Siru Panchamoolam 29 · ஆண்ஆக்கம் வேண்டாதான் ஆசான் அவற்(கு)இயைந்த
ஆண்ஆக்கம் வேண்டாதான் ஆசான் அவற்(கு)இயைந்தமாணாக்கன் அன்பான் வழிபடுவான் - மாணாக்கன்கற்பனைத்தும் மூன்றுங் கடிந்தான் கடியாதான்நிற்பனைத்தும் நெஞ்சிற்கோர் நோய்
Aanaakkam vaentaathaan aasaan avar(ku)iyaintha / Maanaakkan anpaan vazhipatuvaan - maanaakkan / Karpanaiththum moonrung katinthaan katiyaathaan / Nirpanaiththum nenjsirkoar noay
பொருள்
தனக்கு ஆட்சி வேண்டாதவனே ஆசான்; அவனுக்கு இயைந்த மாணாக்கன் அன்பால் வழிபடுவான்; மாணாக்கன் மூன்றையும் கடிந்தவன்; கடியாதவன் நிற்கும் நிலை எல்லாம் நெஞ்சிற்கோர் நோய்.
Meaning
The teacher is the one who does not want mastery for himself; the student who fits him serves him with love; the student is the one who has put away the three; and for the one who has not, every standing place is a sickness of the heart.
சொற்பொருள் Word by word
- ஆண் ஆக்கம்
- mastery, authority
- ஆசான்
- teacher
- மாணாக்கன்
- student
- அன்பான் வழிபடுதல்
- serving with love
- மூன்று
- the three faults
- நெஞ்சிற்கோர் நோய்
- a sickness of the heart
விளக்கம்
இப்பாடல் ஆசானுக்கும் மாணவனுக்கும் உரிய இலக்கணத்தைத் தருகிறது. ஆசானின் அடையாளம் அதிகாரம் வேண்டாமை; மாணவனின் அடையாளம் அன்பும் அடக்கமும்.
'நெஞ்சிற்கோர் நோய்' என்பது கடுமையான முடிவு. கற்றுக்கொள்ளாதவன் எங்கே நின்றாலும் அது அவனுக்கு நோயே. அதாவது கல்வி ஒரு மருந்து.
Explanation
The verse defines both teacher and student. The teacher is marked by not wanting authority; the student by love and restraint.
The closing phrase is severe: for the one who has not learned, every standing place is a sickness. Learning, then, is the medicine.
சிந்தனைக்கு
கற்றுக்கொள்ளாதவன் எங்கே நின்றாலும் அது அவனுக்கு நோயே.
To reflect on
For the one who has not learned, every place he stands is a sickness.