யோக சித்தி
(வரங் கேட்டல்)விண்ணும் மண்ணும் தனியாளும் - எங்கள்வீரை சக்தி நினதருளே - என்றன்கண்ணும் கருத்தும் எனக்கொண்டு - அன்புகசிந்து கசிந்து கசிந்துருகி - நான்பண்ணும் பூசனை கள்எல்லாம் - வெறும்பாலை வனத்தில் இட்ட நீரோ? - உனக்கெண்ணுஞ் சிந்தை யொன்றிலையோ? - அறிவில்லா தகிலம் அளிப்பாயோ?நீயே சரணமென்று கூவி - என்றன்நெஞ்சிற் பேருறுதி கொண்டு - அடிதாயே! எனக்கு மிக நிதியும் - அறந்தன்னைக் காக்கு மொருதிறனும் - தருவாயே என்றுபணிந் தேத்திப் - பலவாறா நினது புகழ்பாடி - வாய்ஓயே னாவதுண ராயோ? - நினதுண்மை தவறுவதோ அழகோ?காளீ வலியசா முண்டி - ஓங்காரத் தலைவியென் னிராணி - பலநாளிங் கெனையலைக்க லாமோ, - உள்ளம்நாடும் பொருளடைதற் கன்றோ? - மலர்த்தாளில் விழுந்தபயங் கேட்டேன் - அதுதாரா யெனிலுயிரைத் தீராய் - துன்பம்நீளில் உயிர்தரிக்க மாட்டேன் - கருநீலியென் னியல்பறி யாயோ?தேடிச் சோறுநிதந் தின்று - பலசின்னஞ் சிறுகதைகள் பேசி - மனம்வாடித் துன்பமிக உழன்று - பிறர்வாடப் பலசெயல்கள் செய்து - நரைகூடிக் கிழப்பருவ மெய்தி - கொடுங்கூற்றுக் கிரையெனப்பின் மாயும் - பலவேடிக்கை மனிதரைப் போலே - நான்வீழ்வே னென்று நினைத் தாயோ?நின்னைச் சிலவரங்கள் கேட்பேன் - அவைநேரே இன்றெனக்குத் தருவாய்? - என்றன்முன்னைத் தீயவினைப் பயன்கள் - இன்னும்மூளா தழிந்திடுதல் வேண்டும் - இனிஎன்னைப் புதியவுயி ராக்கி - எனக்கேதுங் கவலையறச் செய்து - மதிதன்னை மிகத்தெளிவு செய்து - என்றும்சந்தோஷங் கொண்டிருக்கச் செய்வாய்.தோளை வலியுடைய தாக்கி - உடற்சோர்வும் பிணிபலவும் போக்கி - அரிவாளைக் கொண்டுபிளந் தாலும் - கட்டுமாறா வுடலுறுதி தந்து - சுடர்நாளைக் கண்டதோர் மலர்போல் - ஒளிநண்ணித் திகழுமுகந் தந்து - மதவேளை வெல்லுமுறை கூறித் - தவமேன்மை கொடுத்தருளல் வேண்டும்.எண்ணுங் காரியங்க ளெல்லாம் - வெற்றியேறப் புரிந்தருளல் வேண்டும் - தொழில்பண்ணப் பெருநிதியம் வேண்டும் - அதில்பல்லோர் துணைபுரிதல் வேண்டும் - சுவைநண்ணும் பாட்டினொடு தாளம் - மிகநன்றா உளத்தழுந்தல் வேண்டும் - பலபண்ணிற் கோடிவகை இன்பம் - நான்பாடத் திறனடைதல் வேண்டும்.கல்லை வயிரமணி யாக்கல் - செம்பைக்கட்டித் தங்கமெனச் செய்தல் - வெறும்புல்லை நெல்லெனப் புரிதல் - பன்றிப்போத்தைச் சிங்கவே றாக்கல் - மண்ணைவெல்லத் தினிப்புவரச் செய்தல் - எனவிந்தை தோன்றிட இந்நாட்டை - நான்தொல்லை தீர்த்துயர்வு கல்வி - வெற்றிசூழும் வீரமறி வாண்மை.கூடுந் திரவியத்தின் குவைகள் - திறல்கொள்ளுங் கோடிவகைத் தொழில்கள் - இவைநாடும் படிக்குவினை செய்து - இந்தநாட்டோர் கீர்த்தியெங்கு மோங்கக் - கலிசாடுந் திறனெனக்குத் தருவாய் - அடிதாயே! உனக்கரிய துண்டோ? - மதிமூடும் பொய்மையிரு ளெல்லாம் - எனைமுற்றும் விட்டகல வேண்டும்.ஐயம் தீர்ந்துவிடல் வேண்டும் - புலைஅச்சம் போயொழிதல் வேண்டும் - பலபையச் சொல்லுவதிங் கென்னே! - முன்னைப்பார்த்தன் கண்ணனிவர் நேரா - எனைஉய்யக் கொண்டருள வேண்டும் - அடிஉன்னைக் கோடிமுறை தொழுதேன் - இனிவையத் தலைமையெனக் கருள்வாய் - அன்னைவாழி! நின்ன தருள் வாழி!ஓம் காளி! வலிய சாமுண்டீ!ஓங்காரத் தலைவி! என் இராணி!
