Naladiyar 305 · கரவாத திண்ணன்பின் கண்ணன்னார் கண்ணும்
கரவாத திண்ணன்பின் கண்ணன்னார் கண்ணும்இரவாது வாழ்வதாம் வாழ்க்கை - இரவினைஉள்ளுங்கால் உள்ளம் உருகுமால் என்கொலோகொள்ளுங்கால் கொள்வார் குறிப்பு.
Karavaatha thinnanpin kannannaar kannum / Iravaathu vaazhvathaam vaazhkkai - iravinai / Ullungkaal ullam urukumaal enkoloa / Kollungkaal kolvaar kurippu.
பொருள்
குறையாத திண்ணிய அன்பும் கண் போன்ற பரிவும் உடையாரிடமும் இரவாது வாழ்வதே வாழ்க்கை; இரப்பதை நினைத்தாலே உள்ளம் உருகுகிறது; அப்படியானால் கேட்கப்படும் போது கொடுப்பவர் குறிப்பு எப்படி இருக்குமோ?
Meaning
To live without asking even of those whose love is firm and whose look is kind — that is living. The very thought of begging melts the heart; what then must the mind of the giver be when the asking comes to him?
சொற்பொருள் Word by word
- கரவாத திண்ணன்பு
- love that does not withdraw
- கண்ணன்னார் கண்ணும்
- even in the eyes of those kind as one's own eye
- இரவாது வாழ்வது
- living without asking
- வாழ்க்கை
- is living
- இரவினை உள்ளுங்கால்
- when one thinks of asking
- உள்ளம் உருகுமால்
- the heart melts
- கொள்வார் குறிப்பு
- the mood of the receiver
விளக்கம்
பாடலின் முதல் கூற்று ஒரு வரையறையை இடுகிறது: வாழ்க்கை என்பது இரவாது வாழ்வது. அதுவும் அன்பு உள்ளவர், கண் போன்ற பரிவு உள்ளவர் இடமிருந்தும் கேட்காமல் இருப்பது. ஏனெனில் பரிவுள்ளவரிடம் கேட்பதே மிகக் கடினமானது — அவர் மறுக்க மாட்டார்; ஆனால் அவர் மனம் வருந்தும்.
இரண்டாம் கூற்று அந்த உணர்வை மிகைப்படுத்துகிறது: நினைத்தாலே உள்ளம் உருகும். அப்படியானால் கொடுப்பவர் நிலை என்ன? இங்கே பாடல் கேட்பவரின் துன்பத்தைக் காட்டி, கொடுப்பவரின் மனத்தையும் அதே அளவில் காட்டுகிறது. இரவல் என்பது ஒருவரின் துன்பம் மற்றொருவருக்கு ஆகும் சுமை — இருவருக்குமே.
Explanation
The first statement sets a boundary: living means living without asking. And not asking even of those whose love is firm and whose look is as kind as one's own eye. For it is hardest to ask a loving person: he will not refuse, and his heart will grieve.
The second statement presses that feeling further: the mere thought melts the heart. Then what of the giver? The verse shows the pain of the asker and, at the same measure, the heart of the one asked. Begging is one person's want becoming another person's burden — for both of them.
சிந்தனைக்கு
இரவல் ஒருவரின் துன்பம் மற்றொருவருக்குச் சுமையாகும் நிலை.
To reflect on
Begging turns one person's need into another person's burden.