Verse 229 · Naladiyar · Several authors (Jain ascetics)

Naladiyar 229 · தமரென்று தாங்கொள்ளப் பட்டவர் தம்மைத்

தமரென்று தாங்கொள்ளப் பட்டவர் தம்மைத்தமரன்மை தாமறிந்தா ராயின் - அவரைத்தமரினும் நன்கு மதித்துத் தமரன்மைதம்முள் அடக்கிக் கொளல்.

Thamarenru thaangkollap pattavar thammaith / Thamaranmai thaamarinthaa raayin - avaraith / Thamarinum nanku mathiththuth thamaranmai / Thammul atakkik kolal.

பொருள்

தம்மவர் என்று தாம் ஏற்றுக்கொண்டவர்கள் உண்மையில் தம்மவர் அல்லர் என்பதைத் தாமே அறிந்தாலும், அவர்களை உறவினரைவிட நன்றாக மதித்து, அவர்கள் தம்மவர் அல்லாத தன்மையைத் தம் உள்ளத்துக்குள்ளேயே அடக்கிக் கொள்ள வேண்டும்.

Meaning

If you find out for yourself that those you took as your own are not truly so, still honour them even more than your own kin, and keep that knowledge locked within your own heart.

சொற்பொருள் Word by word

தமர் என்று தாம் கொள்ளப்பட்டவர்
those one took as one's own
தமரன்மை தாம் அறிந்தாராயின்
if one learns they are not truly so
தமரினும் நன்கு மதித்து
honouring them more than kin
தம்முள் அடக்கிக் கொளல்
keeping it within oneself

விளக்கம்

நண்பனின் குறையை அறிந்தாலும் அதை உலகுக்குச் சொல்லாமல், அவனை மேலும் மதிப்பதே பெருந்தன்மை.

ஒருமுறை ஏற்றவரைக் கைவிடாமல் இருப்பது நட்பிற் பிழை பொறுத்தலின் உச்சம்.

Explanation

To know a friend's failing, tell no one, and honour him even more: that is magnanimity.

Never abandoning someone once accepted is the height of bearing with a friend's faults.

சிந்தனைக்கு

அறிந்த குறையை உள்ளே அடக்கு.

To reflect on

Keep what you discover to yourself.