(varang kaettal) vinnum mannum thaniyaalum - engkal veerai sakthi ninatharulae - enran kannum karuththum enakkontu - anpu kasinthu kasinthu kasinthuruki - naan pannum poosanai kalellaam - verum paalai vanaththil itta neeroa? - unak kennunj sinthai yonrilaiyoa? - ari villaa thakilam alippaayoa? neeyae saranamenru koovi - enran nenjir paeruruthi kontu - ati thaayae! enakku mika nithiyum - aran thannaik kaakku moruthiranum - tharu vaayae enrupanin thaeththip - pala vaaraa ninathu pukazhpaati - vaay oayae naavathuna raayoa? - nina thunmai thavaruvathoa azhakoa? kaalee valiyasaa munti - oang kaarath thalaiviyen niraani - pala naaling kenaiyalaikka laamoa, - ullam naatum porulataithar kanroa? - malarth thaalil vizhunthapayang kaettaen - athu thaaraa yeniluyiraith theeraay - thunpam neelil uyirtharikka maattaen - karu neeliyen niyalpari yaayoa? thaetis soarunithan thinru - pala sinnanj sirukathaikal paesi - manam vaatith thunpamika uzhanru - pirar vaatap palaseyalkal seythu - narai kootik kizhapparuva meythi - kotung koorruk kiraiyenappin maayum - pala vaetikkai manitharaip poalae - naan veezhvae nenru ninaith thaayoa? ninnais silavarangkal kaetpaen - avai naerae inrenakkuth tharuvaay? - enran munnaith theeyavinaip payankal - innum moolaa thazhinthituthal vaentum - ini ennaip puthiyavuyi raakki - enak kaethung kavalaiyaras seythu - mathi thannai mikaththelivu seythu - enrum santhoashang kontirukkas seyvaay. thoalai valiyutaiya thaakki - utar soarvum pinipalavum poakki - ari vaalaik kontupilan thaalum - kattu maaraa vutaluruthi thanthu - sutar naalaik kantathoar malarpoal - oli nannith thikazhumukan thanthu - matha vaelai vellumurai koorith - thava maenmai kotuththarulal vaentum. ennung kaariyangka lellaam - verri yaerap purintharulal vaentum - thozhil pannap perunithiyam vaentum - athil palloar thunaipurithal vaentum - suvai nannum paattinotu thaalam - mika nanraa ulaththazhunthal vaentum - pala pannir koativakai inpam - naan paatath thiranataithal vaentum. kallai vayiramani yaakkal - sempaik kattith thangkamenas seythal - verum pullai nellenap purithal - panrip poaththais singkavae raakkal - mannai vellath thinippuvaras seythal - ena vinthai thoanrita innaattai - naan thollai theerththuyarvu kalvi - verri soozhum veeramari vaanmai. kootun thiraviyaththin kuvaikal - thiral kollung koativakaith thozhilkal - ivai naatum patikkuvinai seythu - intha naattoar keerththiyengku moangkak - kali saatun thiranenakkuth tharuvaay - ati thaayae! unakkariya thuntoa? - mathi mootum poymaiyiru lellaam - enai murrum vittakala vaentum. aiyam theernthuvital vaentum - pulai assam poayozhithal vaentum - pala paiyas solluvathing kennae! - munnaip paarththan kannanivar naeraa - enai uyyak kontarula vaentum - ati unnaik koatimurai thozhuthaen - ini vaiyath thalaimaiyenak karulvaay - annai vaazhi! ninna tharul vaazhi! oam kaali! valiya saamuntee! oangkaarath thalaivi! en iraani!
