Naladiyar 268 · வலவைக ளல்லாதார் காலாறு சென்று
வலவைக ளல்லாதார் காலாறு சென்றுகலவைகள் உண்டு கழிப்பர் - வலவைகள்காலாறும் செல்லார் கருனையால் துய்ப்பவேமேலாறு பாய விருந்து.
Valavaika lallaathaar kaalaaru senru / Kalavaikal untu kazhippar - valavaikal / Kaalaarum sellaar karunaiyaal thuyppavae / Maelaaru paaya virunthu.
பொருள்
வலிமை இல்லாதார் வழி வழியாகச் சென்று கலந்த உணவை உண்டு காலத்தைக் கழிப்பர்; வலிமை உடையவரோ ஒரு வழியும் செல்லார்; அருளால் வரும் உணவையே மேலாகப் பெற்றுத் துய்ப்பர்.
Meaning
Those without worth go from way to way, eating whatever mixed food they find and letting the time pass. The worthy will not walk a single way for it; they enjoy only what comes to them through grace.
சொற்பொருள் Word by word
- வலவைகள் அல்லாதார்
- those who are not of worth
- காலாறு சென்று
- going the way their feet lead
- கலவைகள் உண்டு
- eating mixed fare
- கழிப்பர்
- they pass the time
- வலவைகள்
- those of worth
- காலாறும் செல்லார்
- they will not walk a road for it
- கருனையால்
- by grace
- துய்ப்பவே
- what they enjoy
- மேலாறு பாய
- poured from above
- விருந்து
- the guest-meal
விளக்கம்
பாடலின் முதல் பாதி ஒரு படத்தைக் காட்டுகிறது. வலிமை இல்லாதார் வழியெல்லாம் அலைந்து, கிடைத்த கலவை உணவை உண்டு, நாளைக் கழிக்கிறார். உணவுக்காக அவர் எந்த இடத்துக்கும் போவார்.
இரண்டாம் பாதியில் நேர்மாறான காட்சி. வலிமை உடையவர் ஒரு வழியும் நடப்பதில்லை; அருளால் வந்து சேரும் உணவையே ஏற்றுத் துய்க்கிறார். இங்கே பெருமை என்பது பசியை மறுப்பது அன்று; நிலையைக் காப்பது. தேவை போதுமானது என்று இருப்பதே மானம். அலைந்து திரிவது வயிற்றை நிரப்பும்; ஆனால் நிலையை அரித்துவிடும்.
Explanation
The first half shows a picture. Those without worth wander along every road, eat whatever mixed fare they find, and so the days pass. For a meal they will go anywhere.
The second half is the reverse. The worthy walk no road at all for it; they take only what grace brings to their door. Honour here is not the refusal of hunger; it is the keeping of one's standing. To know that what one has is enough — that is dignity. Wandering fills the belly, but it gnaws away the standing.
சிந்தனைக்கு
வயிற்றை நிரப்ப அலைவது நிலையை அரிக்கும்; அளவோடு இருப்பதே மானம்.
To reflect on
To wander for a full belly wears away one's standing; to be content with enough is dignity.