Naladiyar 224 · மடிதிரை தந்திட்ட வான்கதிர் முத்தம்
மடிதிரை தந்திட்ட வான்கதிர் முத்தம்கடுவசை நாவாய் கரையலைக்குஞ் சேர்ப்பவிடுதற் கரியா ரியல்பிலரேல் நெஞ்சம்சுடுதற்கு மூட்டிய தீ.
Matithirai thanthitta vaankathir muththam / Katuvasai naavaay karaiyalaikkunj saerppa / Vituthar kariyaa riyalpilarael nenjam / Sututharku moottiya thee.
பொருள்
மடிந்து வரும் அலைகள் முத்துக்களைக் கரைக்குக் கொணர்ந்து சேர்த்து, விரைந்து செல்லும் நாவாய்கள் கரையில் அலைத்து மோதும் சேர்ப்பனே, விடுதற்கு அரியவர் அதற்கு மாறான இயல்பினராயின், அவர் நெஞ்சைச் சுட்டெரிக்க மூட்டப்பட்ட தீ.
Meaning
O lord of the seashore, where the folded waves bring pearls to the bank and swift-prowed ships are tossed against it — if those one cannot give up turn out to be of another nature, they are a fire kindled to burn the heart.
சொற்பொருள் Word by word
- மடி திரை
- the folded wave
- தந்து இட்ட
- bringing and setting down
- வான்கதிர் முத்தம்
- pearls bright as the sky's rays
- கடு வசை நாவாய்
- swift-prowed ships
- கரை அலைக்கும்
- that beat against the shore
- சேர்ப்ப
- O lord of the shore
- விடுதற் கரியார்
- those hard to give up
- இயல்பு இலரேல்
- if they are not of that nature
- நெஞ்சம்
- the heart
- சுடுதற்கு மூட்டிய தீ
- a fire kindled to burn it
விளக்கம்
கடற்கரைக் காட்சி முதலில் விரிகிறது: மடிந்து வரும் அலைகள் முத்துக்களைக் கரையில் இட்டுச் செல்கின்றன, விரைந்த நாவாய்கள் கரையில் மோதுகின்றன. அந்த அமைதியற்ற அழகுக்குப் பிறகு மனித உண்மை வருகிறது.
'விடுதற்கு அரியார்' என்பது யாரையும் விட்டுவிட முடியாத அளவுக்கு நெருக்கமானவர். அப்படிப்பட்டவர் 'இயல்பிலர்' ஆனால் — தன் இயல்புக்கு மாறாக நடந்தால் — அது புறத்திலிருந்து வரும் தீ அன்று; நெஞ்சின் உள்ளே மூட்டப்பட்ட தீ. எரிப்பதற்கான விறகு நம் பாசமே என்பது பாடலின் கூர்மை.
Explanation
The shore scene opens first: folded waves setting pearls down on the bank, swift ships tossed against it. After that restless beauty comes the human fact.
'Those hard to give up' are the ones so close that one cannot let them go. When such a person becomes a stranger to his own nature — acting against what he was — the fire is not one carried in from outside: it is kindled inside the heart. The sharpness of the verse is that the fuel is our own affection.
சிந்தனைக்கு
விட முடியாதவரின் மாறுபாடே நெஞ்சில் மூட்டப்படும் தீ.
To reflect on
The one you cannot let go is the one who can set your heart alight.