Naladiyar 378 · ஏமாந்த போழ்தின் இனியார்போன் றின்னாராய்த்
ஏமாந்த போழ்தின் இனியார்போன் றின்னாராய்த்தாமார்ந்த போதே தகர்கோடாம் - மானோக்கின்தந்நெறிப் பெண்டிர் தடமுலை சேராரே,செந்நெறிச் சேர்துமென் பார்.
Aemaantha poazhthin iniyaarpoan rinnaaraayth / Thaamaarntha poathae thakarkoataam - maanoakkin / Thannerip pentir thatamulai saeraarae, / Senneris saerthumen paar.
பொருள்
ஏமாந்து இருக்கும் போது இனியாரைப் போல் இருந்து, தாம் அணைந்து விட்ட போதே தகரக் கோலைப் போல் ஆவர்; மான் போன்ற பார்வையுடைய, தம் நெறியில் நிற்கும் பெண்டிரே தடமுலை சேரார்; அவரே 'செந்நெறியைச் சேர்வோம்' என்பார்.
Meaning
While a man is still unharmed they are like his own dear ones; the moment he gives himself over they become a broken stake. Women with the eyes of a deer, who keep to their own path, do not come to another's broad breast; they are the ones who say, 'we shall join the right path.'
சொற்பொருள் Word by word
- ஏமாந்த போழ்தின்
- in the hour one is still unharmed
- இனியார்போன்று
- like one's own dear ones
- இன்னாராய்த்
- and turning harsh
- தாமார்ந்த போதே
- the moment one gives oneself over
- தகர்கோடு ஆம்
- they become a broken stake
- மானோக்கின்
- with the look of a deer
- தந்நெறிப் பெண்டிர்
- women who keep to their own path
- தடமுலை சேராரே
- they come not to another's broad breast
- செந்நெறிச் சேர்துமென் பார்
- they are those who say 'we shall join the right path'
விளக்கம்
பாடலின் அச்சு ஒரு நேர மாற்றம்: 'ஏமாந்த போழ்து' என்று ஒரு நிலை, 'தாமார்ந்த போதே' என்று அடுத்த நிலை. அதாவது ஒரே நபர், இரண்டு நேரங்களில் இரண்டு வடிவம். முதல் நேரத்தில் இனியவர்; இரண்டாவதில் முறிந்த கோல்.
'தகர்கோடு' என்பது துல்லியமான உவமை: கோல் முறிந்தால் ஊன்றுகோலாகப் பயன்படாது; அது வெறும் குச்சி. அதுபோல் உதவாத, ஆனால் அருகில் கிடக்கும் ஒரு பொருள். பிறகு பாடல் எதிர் முனையைக் காட்டுகிறது: மான் போன்ற பார்வையும் தம் நெறியில் நிற்றலும். அதாவது உண்மையான நிலைத்தன்மை தம் வழியிலேயே நிற்பதில் வருகிறது, பிறர் நிலையைப் பார்த்து மாறுவதில் அன்று.
Explanation
The axis of the verse is a shift in time: one state while the man is unharmed, another the moment he gives himself over. One person in two hours wears two forms — dear in the first, a broken stake in the second.
'A broken stake' is exact: once a staff breaks it can no longer be leaned on; it is only a stick lying there, no longer of use. Then the verse shows the opposite pole: the deer's look and keeping to one's own path. Steadiness comes from holding to one's own way, not from changing with another's position.
சிந்தனைக்கு
நிலைத்தன்மை தம் வழியில் நிற்பதில் வருகிறது, பிறர் நிலையைப் பார்த்து மாறுவதில் அன்று.
To reflect on
Steadiness comes of holding one's own way, not of shifting with another's.