Verse 297 · Nalavenba · Pugazhendhi Pulavar

நளவெண்பா 297 · அவ்வளவி லாதிப் பெருவழியி லாய்வணிகன்

அவ்வளவி லாதிப் பெருவழியி லாய்வணிகன்இவ்வளவு தீவினையே னென்பாள்தன் - மெய்வடிவைக்கண்டானை யுற்றான் கமலமயி லேயென்றான்உண்டாய தெல்லா முணர்ந்து.

Avvalavi laathip peruvazhiyi laayvanikan / Ivvalavu theevinaiyae nenpaalthan - meyvativaik / Kantaanai yurraan kamalamayi laeyenraan / Untaaya thellaa munarnthu.

பொருள்

அவ்வேளையில் ஆதிப் பெருவழியில் வந்த வணிகன், 'இவ்வளவு தீவினையுடையேன்' என்று தன்னை நொந்து கொள்ளும் அவளது மெய்வடிவைக் கண்டு, நடந்தது எல்லாம் உணர்ந்து, அவளை நெருங்கி, 'கமல மயிலே!' என்றான்.

Meaning

At that moment a merchant coming along the great highroad saw her true form as she bewailed herself — 'I am one of such evil karma!' — and, understanding all that had happened, drew near and called her 'O lotus peacock!'

சொற்பொருள் Word by word

ஆதிப் பெருவழி
the great highroad
வணிகன்
merchant
தீவினையேன்
one of evil karma
மெய்வடிவு
true form
உற்றான்
he drew near
கமலம்
lotus
மயில்
peacock
உணர்ந்து
understanding

விளக்கம்

இப்பாடல் வணிகன் வரவைக் காட்டுகிறது. முன்பு வேடன் தெய்வ முகத்தைக் கண்டு ஆசைப்பட்டான்; இப்போது வணிகன் மெய்வடிவைக் கண்டு இரங்குகிறான். ஒரே காட்சி, இரு விளைவுகள்.

சுவையான நுட்பம்: 'கமல மயிலே' — தாமரையும் மயிலும். காட்சியின் அழகை ஒரு சொல்லில் சொல்கிறான்; ஆனால் அந்த அழகு இப்போது வாடியிருக்கிறது.

Explanation

The verse shows the merchant's arrival. The hunter saw a divine face and desired; the merchant sees her true state and pities: one sight, two outcomes.

Subtly, calling her a lotus-peacock names her beauty in a word, though that beauty has now faded.

கதை

தமயந்தியை ஒரு வணிகன் கண்டு வினாவியது

காண்டம்: கலிதொடர் காண்டம்

சிந்தனைக்கு

ஒரே காட்சி ஒருவரில் ஆசை, மற்றொருவரில் இரக்கம்.

To reflect on

One sight stirs desire in one and pity in another.