Naladiyar 221 · நல்லா ரெனத்தாம் நனிவிரும்பிக் கொண்டாரை

பாடல் 221 · நாலடியார் · பல ஆசிரியர்கள் (சமண முனிவர்கள்)

நல்லா ரெனத்தாம் நனிவிரும்பிக் கொண்டாரைஅல்லா ரெனினும் அடக்கிக் கொளல்வேண்டும்.நெல்லுக் குமியுண்டு, நீர்க்கு நுரைஉண்டுபுல்லிதழ் பூவிற்கும் உண்டு.

Nallaa renaththaam nanivirumpik kontaarai / Allaa reninum atakkik kolalvaentum. / Nelluk kumiyuntu, neerkku nuraiuntu / Pullithazh poovirkum untu.

பொருள்

நல்லார் என்று நினைத்து நனிவிரும்பிக் கொண்டவரை, அவர் அல்லாதார் ஆனாலும் அடக்கிக் கொள்ள வேண்டும். நெல்லுக்கு உமி உண்டு; நீர்க்கு நுரை உண்டு; புல்லிதழ் பூவிற்கும் உண்டு.

Meaning

Those whom one has taken up with deep affection, counting them good — even if they turn out otherwise, they must be kept and borne. Rice has its husk; water has its froth; even a flower has its thin outer petal.

சொற்பொருள் Word by word

நல்லார் என: as good people
நனிவிரும்பிக் கொண்டாரை: those taken up with deep love
அல்லார் எனினும்: even if they are not such
அடக்கிக் கொளல்வேண்டும்: they must be kept within
நெல்லுக்கு: to rice
உமி உண்டு: husk there is
நீர்க்கு: to water
நுரை உண்டு: froth there is
புல்லிதழ்: thin outer petal
பூவிற்கும் உண்டு: the flower too has it

விளக்கம்

பாடல் ஆரம்பத்தில் ஒரு தேர்வை வைக்கிறது: நல்லார் என்று நினைத்து, நனிவிரும்பிக் கொண்டவர். அந்த விருப்பம் வெளியில் எழுந்தது அன்று; மனத்தின் உள்ளே இருந்து வந்தது. அதனால் அது தவறாக முடிந்தபோது கூட முற்றிலும் விட்டுவிட வேண்டாம் என்கிறது பாடல் — 'அடக்கிக் கொளல்வேண்டும்'.

பிறகு மூன்று சிறு உண்மைகள் வருகின்றன. எந்த நெல்லிலும் உமி இருக்கிறது; எந்த நீரிலும் நுரை இருக்கிறது; நிறம் கெடுத்தாலும் பூவைச் சுற்றி ஒரு புல்லிதழ் இருக்கிறது. பயனற்ற அந்தப் பகுதிக்காக ஒரு பொருளை எறிவதில்லை உலகம். ஒவ்வொரு நல்ல பொருளோடும் அதன் குறை சேர்ந்தே வருகிறது; அதற்காகத் தேர்ந்த நட்பை அறுப்பது அறிவு அன்று.

Explanation

The verse opens with a choice already made: those counted good and taken up with deep affection. That affection did not rise on the surface; it came from inside the mind. Because of that, the verse says, even when the choice turns out to have been mistaken they are not to be thrown off altogether — they are to be kept and borne.

Then three small truths arrive. Every grain of paddy carries husk; every stretch of water carries froth; and though it mars the colour, a flower has its thin outer petal. The world does not throw a thing away for the part of it that serves nothing. Every good thing comes with its lack attached, and cutting off a chosen friendship for that lack is not wisdom.

இராமாயணம், கிஷ்கிந்தா காண்டம்

வாக்கை மறந்த சுக்கிரீவன்

இராமாயணத்திலிருந்து. வாலியைக் கொன்று சுக்கிரீவனுக்கு அரசையும் மனைவியையும் மீட்டுத் தந்தான் இராமன். மழைக்காலம் முடிந்ததும் சீதையைத் தேடப் படைகளை அனுப்புவதாகச் சுக்கிரீவன் வாக்களித்தான். மழை முடிந்தது; இன்பத்தில் மூழ்கிய சுக்கிரீவன் மறந்தான்.

இராமன் வருந்தினான்; இலக்குவன் சினந்து கிஷ்கிந்தைக்குள் புகுந்தான். தாரை அவனை அமைதிப்படுத்தினாள்; நாணிய சுக்கிரீவன் வந்து மன்னிப்பு வேண்டினான். இராமன் ஒரு கடுஞ்சொல்லும் சொல்லாமல் அவனைத் தழுவினான்; இருவரும் சேர்ந்து தேடலைத் தொடங்கினர்; சீதை கண்டுபிடிக்கப்பட்டாள். பொறுத்த பிழை நட்பை முடிக்கவில்லை; அதை வலுப்படுத்தியது.

The Ramayana, Kishkindha Kanda

Sugriva Forgets His Promise

From the Ramayana. Rama had killed Vali and given Sugriva back his kingdom and his wife. Sugriva promised that when the rains ended he would send his armies to search for Sita. The rains ended, and Sugriva, lost in pleasure, forgot.

Rama was grieved, and Lakshmana stormed into Kishkindha in a rage. Tara calmed him; Sugriva came out ashamed and begged forgiveness. Rama embraced him, spoke no word of reproach, and together they began the search that found Sita. A friend's lapse, forgiven, did not end the friendship; it made it stronger.

சிந்தனைக்கு

உமியில்லாத நெல் இல்லை; குறையில்லாத நட்பும் இல்லை.

To reflect on

There is no paddy without husk, and no friendship without a flaw.