Naladiyar 301 · நம்மாலே யாவரிந் நல்கூர்ந்தார் எஞ்ஞான்றும்

பாடல் 301 · நாலடியார் · பல ஆசிரியர்கள் (சமண முனிவர்கள்)

நம்மாலே யாவரிந் நல்கூர்ந்தார் எஞ்ஞான்றும்தம்மாலாம் ஆக்கம் இலரென்று - தம்மைமருண்ட மனத்தார்பின் செல்பவோ தாமும்தெருண்ட அறிவி னவர்.

Nammaalae yaavarin nalkoornthaar enjnjaanrum / Thammaalaam aakkam ilarenru - thammai / Marunta manaththaarpin selpavoa thaamum / Therunta arivi navar.

பொருள்

'நம்மை விட எல்லாரும் வறியர்; நம்மால் அல்லாமல் யாருக்கும் ஆக்கம் இல்லை' என்று தம்மை மயங்கிய மனத்தரின் பின்னே செல்பவரோ, தெளிந்த அறிவு உடையவர்?

Meaning

Will those of clear understanding walk behind the bewildered, who hold that everyone else is poorer than themselves and that no one prospers except through them?

சொற்பொருள் Word by word

நம்மாலே: by us alone
யாவரும் நல்கூர்ந்தார்: everyone is poor
தம்மால் ஆக்கம் இலர்: none prospers by himself
மருண்ட மனத்தார்: the bewildered in mind
பின்செல்பவோ: would they follow
தெருண்ட அறிவினவர்: those of clear understanding
எஞ்ஞான்றும்: for ever

விளக்கம்

பாடலின் கேள்வி ஒரு மறுப்பாகவே வருகிறது. செல்வம் மிகுந்தவர் தம்மை மட்டும் உயர்த்திப் பேசுவர்; 'நம்மால் அல்லாமல் யாருக்கும் ஆக்கம் இல்லை' என்பர். அந்த மயக்கம் அவர்களுடைய தனிப்பட்ட குறை அன்று; அது செல்வத்தோடு சேர்ந்து வரும் ஒரு நோய்.

தெளிந்த அறிவுடையார் அந்தப் பின்னே போகார். ஏனெனில் பின் செல்வது நட்பு அன்று; அந்த மயக்கத்துக்குத் துணை நிற்பது. மயங்கிய மனத்தை எதிர்த்து நிற்கவே அறிவுக்கு வேலை. செல்வம் ஒருவரை மட்டும் வளர்த்தது என்று நம்பத் தொடங்கினால், அது அறிவை முதல் இழப்பாகக் கொள்ளும் என்பதைப் பாடல் மெல்லச் சொல்கிறது.

Explanation

The question comes as a refusal. The very rich speak as if they alone are raised up, saying that no one prospers except through them. That delusion is not a private fault of theirs; it is a sickness that arrives with wealth.

Those of clear understanding do not walk behind them, because following is not friendship — it is lending support to the delusion. Understanding has its work cut out in standing against a bewildered mind. If a man begins to believe that he alone made the world grow, the verse says quietly, the first thing he loses is his understanding.

பாகவத புராணம், எட்டாம் கந்தம்

திருமாலும் குறுகினான்

பாகவத புராணத்திலிருந்து. வள்ளல் அசுர மன்னன் மாவலியிடமிருந்து மூவுலகையும் மீட்கத் திருமால் அவன் வேள்விக்குக் கொடை கேட்கச் சென்றான். ஆனால் கேட்பதற்காக வாமனன் என்ற குள்ள அந்தணச் சிறுவனாக வடிவெடுத்து, மூன்றடி நிலம் மட்டுமே கேட்டான்.

இதிலிருந்து மரபு ஒரு பாடம் சொல்கிறது: உலகங்களின் இறைவனும் கை நீட்டும் முன் தன்னைக் குறுக்கிக்கொள்ள வேண்டியிருந்தது. மாவலி தாரை வார்த்ததும், வாமனன் வளர்ந்து ஓரடியால் மண்ணையும் ஓரடியால் விண்ணையும் அளந்தான். இரத்தல் பெரியோனையும் குறுக்கும்; ஈதல் மனிதனையும் உயர்த்தும்.

The Bhagavata Purana, Book 8

Even Vishnu Grew Small

From the Bhagavata Purana. To win back the three worlds from the generous asura king Mahabali, Vishnu went to his sacrifice to ask for a gift. But to ask, he took the form of Vamana, a dwarf brahmin boy, and asked for only three paces of land.

Tradition has long drawn a lesson from this: the Lord of all the worlds had to make himself small before he could hold out his hand. Once Bali poured the water of the gift, Vamana grew until his strides covered earth and heaven. Asking shrinks even the greatest; giving makes even a mortal great.

சிந்தனைக்கு

செல்வம் தன்னை மட்டும் உயர்த்தியது என்று நம்பத் தொடங்கினால், முதல் இழப்பு அறிவே.

To reflect on

Believe that you alone made things grow, and the first loss is your understanding.