பொருள்
(வரம் கேட்டல்)
விண்ணையும் மண்ணையும் தனியாக ஆளும் எங்கள் வீரத் தாயே, சக்தி! உன் அருளையே என் கண்ணும் கருத்தும் என்று கொண்டு, அன்பு கசிந்து கசிந்து உருகி நான் செய்யும் பூசைகள் எல்லாம் வெறும் பாலைவனத்தில் ஊற்றிய நீர்தானோ? உனக்கு என்னை நினைக்கும் எண்ணம் ஒன்றும் இல்லையோ? அறிவில்லாமலா நீ உலகைக் காக்கிறாய்?
'நீயே சரணம்' என்று கூவி, நெஞ்சில் பெரும் உறுதி கொண்டு, 'தாயே! எனக்கு மிகுந்த செல்வமும், அறத்தைக் காக்கும் ஒரு திறனும் தருவாயே' என்று பணிந்து போற்றி, பலவாறு உன் புகழைப் பாடி, என் வாய் ஓயாமல் இருப்பதை நீ உணர மாட்டாயோ? உன் உண்மையிலிருந்து நீ தவறுவது அழகோ?
காளீ! வலிய சாமுண்டீ! ஓங்காரத்தின் தலைவீ! என் அரசீ! உள்ளம் விரும்பும் பொருளை அடைவதற்காக அல்லவா நான் இருக்கிறேன்? பல நாள் என்னை இப்படி அலைக்கழிக்கலாமோ? உன் மலர்த் திருவடியில் விழுந்து அபயம் கேட்டேன்; அதைத் தர மாட்டாய் என்றால் என் உயிரை முடித்துவிடு. துன்பம் நீண்டால் உயிர் தாங்க மாட்டேன். கருநீலியே! என் இயல்பை நீ அறிய மாட்டாயோ?
நாளும் தேடிச் சோறு தின்று, பல சின்னஞ்சிறு கதைகள் பேசி, மனம் வாடித் துன்பத்தில் மிகவும் உழன்று, பிறர் வாடும்படி பல செயல்கள் செய்து, நரை கூடிக் கிழப்பருவம் அடைந்து, கொடிய எமனுக்கு இரையாகி மாயும் பல வேடிக்கை மனிதர்களைப் போல நானும் வீழ்வேன் என்று நினைத்தாயோ?
உன்னிடம் சில வரங்கள் கேட்பேன்; அவற்றை இன்றே நேராக எனக்குத் தருவாயா? என் முன் செய்த தீவினைகளின் பயன்கள் இனிமேல் மூளாமல் அழிந்துவிட வேண்டும். இனி என்னைப் புதிய உயிராக்கி, எனக்கு எந்தக் கவலையும் இல்லாமல் செய்து, அறிவை மிகத் தெளிவாக்கி, என்றும் மகிழ்ச்சியோடு இருக்கச் செய்வாய்.
தோளை வலிமையுடையதாக்கி, உடல் சோர்வையும் பல பிணிகளையும் போக்கி, அரிவாளால் பிளந்தாலும் கட்டு மாறாத உடல் உறுதியைத் தந்து, காலை ஒளியைக் கண்ட மலர் போல ஒளிவீசும் முகத்தைத் தந்து, காமனை வெல்லும் முறையைச் சொல்லித் தவத்தின் மேன்மையை அருள வேண்டும்.
