நாலாயிரத் திவ்வியப் பிரபந்தம் 572 · போய்த்தீர்த்த மாடாதே நின்ற புணர்மருதம்

பாடல் 572 · நாலாயிரத் திவ்வியப் பிரபந்தம் · ஆழ்வார்கள்

போய்த்தீர்த்த மாடாதே நின்ற புணர்மருதம்,சாய்த்தீர்த்தான் கைத்தலத்தே யேறிக் குடிகொண்டுசேய்த்தீர்த மாய்நின்ற செங்கண்மால் தன்னுடையவாய்த்தீர்த்தம் பாய்ந்தாட வல்லாய் வலம்புரியே

Poayththeerththa maataathae ninra punarmarutham, / Saayththeerththaan kaiththalaththae yaerik kutikontu / Saeyththeertha maayninra sengkanmaal thannutaiya / Vaayththeerththam paaynthaata vallaay valampuriyae

பொருள்

புனித நீர்த்துறைகளுக்குப் போய் நீராடாமலே, இணைந்து நின்ற மருத மரங்களைச் சாய்த்தவனின் கைத்தலத்தில் ஏறிக் குடிகொண்டு, தொலைவில் உள்ள அடியார்களுக்கும் புனித தீர்த்தமாக நிற்கும் செங்கண் மாலின் வாய்த் தீர்த்தத்தில் பாய்ந்து நீராட வல்லவனே, வலம்புரியே!

Meaning

Without ever going to bathe at holy waters, you climbed and settled in the hand of him who brought down the twin marudhu trees; and you are able to plunge and bathe in the sacred water of the mouth of red-eyed Mal, who is himself the holiest water even for those far away, right-whorled conch!

சொற்பொருள் Word by word

தீர்த்தம் ஆடாதே: without bathing at holy waters
புணர் மருதம்: the twin marudhu trees
சாய்த்தீர்த்தான்: he who brought them down
குடிகொண்டு: settling
சேய்த் தீர்த்தமாய் நின்ற: who is the holy water even for those far off
வாய்த் தீர்த்தம்: the sacred water of his mouth
பாய்ந்தாட: to plunge and bathe

விளக்கம்

மக்கள் புண்ணியம் தேடி கங்கை, காவிரி என்று தீர்த்தங்களுக்குச் செல்கிறார்கள். சங்கோ எங்கும் போகவில்லை, நேரே இறைவனின் வாய்த் தீர்த்தத்திலேயே நீராடுகிறது. எல்லாத் தீர்த்தங்களுக்கும் புனிதம் தருபவன் இறைவனே.

கங்கை திருமாலின் திருவடியிலிருந்து பிறந்தது என்பது புராணம். அப்படியானால் அவனே தீர்த்தங்களின் மூலம். அவனை நேரே அடைந்தவர்களுக்கு வேறு தீர்த்தம் தேவையில்லை என்பது ஆண்டாளின் கருத்து.

Explanation

People seek merit by going to holy waters such as the Ganga and the Kaveri. The conch went nowhere; it bathes directly in the sacred water of the Lord's mouth. It is the Lord who gives every holy water its holiness.

The Puranas say the Ganga was born from Thirumal's foot. If so, he is the source of all holy waters. Those who reach him directly need no other tirtha; that is Andal's thought.

ஸ்ரீமத் பாகவதம் 10.45

பாஞ்சசன்னியம் வந்த கதை

கம்சனை வென்ற பிறகு, கண்ணனும் பலராமனும் உஜ்ஜயினியில் சாந்தீபனி முனிவரிடம் குருகுலத்தில் தங்கிக் கல்வி கற்றார்கள். அறுபத்து நான்கு நாட்களில் அறுபத்து நான்கு கலைகளையும் கற்றார்கள் என்று பாகவதம் சொல்கிறது.

கல்வி முடிந்ததும் குருதட்சிணையாக என்ன வேண்டும் என்று கேட்டார்கள். முனிவரும் அவர் மனைவியும் கண்ணீரோடு சொன்னார்கள்: 'பிரபாசக் கடலில் எங்கள் மகன் மூழ்கிப் போனான். அவனைத் திருப்பிக் கொண்டுவாருங்கள்.' கண்ணன் கடலுக்குச் சென்றான். கடலரசன், 'பஞ்சசனன் என்ற அசுரன் சங்கின் உருவில் கடலுக்குள் வாழ்கிறான்; அவனே சிறுவனைக் கொண்டுபோனான்' என்றான்.

கண்ணன் கடலுக்குள் புகுந்து பஞ்சசனனைக் கொன்றான். அவன் உடலில் சிறுவன் இல்லை. அந்த அசுரனின் உடலிலிருந்து எடுத்த சங்கே 'பாஞ்சசன்னியம்'. அதை ஊதிக்கொண்டு யமலோகம் சென்று, யமனிடமிருந்து குருவின் மகனை உயிரோடு மீட்டுக் கொண்டுவந்து ஒப்படைத்தான்.

அன்று முதல் பாஞ்சசன்னியம் கண்ணனின் இடக்கையில் இருக்கிறது. அவன் வாயோடு எப்போதும் இணைந்திருக்கும் பேறு பெற்றது அது. ஆண்டாள் இந்தப் பத்தில் அந்தச் சங்கிடமே கேட்கிறாள்: 'அவன் வாய் எப்படி மணக்கும், எப்படிச் சுவைக்கும்? எனக்குச் சொல்.'

Srimad Bhagavatam, Book 10, Chapter 45

How Krishna won the conch Panchajanya

After overcoming Kamsa, Krishna and Balarama went to study with the sage Sandipani at Ujjain. The Bhagavatam says they learned all sixty-four arts in sixty-four days.

When their studies were done, they asked what he wished as guru dakshina, the teacher's fee. With tears, the sage and his wife said: 'Our son drowned in the sea at Prabhasa. Bring him back to us.' Krishna went to the sea. The lord of the ocean said, 'An asura named Panchajana lives under the sea in the form of a conch. He took the boy.'

Krishna entered the sea and slew Panchajana. The boy was not in his body. The conch taken from that asura's body became 'Panchajanya'. Blowing it, Krishna went to the world of Yama, brought back his teacher's son alive from Yama, and handed him over.

From that day Panchajanya has rested in Krishna's left hand, blessed to be always close to his lips. In this decade Andal asks that very conch: 'How does his mouth smell? How does it taste? Tell me.'

சிந்தனைக்கு

புனிதத்தைத் தேடி நாம் எங்கே போகிறோம்?

To reflect on

Where do we go in search of holiness?