ஸ்ரீமத் பாகவதம் 8.5–8.9 · விஷ்ணு புராணம் 1.9பாற்கடல் கடைந்த கதை
துர்வாச முனிவரின் சாபத்தால் தேவர்கள் தங்கள் வலிமையையும் செல்வத்தையும் இழந்தனர். அசுரர்கள் வென்று வானுலகைப் பிடித்தனர். தேவர்கள் நான்முகனோடு சென்று இறைவனிடம் சரண் புகுந்தனர். 'அசுரர்களோடு சேர்ந்து பாற்கடலைக் கடையுங்கள்; அதிலிருந்து அமுதம் எழும்' என்று அவன் வழி சொன்னான்.
மந்தர மலை மத்தானது; வாசுகி என்னும் பாம்பு கயிறானது. தேவர்கள் வாலைப் பிடிக்க, அசுரர்கள் தலையைப் பிடித்தனர். கடையத் தொடங்கியதும் மலை கடலுக்குள் மூழ்கத் தொடங்கியது. அப்போது இறைவன் பெரிய ஆமையாகி மலையைத் தன் முதுகில் தாங்கினான். மலையின் மேலும் அவனே அமர்ந்து அழுத்தினான்; தேவர்களோடும் அசுரர்களோடும் அவனே சேர்ந்து கடைந்தான்.
முதலில் ஆலகால நஞ்சு எழுந்தது. உலகைக் காக்கச் சிவன் அதை உண்டு நீலகண்டன் ஆனான். பின்னர் காமதேனு, உச்சைச்ரவஸ் குதிரை, ஐராவதம், கௌஸ்துப மணி, பாரிஜாதம் எழுந்தன. இறுதியில் தாமரை ஏந்திய திருமகள் எழுந்து, இறைவனின் மார்பில் மாலையிட்டு அங்கேயே நிலைத்தாள். தன்வந்திரி அமுதக் கலசத்தோடு எழுந்தார்.
அசுரர்கள் கலசத்தைப் பறித்தபோது, இறைவன் மோகினியாகி வந்து தேவர்களுக்கு அமுதம் பகிர்ந்தான். 'கடலைக் கடைந்தபோது அசுரர்கள் என்ன செய்தார்கள்?' என்று ஆழ்வார் இப்பகுதியில் கேட்பது இந்தக் கதையை நினைத்தே. எல்லா வேலையையும் இறைவனே செய்தான்; பலனைத் தன் அடியவர்களுக்குக் கொடுத்தான்.
Srimad Bhagavatam 8.5 to 8.9 and Vishnu Purana 1.9The churning of the milk ocean
Through the curse of the sage Durvasa, the gods lost their strength and their wealth. The asuras won and took the heavens. With Brahma the gods went and surrendered to the Lord. 'Churn the milk ocean together with the asuras,' he told them, 'and the nectar will rise from it.'
The Mandara mountain became the churning rod and the serpent Vasuki the rope. The gods took the tail and the asuras the head. As soon as they began, the mountain started to sink. Then the Lord became a great tortoise and bore the mountain on his back. He also sat on top of the mountain to press it down, and he churned along with both the gods and the asuras.
First the Halahala poison rose. To save the world, Siva drank it and became Neelakantha, the blue-throated one. Then came Kamadhenu, the horse Uchchaihshravas, the elephant Airavata, the Kaustubha gem and the Parijata tree. At last Sri rose with a lotus in her hand. She garlanded the Lord and made his chest her home for ever. Dhanvantari rose with the pot of nectar.
When the asuras snatched the pot, the Lord came as Mohini and shared the nectar among the gods. In these verses the Azhvar asks, 'When you churned the ocean, what did the asuras do?' He has this story in mind. The Lord did all the work, and he gave the fruit to those who were his.
