Naladiyar 299 · நச்சியார்க் கீயாமை நாணன்று நாணாளும்
நச்சியார்க் கீயாமை நாணன்று நாணாளும்அச்சத்தால் நாணுதல் நாணன்றாம் - எச்சத்தின்மெல்லிய ராகித்தம் மேலாயார் செய்ததுசொல்லா திருப்பது நாண்.
Nassiyaark keeyaamai naananru naanaalum / Assaththaal naanuthal naananraam - essaththin / Melliya raakiththam maelaayaar seythathu / Sollaa thiruppathu naan.
பொருள்
விரும்பி வந்தவர்க்குக் கொடாமை நாணம் அன்று; நாணம் ஆளும்படி அச்சத்தால் நாணுவதும் நாணம் அன்று; அச்சத்தால் மெல்லியராகி, மேலானவர் செய்ததைச் சொல்லாமல் இருப்பதே நாண்.
Meaning
Not to give to those who long for it is no shame; nor is it shame to feel shame under the sway of fear. Real shame is to grow soft through fear and to keep silent about what one's betters have done.
சொற்பொருள் Word by word
- நச்சியார்க்கு
- to those who long
- ஈயாமை
- not giving
- நாண் அன்று
- is no shame
- நாண் ஆளும்
- when shame rules
- அச்சத்தால்
- by fear
- நாணுதல்
- feeling shame
- நாணன்றாம்
- that is no shame
- எச்சத்தின்
- from fear
- மெல்லியராகி
- growing soft
- மேலாயார் செய்தது
- what the greater have done
- சொல்லாது இருப்பது
- keeping silent
- நாண்
- that is shame
விளக்கம்
பாடலின் அமைப்பு மறுதலையால் நகர்கிறது: இது நாணம் அன்று, அதுவும் நாணம் அன்று, இதுவே நாண். ஒவ்வொரு மறுதலும் நமது வழக்கமான நாண உணர்வை ஒவ்வொன்றாக உடைக்கிறது.
முதலில் கொடாமை. வறியவருக்குத் தராதது நாணம் அன்று என்று சொல்வது கடுமையாகத் தெரியும்; ஆனால் அது தராதவரைத் தண்டிப்பது அன்று, தருபவரை மட்டும் மதிப்பது. இரண்டாவது, அச்சத்தால் வரும் நாணம் — அது நாணம் அன்று, அது அடிமைத்தனம். மூன்றாவது உண்மையான நாண்: மேலானவர் தவறு செய்தால், அதைச் சொல்லாமல் அமைந்திருப்பது. அந்த மௌனமே சமூகத்தின் கடைசி வீழ்ச்சி.
Explanation
The verse moves by denial: this is no shame, that is no shame either, this is shame. Each denial breaks one of our ordinary ideas of shame.
First, not giving. To say that failing the poor is no shame sounds hard; but the line is not condemning the one who cannot give, it is honouring the act of giving. Second, feeling shame because of fear — that is not shame at all, that is servility. And the third is true shame: when a greater man does wrong, to keep quiet about it. That silence is the last fall of any society.
சிந்தனைக்கு
அச்சத்தால் வரும் நாண் அடிமைத்தனம்; மேலானவர் தவறை மறைக்கும் மௌனமே உண்மையான நாண்கேடு.
To reflect on
Shame born of fear is servility; silence about a great man's fault is the real disgrace.