வேங்கடாசல மாஹாத்ம்யம்திருவேங்கடத்து ஸ்ரீநிவாசன்
ஒருமுறை பிருகு முனிவர் வைகுந்தத்துக்கு வந்தபோது திருமால் அவரைக் கவனிக்கவில்லை என்று கோபித்து, அவர் மார்பில் உதைத்தார். திருமால் கோபப்படாமல் முனிவரின் பாதத்தைப் பிடித்துவிட்டார். ஆனால் தான் வாழும் மார்பை முனிவர் உதைத்ததைப் பொறுக்காத திருமகள் வைகுந்தத்தை விட்டுப் பூமிக்கு வந்தாள். அவளைத் தேடி திருமாலும் பூமிக்கு வந்து வேங்கட மலையில் ஒரு புற்றில் தங்கினார்.
அங்கே வகுளாதேவி என்ற தாய் அவரைத் தன் மகனாக வளர்த்தாள். கண்ணனின் திருமணத்தைக் காண முடியவில்லையே என்று ஏங்கிய யசோதையே வகுளாதேவியாகப் பிறந்தாள் என்பது மரபு. ஸ்ரீநிவாசன் என்ற பெயரோடு வாழ்ந்த இறைவன், ஆகாசராஜனின் மகள் பத்மாவதியைக் கண்டு மணக்க விரும்பினான். திருமணச் செலவுக்காகக் குபேரனிடம் கடன் வாங்கினான். அந்தக் கடனை இன்றும் அடியார்கள் தரும் காணிக்கைகளால் அடைத்துக்கொண்டிருப்பதாக மக்கள் நம்புகிறார்கள்.
திருமணம் முடிந்த பிறகும் அவன் வேங்கட மலையை விட்டுப் போகவில்லை. கலியுகம் முழுதும் அடியார்களுக்காக அங்கேயே நிற்பதாக உறுதி கொண்டான். அதனால்தான் இன்றும் லட்சக்கணக்கானவர்கள் திருமலைக்குச் செல்கிறார்கள்.
ஆண்டாள் தன் காலத்தில் மேகங்கள் அந்த மலையை நோக்கிச் செல்வதைப் பார்க்கிறாள். வேங்கடத்தின் மேல் பொழியப் போகும் அந்த மேகங்களிடம் 'என் நிலையை அவனிடம் சொல்லுங்கள்' என்று தூது அனுப்புகிறாள். காளிதாசனின் மேகதூதம் போல, ஆனால் ஒரு காதலியின் குரலில், இறைவனை நோக்கி.
The Venkatachala MahatmyaSrinivasa of Thiruvenkatam
Once the sage Bhrigu came to Vaikuntha and, angry that Thirumal had not noticed him, kicked him on the chest. Thirumal was not angry; he took the sage's foot and pressed it gently. But Thirumagal, who dwells on that chest, could not bear that it had been kicked, and left Vaikuntha for the earth. Thirumal came down to earth in search of her and stayed in an anthill on the Venkata hill.
There a mother named Vakula Devi raised him as her own son. Tradition says she was Yashoda reborn, for Yashoda had longed to see Krishna's wedding and never did. The Lord, living by the name Srinivasa, met Padmavati, daughter of King Akasha Raja, and wished to marry her. For the wedding expenses he borrowed from Kubera. People believe he is still repaying that debt from the offerings his devotees bring.
Even after the wedding he did not leave the Venkata hill. He resolved to stand there for his devotees all through the Kali age. That is why millions still go to Thirumala today.
In her own day, Andal watches the clouds moving towards that hill. She sends them as messengers to the Lord on Venkatam: 'Tell him how I am.' It is like Kalidasa's Meghaduta, the cloud messenger, but in a beloved's voice, addressed to God.
