பூசுரர்களின் கைம்மலரும் பூங்குமுதமும் முகிழ்ப்ப, உலகமும் தாமரையும் கண் விழிக்க, வாசம் அலர்ந்தது; அங்கே கோதையின் ஆழ்ந்த துயரத்தோடு அந்தப் பொழுது புலர்ந்தது.
Meaning
As the hand-flowers and the flower buds of the brahmins opened, and the world and the lotuses opened their eyes, fragrance came forth; and with the garlanded girl's deep sorrow that dawn broke.
சொற்பொருள் Word by word
பூசுரர்
the brahmins
கைம்மலர்
the hand-flowers, the flowers held in worship
பூங்குமுதம்
flower buds
முகிழ்ப்ப
opening
காசினி
the world
தாமரை
the lotus
வாசம்
fragrance
கோதை
the garlanded girl
ஆழ்துயரம்
deep sorrow
புலர்ந்தது
dawned
விளக்கம்
இப்பாடல் விடியலை மிக அழகாகக் காட்டுகிறது — மலர்கள் மலர்கின்றன, தாமரைகள் கண் விழிக்கின்றன, வாசம் பரவுகிறது. ஆனால் இறுதி அடியில் துன்பம்.
சுவையான நுட்பம்: உலகம் மகிழ்ச்சியாக விழிக்கிறது; ஒருவள் மட்டும் துன்பத்துடன் விழிக்கிறாள். அதாவது விடியல் எல்லோருக்கும் விடியல் அல்ல.
'கோதையின் ஆழ்துயரத்தோடு பொழுது புலர்ந்தது' என்ற தொடர் இரவின் முடிவையும் துன்பத்தின் தொடர்ச்சியையும் ஒன்றாகச் சொல்கிறது. இது தான் நூலின் நுட்பம்.
Explanation
The verse paints dawn beautifully: flowers open, lotuses open their eyes, fragrance spreads. And the last line brings sorrow.
Subtly, the world wakes in gladness while one woman wakes in pain, so dawn for everyone is not dawn for her.
That the hour dawned together with her deep sorrow joins the night's end with the pain's continuation. This is the book's refinement.
கதை
பொழுது புலர்ந்தமை
காண்டம்: சுயம்வர காண்டம்
சிந்தனைக்கு
எல்லோருக்கும் விடியல் ஒருவருக்கு மட்டும் விடியலாக இருக்காது.
