நாலாயிரத் திவ்வியப் பிரபந்தம் 849 · மறம்துறந்து வஞ்சமாற்றி

பாடல் 849 · நாலாயிரத் திவ்வியப் பிரபந்தம் · ஆழ்வார்கள்

திருச்சந்த விருத்தம் · பாடல் 98 / 120

மறம்துறந்து வஞ்சமாற்றியைம்புலன்க ளாசையும்துறந்து,நின்க ணாசையேதொடர்ந்துநின்ற நாயினேன்,பிறந்திறந்து பேரிடர்ச்சுழிக்கணின்று நீங்குமா,மறந்திடாது மற்றெனக்குமாய.நல்க வேண்டுமே.

Maramthuranthu vanjsamaarri / Yaimpulanka laasaiyum / Thuranthu,ninka naasaiyaetho / Tarnthuninra naayinaen, / Piranthiranthu paeritarssu / Zhikkaninru neengkumaa, / Maranthitaathu marrenakku / Maaya.nalka vaentumae.

பொருள்

கொடுமையை விட்டு, வஞ்சகத்தை நீக்கி, ஐந்து புலன்களின் ஆசையையும் துறந்து, உன்னிடம் மட்டுமே ஆசையைத் தொடர்ந்து நின்ற நாய் போன்றவன் நான். பிறந்து இறந்து பெரும் துன்பச் சுழியில் நின்று நீங்கும்படி, மறக்காமல் அதை எனக்கு அருள வேண்டும், மாயனே!

Meaning

I gave up cruelty, put away deceit, renounced the desires of the five senses, and have kept my longing for you alone, I who am like a dog. So that I may be freed from the great whirlpool of suffering where I am born and die, Maya, you must not forget to grant this to me.

சொற்பொருள் Word by word

மறம் துறந்து: giving up cruelty
வஞ்சம் மாற்றி: putting away deceit
நின்கண் ஆசை: longing for you
தொடர்ந்து நின்ற: who has kept on
பேரிடர்ச் சுழி: the great whirlpool of suffering
மறந்திடாது: without forgetting
நல்க வேண்டுமே: you must grant

விளக்கம்

பிறவியைச் சுழல் என்று சொல்வது பொருத்தமானது; அதில் சிக்கியவர் தாமாக வெளியே வர முடியாது. கரையிலிருந்து ஒருவர் கை நீட்ட வேண்டும்.

'மறந்திடாது' என்று கேட்பது அழகு. இறைவன் மறப்பவன் அல்ல; ஆனாலும் அன்பில் 'என்னை மறந்துவிடாதே' என்று சொல்வது இயல்பு. குழந்தை தாயிடம் சொல்வது போல.

Explanation

Calling birth a whirlpool is apt; one caught in it cannot get out alone. Someone on the bank must reach out a hand.

Asking 'do not forget' is touching. The Lord does not forget, yet in love it is natural to say, 'Don't forget me', the way a child says it to its mother.

வால்மீகி ராமாயணம் · யுத்த காண்டம் 17–18

விபீஷண சரணாகதி

சீதையை ராமனிடம் திருப்பிக் கொடுக்கும்படி விபீஷணன் ராவணனுக்கு அறிவுரை சொன்னான். ராவணன் அவனை இகழ்ந்து அவையை விட்டு வெளியேற்றினான். விபீஷணன் நான்கு அமைச்சர்களோடு கடலைக் கடந்து, ராமன் இருந்த கரையின் மேல் வானில் நின்று, 'உலகுக்கெல்லாம் அடைக்கலமான ராமனிடம் நான் சரண் புகுகிறேன்' என்று அறிவித்தான்.

சுக்ரீவனும் மற்ற வானரத் தலைவர்களும் சந்தேகப்பட்டனர். 'இவன் பகைவனின் தம்பி; ஒற்றனாக இருக்கலாம்' என்றனர். அனுமன் மட்டும், 'இவன் முகத்தில் வஞ்சகம் இல்லை' என்று சொன்னான். அனைவரும் சொல்லி முடித்ததும் ராமன் தன் முடிவை அறிவித்தான்.

'நண்பனாக என்னிடம் வந்தவனை நான் ஒருபோதும் கைவிடேன். அவனிடம் குறை இருந்தாலும் சரி. ஒருமுறை என்னிடம் வந்து "நான் உன்னுடையவன்" என்று சொல்பவனுக்கு எல்லா உயிர்களிடமிருந்தும் அபயம் தருவேன். இது என் விரதம். ராவணனே வந்தாலும் ஏற்பேன்' என்றான் ராமன் (யுத்த காண்டம் 18.33).

இதுவே ஸ்ரீவைஷ்ணவ மரபின் 'சரம ஸ்லோகம்' போன்ற முக்கிய வாக்கு. இப்பகுதியில் ஆழ்வார் 'அடைக்கலம் புகுந்த என்னை அஞ்சல் என்ன வேண்டுமே' என்று ராமனிடம் கேட்பது இந்த வாக்கை நம்பித்தான். விபீஷணனுக்குச் சொன்னதை எனக்கும் சொல் என்கிறார்.

Valmiki Ramayana, Yuddha Kanda 17 and 18

Vibhishana's surrender

Vibhishana advised Ravana to return Sita to Rama. Ravana insulted him and drove him from the court. With four ministers Vibhishana crossed the sea, stood in the sky above the shore where Rama was camped, and announced, 'I surrender to Rama, the refuge of all the worlds.'

Sugriva and the other monkey chiefs were suspicious. 'He is the enemy's brother; he may be a spy,' they said. Only Hanuman said, 'There is no deceit in his face.' When everyone had spoken, Rama gave his decision.

'I will never abandon one who comes to me as a friend, even if he has faults. To anyone who comes to me once and says "I am yours", I give safety from all beings. This is my vow. Even if Ravana himself came, I would accept him' (Yuddha Kanda 18.33).

This is one of the great promises of the Sri Vaishnava tradition. In these verses the Azhvar asks Rama, 'Say "fear not" to me, who have come to you for refuge.' He trusts this promise. What you said to Vibhishana, say to me too, he asks.

சிந்தனைக்கு

'என்னை மறந்துவிடாதே' என்று நாம் யாரிடம் சொல்கிறோம்?

To reflect on

To whom do we say, 'Don't forget me'?