Aayiram Karangal Neetti 3 · தூயவர் இதயம் போலத் துலங்கிடும் ஒளியே போற்றி!

Verse 3 · Aayiram Karangal Neetti · Kaviyarasar Kannadhasan

தூயவர் இதயம் போலத் துலங்கிடும் ஒளியே போற்றி!தூரத்தே நெருப்பை வைத்து சாரத்தைத் தருவாய் போற்றி!

Thooyavar ithayam poalath thulangkitum oliyae poatri! / Thooraththae neruppai vaiththu saaraththaith tharuvaay poatri!

பொருள்

தூய்மையானவர்களின் உள்ளம் போல ஒளிவிட்டுத் துலங்கும் ஒளியே, போற்றி! நெருப்பைத் தொலைவில் வைத்துக்கொண்டு, அதன் சாரத்தை மட்டும் நமக்குத் தருபவனே, போற்றி!

Meaning

Praise to you, O Light that shines as clear as the heart of the pure! Praise to you, who keep the fire far away and send us only its essence!

சொற்பொருள் Word by word

தூயவர்: the pure in heart
இதயம் போல: like the heart
துலங்கிடும்: shining clearly
ஒளியே: O Light
தூரத்தே: far away
நெருப்பை வைத்து: keeping the fire
சாரம்: the essence
தருவாய்: you who give
போற்றி: praise to you

விளக்கம்

கவிஞர் கதிரவனின் ஒளியை எதனோடு ஒப்பிடுகிறார் என்று பாருங்கள்: பொன்னோடோ வைரத்தோடோ அல்ல, "தூயவர் இதயத்தோடு". களங்கமற்ற மனம் எப்படி எதையும் மறைக்காமல் வெளிப்படையாக ஒளிர்கிறதோ, அப்படியே கதிரவனும் எல்லோருக்கும் ஒரே ஒளியைத் தருகிறான். நாமும் அப்படித் தூய மனத்தோடு வாழ்ந்தால் நம் உள்ளமும் ஒளிரும் என்பது மறைமுகமான அறிவுரை.

பாடலின் மிக அழகான சிந்தனை அடுத்த இரண்டு அடிகளில் உள்ளது. கதிரவன் ஒரு பெரும் நெருப்புக் கோளம். அது அருகில் வந்தால் உலகம் எரிந்துவிடும். அதனால் அவன் அந்த நெருப்பைத் "தூரத்தே" வைத்துக்கொண்டு, அதன் "சாரத்தை" மட்டும், வெப்பத்தையும் வெளிச்சத்தையும் உயிர் வாழத் தேவையான அளவு மட்டும், நமக்கு அனுப்புகிறான். பெரியவர்களின் அன்பும் அப்படித்தான்: தங்கள் வலிமையால் நம்மை அழுத்தாமல், நமக்குத் தேவையானதை மட்டும் தந்து வளர்க்கிறார்கள். சக்தி உள்ளவன் அதைக் கட்டுப்படுத்திக் கொடுப்பதே கருணை.

Explanation

Notice what the poet compares the Sun's light to: not gold, not diamonds, but "the heart of the pure". A mind without stain shines openly and hides nothing, and in the same way the Sun gives the same light to everyone. There is a quiet lesson here: if we live with a pure heart, our own heart will shine too.

The most beautiful thought of the song is in the next two lines. The Sun is a vast ball of fire; if it came close, the world would burn. So he keeps that fire "far away" and sends us only its "essence", just as much warmth and light as life needs. The love of our elders is like this: they do not crush us with their strength, but give us what we need to grow. Mercy is when one who has great power holds it back and gives it in measure.

மார்க்கண்டேய புராணம், விஷ்ணு புராணம்

விஸ்வகர்மா குறைத்த ஒளி

புராணங்களிலிருந்து. தேவசிற்பி விஸ்வகர்மாவின் மகள் சஞ்ஞா தேவி சூரிய பகவானை மணந்தாள். அவர்களுக்கு வைவஸ்வத மனு, எமன், யமுனை ஆகிய பிள்ளைகள் பிறந்தனர். ஆனால் கணவனின் கடும் ஒளியையும் வெப்பத்தையும் சஞ்ஞாவால் தாங்க முடியவில்லை. அவனை நேருக்கு நேர் பார்க்கக்கூட முடியாமல் கண்களை மூடிக்கொண்டாள்.

கடைசியில் அவள் தன் நிழலிலிருந்து தன்னைப் போலவே ஒரு பெண்ணை உருவாக்கினாள். அவளே சாயா தேவி. அவளை வீட்டில் விட்டுவிட்டு, சஞ்ஞா ஒரு பெண் குதிரையின் வடிவில் வடகுருப் புல்வெளியில் தவம் செய்யச் சென்றாள். நாளடைவில் உண்மையை அறிந்த சூரியன் அவளைத் தேடிச் சென்றான்.

அதற்கு முன் விஸ்வகர்மா சூரியனைத் தன் சாணைக்கல்லில் வைத்து அவன் ஒளியைச் செதுக்கிக் குறைத்தார். அதன் பிறகு சூரியனின் உருவம் அழகாகவும் கண்ணுக்கு இதமாகவும் ஆனது. சஞ்ஞா அவனோடு மகிழ்ச்சியாகத் திரும்பினாள். செதுக்கி எடுத்த ஒளித் துகள்களிலிருந்து விஸ்வகர்மா திருமாலின் சுதர்சனச் சக்கரத்தையும், சிவபெருமானின் திரிசூலத்தையும், முருகப் பெருமானின் வேலையும் செய்தார் என்று விஷ்ணு புராணம் சொல்கிறது.

அன்பிற்காகத் தன் கடுமையைக் குறைத்துக்கொண்டான் கதிரவன். "தூரத்தே நெருப்பை வைத்து சாரத்தைத் தருவாய் போற்றி" என்ற வரி இந்தக் கருணையையே நினைவூட்டுகிறது.

Markandeya Purana and Vishnu Purana

When Vishwakarma Softened the Sun

From the Puranas. Sanjna, daughter of Vishwakarma, the architect of the gods, married Lord Surya. Their children were Vaivasvata Manu, Yama and Yamuna. But Sanjna could not bear her husband's fierce light and heat. She could not even look at him, and kept her eyes closed in his presence.

At last she made from her own shadow a woman just like herself, Chhaya, and left her in the home. Sanjna herself went away in the form of a mare to do tapas in the northern pastures. In time Surya learned the truth and set out to find her.

Before he went, Vishwakarma set the Sun upon his grinding wheel and trimmed away some of his blazing light. After that Surya's form became beautiful and gentle to the eye, and Sanjna returned to him happily. The Vishnu Purana says that from the shining fragments Vishwakarma made the Sudarshana discus of Vishnu, the trident of Shiva, and the Vel, the spear of Murugan.

Out of love, the Sun softened his own fierceness. The line "keeping the fire far away, he gives us its essence" recalls exactly this mercy.

சிந்தனைக்கு

உங்களிடம் உள்ள வலிமையை, அறிவை, அதிகாரத்தை இன்று ஒருவரிடம் மென்மையாக, அவருக்குத் தேவையான அளவு மட்டும் பயன்படுத்திப் பாருங்கள்.

To reflect on

Today, use whatever strength, knowledge or authority you have gently with someone, giving only as much as they need.