Naladiyar 251 · நுண்ணுணர் வின்மை வறுமை, அஃதுடைமை – Tamilone

Verse 251 · Naladiyar · Several authors (Jain ascetics)

நுண்ணுணர் வின்மை வறுமை, அஃதுடைமைபண்ணப் பணைத்த பெருஞ்செல்வம் - எண்ணுங்கால்பெண்ணவாய் ஆணிழந்த பேடி யணியாளோ,கண்ணவாத் தக்க கலம்.

Nunnunar vinmai varumai, ahthutaimai / Pannap panaiththa perunjselvam - ennungkaal / Pennavaay aanizhantha paeti yaniyaaloa, / Kannavaath thakka kalam.

பொருள்

நுண்ணிய உணர்வு இல்லாமை வறுமை; அது உடையராதல் பணைத்து வளர்ந்த பெருஞ்செல்வம். நினைத்துப் பார்த்தால், பெண்மை அவாவி ஆண்மை இழந்த பேடி தனக்குப் பொருந்தாத அணிகலனை அணிந்து கொள்வாளோ?

Meaning

The lack of fine understanding is poverty; to have it is piled-up, heavy wealth. And when you think of it, would a eunuch who longs for womanhood and has lost his manhood deck himself in ornaments that were never meant for him?

சொற்பொருள் Word by word

நுண்ணுணர்வு இன்மை: the lack of fine understanding
வறுமை: is poverty
அஃது உடைமை: the having of it
பண்ணப் பணைத்த: built up and grown thick
பெருஞ்செல்வம்: great wealth
எண்ணுங்கால்: when one considers
பெண்ணவாய்: longing for womanhood
ஆண் இழந்த பேடி: a eunuch who has lost manhood
அணியாளோ: would she wear
கண்ணவாத் தக்க கலம்: an ornament not fit for the eye

விளக்கம்

பாடலின் முதல் இரண்டு சொற்கள் பொருளின் தரத்தை மாற்றிவிடுகின்றன. செல்வம் என்பது பொன் அல்ல; நுண்ணிய உணர்வு. அது இல்லாதவன் எவ்வளவு பொருள் வைத்திருந்தாலும் வறியவனே; அது உடையவன் செல்வத்தில் பணைத்து நிற்கிறான். அளவுகோல் வெளியில் இல்லை, உள்ளே.

பிறகு ஒரு கடுமையான படம். பேடி பெண்மையை விரும்புகிறான்; ஆனால் அது அவனுக்கு உரியதன்று. அலங்காரம் அவனை மாற்றாது; ஏனையோரின் பார்வையில் அது பொருந்தாக் காட்சி. அதுபோல, அறிவில்லாதவர் கல்வியின் ஆபரணங்களை அணிந்து கொள்ளலாம்; ஆனால் உள்ளே உள்ள வறுமை மாறாது. அலங்காரம் அறிவைத் தராது.

Explanation

The first two words of the verse change the measure of everything. Wealth is not gold but fine understanding. A man without it is poor however much he owns; a man with it stands heavy with riches. The scale is not outside a man but within him.

Then a hard image. The eunuch longs for womanhood, but it is not his to have. Ornament will not make it so; in the eyes of others it is a thing that does not fit. In the same way the unlearned may put on the ornaments of learning, but the poverty inside does not change. Adornment does not confer understanding.

மகாபாரதம், உத்யோக பர்வம்

ஊசிமுனை நிலமும் இல்லை

மகாபாரதத்திலிருந்து. பெரும்போருக்கு முன், பாண்டவர் தூதனாகக் கண்ணனே அத்தினாபுரம் சென்றான். போரைத் தவிர்க்க, ஒவ்வொருவருக்கு ஓர் ஊராக ஐந்து ஊர்கள் மட்டுமே கேட்டான். வீடுமர், துரோணர், விதுரர், துரியோதனனின் தாய் காந்தாரியும் கூட ஏற்கும்படி வேண்டினர்.

துரியோதனன் மறுத்தான்: "போரின்றி ஊசிமுனை குத்தும் அளவு நிலமும் தரேன்." கண்ணனைச் சிறைப்பிடிக்கவும் முயன்றான்; கண்ணன் விசுவரூபம் காட்டிச் சென்றான். அந்த ஒரு மறுப்பு பதினெட்டு நாள் போரையும் துரியோதனனின் தம்பியர் அனைவரின் சாவையும் கொண்டு வந்தது. அறிஞர் அனைவரும் வேண்டியும் வந்த நன்மையை மறுப்பதே அறிவின்மை.

The Mahabharata, Udyoga Parva

Not Even a Needle's Point

From the Mahabharata. Before the great war, Krishna himself went to Hastinapura as the Pandavas' envoy. He asked only for five villages, one for each brother, so that the war could be avoided. Bhishma, Drona, Vidura and even Duryodhana's own mother Gandhari begged him to accept.

Duryodhana refused: "Without a war I will not give them even as much land as the point of a needle can pierce." He even tried to seize Krishna, who showed his cosmic form and left. That one refusal brought eighteen days of war and the death of every one of Duryodhana's brothers. Folly is refusing the good that is offered, even when everyone wise is pleading.

சிந்தனைக்கு

செல்வம் என்பது பொன் அன்று; நுண்ணிய உணர்வே. அதை அணிந்து கொள்ள முடியாது, பெற்றாக வேண்டும்.

To reflect on

Wealth is not gold but fine understanding; that cannot be worn, only won.