Naladiyar 390 · அரும்பவிழ் தாரினான் எம்அருளும் என்று
அரும்பவிழ் தாரினான் எம்அருளும் என்றுபெரும்பொய் உரையாதி, பாண - கரும்பின்கடைக்கண் அனையம்நாம் ஊரற் கதனால்இடைக்கண் அனையார்க் குரை.
Arumpavizh thaarinaan emarulum enru / Perumpoy uraiyaathi, paana - karumpin / Kataikkan anaiyamnaam oorar kathanaal / Itaikkan anaiyaark kurai.
பொருள்
அரும்பு அவிழ்ந்த மாலையை உடையவன் நமக்கு அருளுவான் என்று பெரும் பொய்யை உரையாதே, பாண! நாம் கரும்பின் கடைக்கண் போன்றவர்; அதனால் ஊரனைப் பற்றி இடைக்கண் போன்றாரிடம் சொல்.
Meaning
Do not speak that great lie, bard — that the man of the bud-opening garland will show me grace. We are like the end joint of the sugarcane; so, of the man of that town, speak to those who are like the middle joint.
சொற்பொருள் Word by word
- அரும்பவிழ் தாரினான்
- the man of the garland of opening buds
- எம் அருளும் என்று
- saying he will show us grace
- பெரும்பொய்
- a great falsehood
- உரையாதி
- speak it not
- பாண
- O bard
- கரும்பின் கடைக்கண்
- the end joint of the sugarcane
- அனையம் நாம்
- we are like that
- ஊரற்கு அதனால்
- so, of that man of the town
- இடைக்கண் அனையார்க்கு உரை
- speak to those like the middle joint
விளக்கம்
பாடலில் ஒரு சொல் மிகக் கடுமையானது: 'பெரும்பொய்'. தூதன் கொண்டு வந்த வாக்குறுதியை அவள் ஒரு மிகைப்படுத்தல் என்று சொல்லவில்லை; ஒரு பெரும் பொய் என்றே சொல்கிறாள். அதாவது அவன் அருளும் அருளும் என்று கூறுவதில் ஒரு துளியும் உண்மை இல்லை என்பது அவள் தெளிவு.
கரும்பின் உவமை அதற்குப் பின் வருகிறது. ஒரே கரும்பின் கண்கள் ஒரே சுவை அல்ல; ஒவ்வொரு கண்ணுக்கு அதன் தன்மை. அதுபோல் அவனைப் பற்றிய அந்தப் புகழ்ச்சி ஒரு கண்ணுக்கு உரியது, தனக்கு உரியது அன்று. ஆகவே அதை அது சேர வேண்டிய இடத்தில் சொல்லும்படி அனுப்புகிறாள். இங்கே அவள் மறுப்பது அவனை மட்டும் அன்று; தூதனின் பொய்யையும் மறுக்கிறாள்.
Explanation
One word in this verse is especially hard: 'a great lie'. The envoy's promise is not called an exaggeration; it is called a lie outright. She is certain there is not a grain of truth in the assurance that he will show her grace.
The sugarcane follows. The joints of one cane are not of one taste; each has its own nature. So too that praise is fit for a certain joint and not for her. She therefore sends it where it belongs. What she refuses here is not only the man; she refuses the envoy's falsehood as well.
சிந்தனைக்கு
பொய்யைப் புகழ்ச்சி என்ற பெயரில் ஏற்றுக்கொள்ளாமல், அதைப் பொய் என்றே அழைப்பதே தெளிவு.
To reflect on
Clarity is naming falsehood a falsehood instead of accepting it as praise.