நான் எண்ணும் காரியங்கள் எல்லாம் வெற்றி பெறும்படி அருள வேண்டும். தொழில் செய்யப் பெரும் செல்வம் வேண்டும்; அதில் பலர் துணை செய்ய வேண்டும். சுவை நிறைந்த பாட்டோடு தாளமும் மிக நன்றாக உள்ளத்தில் அழுந்த வேண்டும். பல பண்களில் கோடிவகை இன்பங்களை நான் பாடும் திறன் அடைய வேண்டும்.
கல்லை வைரமணியாக்குவது, செம்பைக் கட்டித் தங்கமாக்குவது, வெறும் புல்லை நெல்லாக்குவது, பன்றியைச் சிங்க ஏறாக்குவது, மண்ணை வெல்லம் போல் இனிக்கச் செய்வது - இப்படி வியப்புத் தோன்றும்படி இந்த நாட்டை நான் மாற்ற வேண்டும்: தொல்லைகளைத் தீர்த்து, உயர்வும் கல்வியும் வெற்றியும், சூழ்ந்த வீரமும் அறிவும் ஆண்மையும், குவியும் செல்வக் குவியல்களும், வலிமை மிக்க கோடிவகைத் தொழில்களும் இந்த நாடு அடையும்படி வினை செய்து, இந்நாட்டவர் புகழ் எங்கும் ஓங்க, கலியை அழிக்கும் திறனை எனக்குத் தருவாய். தாயே! உனக்கு அரியது உண்டோ? அறிவை மூடும் பொய்மை இருள் எல்லாம் என்னை முழுதும் விட்டு அகல வேண்டும்.
ஐயம் தீர வேண்டும்; இழிந்த அச்சம் ஒழிய வேண்டும். இங்கே பலவற்றை மெல்லச் சொல்வதால் என்ன பயன்! முன்பு அர்ச்சுனனையும் கண்ணனையும் போல, என்னை உய்யும்படி ஏற்று அருள வேண்டும். தாயே! உன்னைக் கோடி முறை தொழுதேன்; இனி உலகத் தலைமையை எனக்கு அருள்வாய். அன்னையே வாழ்க! உன் அருள் வாழ்க! ஓம் காளி! வலிய சாமுண்டீ! ஓங்காரத் தலைவீ! என் அரசீ!
Meaning
(Asking for boons)
Shakti, our heroic Mother who alone rules heaven and earth! Taking your grace as my eye and my thought, with love oozing and oozing until I melt - are all the pujas I perform just water poured on a desert? Have you no thought for me at all? Do you protect the world without understanding?
Crying 'you alone are my refuge', with great firmness in my heart, bowing and praising - 'Mother! give me abundant wealth and the strength to protect dharma' - singing your glory in many ways until my mouth never rests: will you not notice it? Is it becoming for you to fail your own truth?
Kali! Mighty Chamundi! Mistress of Omkara, my queen! Am I not here to win what my heart seeks? May you torment me like this for so many days? I fell at your flower-feet and asked for refuge; if you will not give it, end my life. If sorrow drags on I will not bear to live. Dark Neeli! Do you not know my nature?
Did you think I would fall like so many ridiculous men who hunt for their rice and eat it every day, chatter many petty tales, wither in mind and wallow in misery, do many things that make others wither, grow grey and reach old age, and then perish as food for cruel Death?
I will ask you for some boons; will you give them to me today, directly? The fruits of my past evil deeds must perish before they can flare up again. Make me a new life from now on, rid me of every worry, make my mind perfectly clear, and keep me always in joy.
Make my shoulders strong; take away the body's weariness and its many diseases; give me a body so firm that even if it is split with a sickle its frame will not change; give me a face that shines like a flower that has seen the dawn; teach me the way to conquer Kama, and grant me the greatness of tapas.
Grant that every task I think of rises to victory. I need great wealth to carry on my work, and many to help me in it. Rhythm, together with songs full of flavour, must sink deep into my heart. I must gain the skill to sing ten million kinds of joy in many melodies.
Making stone into diamond, turning copper into solid gold, making mere grass into rice, making a boar into a lion, making earth sweet as jaggery - with wonders like these, I must transform this land: removing its troubles, working so that it gains loftiness, learning, victory, valour, wisdom, courage, heaps of gathered wealth and ten million kinds of powerful industry, so that the fame of its people rises everywhere - give me the strength to destroy the Kali age. Mother! Is anything hard for you? All the darkness of falsehood that clouds the mind must leave me completely.
