைய கற்பினை உடைய இல்லாள் அமர்ந்ததே இல்.
Meaning
Though the four posts and six beams join as six, though it be very small, though the roof above leaks and drips at every side — the house where a capable wife of noble chastity, praised by the town itself, has taken her seat, that is a home.
சொற்பொருள் Word by word
- நாலாறும் ஆறாய்
- the four and six fitted as six
- நனிசிறிதாய்
- grown very small
- எப்புறனும்
- on every side
- மேலாறு மேலுறை சோரினும்
- though the upper roof drips from above
- மேலாய வல்லாளாய்
- being of high worth and ability
- வாழும் ஊர் தற்புகழும்
- praised even by the town she lives in
- மாண்கற்பின் இல்லாள்
- the wife of choice chastity
- அமர்ந்ததே இல்
- that seat is the house
விளக்கம்
பாடலின் முதல் மூன்று அடிகள் ஒரு வீட்டைக் கட்டி, பின் அதை இடித்துக் காட்டுகின்றன: சிறிய அளவு, நான்கும் ஆறும் போதாத இணைப்பு, மேலிருந்து ஒழுகும் கூரை. அதாவது நகரத்தின் அனைத்துப் பக்கமும் குறை.
பிறகு அந்தக் குறைகள் அனைத்தையும் ஒரே வரியில் மறைக்கிறார்: 'இல்லாள் அமர்ந்ததே இல்'. அதாவது வீடு என்பது சுவர் அளவு அன்று; அதில் அமர்ந்திருப்பவர் யார் என்பது. இங்கே 'அமர்ந்தது' என்பது ஒரு நிலைத்தன்மையைக் காட்டுகிறது — அவள் நிலைத்து அமர்ந்திருப்பதுவே அந்தக் கட்டடத்திற்கு 'இல்' என்ற பெயரைத் தருகிறது. மேலும் அவளது நல்லொழுக்கம் ஊராராலேயே புகழப்படுகிறது என்பது, வெறும் குடும்ப உள்ளே நின்ற புகழ் அன்று என்பதையும் காட்டுகிறது.
Explanation
The first three lines build a house and then show it failing: too small a size, four and six fitted so as to be only six, a roof that drips from above. Want on every side.
And then all of that is swept away in one line: the house is where the wife has taken her seat. A home is not measured by its walls but by who sits in it. The word 'taken her seat' carries a sense of steadiness: it is her staying there that gives the building the name of a house. That her good name is praised by the town also shows her virtue is not merely a private thing kept within doors.
சிந்தனைக்கு
வீடு சுவரின் அளவால் ஆவது அன்று; அதில் அமர்ந்திருப்பவரால் ஆவது.
To reflect on
A house is made by who dwells in it, not by the measure of its walls.