Naladiyar 217 · கழுநீருள் காரட கேனும் ஒருவன்
கழுநீருள் காரட கேனும் ஒருவன்விழுமிதாக் கொள்ளின் அமிழ்தாம் - விழுமியகுய்த்துவையார் வெண்சோறே யாயினும் மேவாதார்கைத்துண்டல் காஞ்சிரங் காய்.
Kazhuneerul kaarata kaenum oruvan / Vizhumithaak kollin amizhthaam - vizhumiya / Kuyththuvaiyaar vensoarae yaayinum maevaathaar / Kaiththuntal kaanjsirang kaay.
பொருள்
அரிசி கழுவிய நீரில் வேகவைத்த கரிய கீரையானாலும், அன்போடு தருவதை ஒருவன் சிறந்ததாக ஏற்றால் அது அமிழ்தமாகும். சிறந்த தாளிப்போடு கூடிய வெண்சோறானாலும், விரும்பாதவர் கையால் பெற்றது எட்டிக்காய் போலக் கசக்கும்.
Meaning
Even dark greens boiled in rice-wash water become nectar when a man receives them gladly from those who love him. Even fine white rice with rich seasoning, taken from the hand of those who do not care for you, is as bitter as the nux-vomica fruit.
சொற்பொருள் Word by word
- கழுநீருள் காரடகு
- dark greens boiled in rice-wash water
- விழுமிதாக் கொள்ளின்
- if taken as excellent
- அமிழ்தாம்
- becomes nectar
- குய்த் துவையார் வெண்சோறு
- white rice with rich seasoning
- மேவாதார் கைத்து
- from the hand of the unloving
- காஞ்சிரங்காய்
- nux-vomica fruit, very bitter
விளக்கம்
சுற்றந்தழால் அதிகாரத்தின் கருத்து இங்கும் தொடர்கிறது: உணவின் சுவை கொடுப்பவரின் அன்பில் இருக்கிறது.
சபரி கொடுத்த பழங்களை இராமன் மகிழ்ந்து உண்டான்; அவை எளியவை, ஆனால் அன்பு நிறைந்தவை.
Explanation
The theme of the chapter on kin returns: food's taste lies in the giver's love.
Rama gladly ate the berries Shabari offered; they were humble, but full of devotion.
சிந்தனைக்கு
அன்பே உணவின் சுவை.
To reflect on
Love is what gives food its taste.