My doubt must end; base fear must go. What is the use of saying so much so slowly! As with Partha and Kannan of old, you must take me up and save me. Mother! I have bowed to you ten million times; now grant me leadership in the world. Long live the Mother! Long live your grace! Om Kali! Mighty Chamundi! Mistress of Omkara! My queen!
சொற்பொருள் Word by word
- வீரை
- heroic mother
- கசிதல்
- to ooze, melt
- அகிலம்
- the world
- சாமுண்டி
- Chamundi, a fierce form of the Goddess
- ஓங்காரம்
- the syllable Om
- கருநீலி
- the dark-blue one, Kali
- கூற்று
- Death, Yama
- மதவேள்
- Kama, god of desire
- போத்து
- male animal
- கலி
- the Kali age of decline
- பார்த்தன்
- Partha, Arjuna
விளக்கம்
இது தெய்வப் பாடல்களில் மிகப் புகழ்பெற்ற, மிக உணர்ச்சிமிக்க பாடல்களில் ஒன்று. 'தேடிச் சோறு நிதந் தின்று... வேடிக்கை மனிதரைப் போலே நான் வீழ்வேன் என்று நினைத்தாயோ?' என்ற வரிகள் தமிழ்நாட்டில் கோடிக்கணக்கானோர் மனப்பாடம் செய்தவை.
பக்தன் இங்கு மிகப் பணிவாக இல்லை; உரிமையோடு, கோபத்தோடு கூடப் பேசுகிறான்: 'என் பூசைகள் பாலைவனத்து நீரோ?', 'உன் உண்மை தவறுவது அழகோ?', 'தராவிட்டால் உயிரைத் தீர்'. தாயிடம் குழந்தை அடம் பிடிப்பது போன்ற இந்த உரிமை, தாயுமானவர், அபிராமி பட்டர் போன்ற சாக்த-சைவ அடியார்களின் மரபு.
கேட்கும் வரங்கள் இரண்டு வகை. தனிப்பட்டவை: தெளிந்த மதி, வலிய உடல், ஒளிரும் முகம், காமத்தை வெல்லல், பாடும் திறன். சமூகத்துக்கானவை: இந்த நாட்டைக் கல்லிலிருந்து வைரம் போல மாற்றுதல் - கல்வி, தொழில், செல்வம், வீரம். 'கலி சாடும் திறன்' என்பது இருண்ட யுகத்தையே வெல்லும் ஆற்றல். கடைசியில் கண்ணனும் அர்ச்சுனனும் - கீதையில் போருக்கு முன் கலங்கிய அர்ச்சுனனைக் கண்ணன் உய்வித்தது போல, தன்னையும் உய்விக்க வேண்டுகிறார்.
Explanation
This is one of the best-known and most passionate songs in Deiva Padalgal. The lines 'Did you think I would fall like so many ridiculous men who hunt for their rice and eat it every day...' are known by heart by millions in Tamil Nadu.
The devotee here is not meek. He speaks with a claim, even with anger: 'Are my pujas water poured on a desert?' 'Is it becoming for you to fail your own truth?' 'If you will not give it, end my life.' This right of a child insisting with its mother belongs to the tradition of Shakta and Shaiva devotees such as Thayumanavar and Abhirami Bhattar.
The boons are of two kinds. Personal: a clear mind, a strong body, a shining face, mastery of desire, the gift of song. For society: transforming this land as stone is turned to diamond, through learning, industry, wealth and valour. 'The strength to destroy the Kali age' is the power to overcome a dark age itself. At the end come Kannan and Arjuna: as Krishna lifted Arjuna out of his despair before the battle in the Gita, Bharathiyar asks to be lifted up too.
சிந்தனைக்கு
'வேடிக்கை மனிதரைப் போலே நான் வீழ்வேனோ?' - உங்கள் வாழ்வை வெறும் சோறும் சிறுகதையும் ஆகாமல் தடுப்பது எது?
To reflect on
'Shall I fall like so many ridiculous men?' - what keeps your own life from becoming only rice and petty talk?