அந்த நெடிய சுரத்தின் மேல் செல்லும் வளைந்த அழலையுடைய ஞாயிறு, வெந்த தழலைத் தணிக்குமாறு மேற்கடலை நோக்கிச் சென்று அடைந்தது; எம் தந்தை நீராடச் செல்வது போல, கூரிய இருளால் உலகை மறைக்க விரும்புவது போல, பொன்னிறத் தேரோடு சென்று மறைந்தது.
Meaning
The sun with its curving flame, going over that long desert, reached the western sea to quench its burnt heat; with its golden chariot it went and sank as my father would go to bathe, as one who would hide the world in sharp darkness.
சொற்பொருள் Word by word
நெடுஞ்சுரம்
the long desert
அழல்
flame
வெந்தழலை
the burnt heat
ஆற்றுவான்
to quench
மேற்கடல்
the western sea
குளிப்பான்
one who bathes
கூர் இருள்
sharp darkness
ஒளிப்பான்
one who hides
பொற்றேர்
golden chariot
விளக்கம்
இப்பாடல் சூரிய அஸ்தமனத்தைக் காட்டுகிறது. முதலில் 'தழலை ஆற்றுவான்' — தன் தீயைத் தணிக்கக் கடலில் மூழ்குகிறான். பின் 'குளிப்பான் போல்' — குளிக்கச் செல்பவன் போல். இறுதியில் 'ஒளிப்பான் போல்' — மறைக்க விரும்புபவன் போல். மூன்று உவமைகளில் ஒரு மாலை.
சுவையான நுட்பம்: இயற்கைக் காட்சி மனித உறவின் சொற்களால் வருகிறது — 'எந்தை' (தந்தை), 'குளிப்பான்'. வனத்தில் தனித்த நளனுக்கு இயற்கையே குடும்பம் போல் ஆகிறது. இருளும் ஒரு புகலிடம் போல்.
Explanation
The verse shows sunset. First the sun sinks into the sea to quench its heat, then goes like one who bathes, and at last like one who would hide the world: three similes make one evening.
Subtly, the scene of nature is told in the words of human relation — 'my father', 'one who bathes' — so that for the lonely Nalan in the forest nature itself becomes like family, and darkness like a shelter.
