Naladiyar 394 · செல்சுடர் நோக்கிச் சிதரரிக்கண் கொண்டநீர்
செல்சுடர் நோக்கிச் சிதரரிக்கண் கொண்டநீர்மெல்விரல் ஊழ்தெறியா விம்மித்தன் - மெல்விரலின்நாள்வைத்து நங்குற்றம் எண்ணுங்கொல், அந்தோதன்தோள்வைத் தணைமேல் கிடந்து.
Selsutar noakkis sithararikkan kontaneer / Melviral oozhtheriyaa vimmiththan - melviralin / Naalvaiththu nangkurram ennungkol, anthoathan / Thoalvaith thanaimael kitanthu.
பொருள்
செல்லும் சுடரை நோக்கி, கண்ணில் சிதறாமல் நிற்கும் நீரை மெல்லிய விரலால் துடைத்து விம்முகிறாள்; தன் மெல்லிய விரலில் நாட்களை வைத்து எண்ணிக் கொண்டு, கிடந்து, நம் குற்றத்தையும் எண்ணுவாளோ? அந்தோ!
Meaning
Gazing towards the setting sun, she wipes away with her soft finger the tears that stand in her eyes and sobs; and lying there, counting out the days upon those soft fingers, will she be reckoning up my fault as well? Alas.
சொற்பொருள் Word by word
- செல்சுடர் நோக்கி
- gazing at the departing sun
- கண் கொண்ட நீர்
- the tears that stand in her eyes
- மெல்விரல்
- with soft fingers
- ஊழ்தெறியா
- brushing them away
- விம்மி
- sobbing
- மெல்விரலின் நாள்வைத்து
- counting the days on those soft fingers
- நம் குற்றம்
- my fault
- எண்ணுங்கொல்
- will she be counting it
- தோள்வைத்து அணைமேல் கிடந்து
- lying on the couch with her arm beneath her head
விளக்கம்
பாடலின் குரல் தலைவனுடையது; அவன் அங்கு இல்லை, ஆனால் அவன் மனம் அவளை அப்படியே கற்பனை செய்து கொண்டிருக்கிறது. மாலை, சாயும் சூரியன், கண்ணீர், மெல்லிய விரல் — இந்த வரிசை முழுவதும் புறக்காட்சி; ஆனால் உள்ளே ஒரு குத்து இருக்கிறது.
அது கடைசி வரி: 'நம் குற்றம்'. அதாவது அவள் வருத்தத்தின் காரணம் அவன் என்று அவனுக்கே தெரியும். தன்னை நோக்கி அவன் எழுப்பும் கேள்வி ஒரு தண்டனை போன்றது. விரலில் நாட்களை எண்ணும் காட்சி நுட்பமானது: விரல் என்பது காதலின் பொருள், ஆனால் இங்கே அது ஒரு கணக்குப் பலகை ஆகிவிட்டது. காதல் காத்திருக்கும் அளவை அளக்க முயல்வதே அதன் துன்பம்.
Explanation
The voice is the lover's. He is not there, but his mind keeps picturing her. Evening, a sinking sun, tears, a soft finger — the whole series is outward; yet a needle runs inside it.
The needle is the last phrase: my fault. He knows that he is the reason for her grief. The question he puts to himself works like a sentence. Counting the days on her fingers is a fine touch: fingers belong to love, but here they have become a tally-board. The sorrow is in trying to measure how long love has waited.
சிந்தனைக்கு
தாமே ஒருவரின் துன்பத்திற்குக் காரணம் என்று அறிவதே காதலின் கடுமையான தண்டனை.
To reflect on
To know oneself the cause of another's grief is love's hardest sentence.