'பனி இருளில் பாழ் மண்டபத்திலே உன்னை நினையாது விட்டு அகன்ற போது, தனியே நின்று என்ன நினைத்து என்ன செய்தாய்?' என்று புலம்பினாள்; பொன் போன்ற தோழியை நோக்கி வாடிப் போய்.
Meaning
'When, in the cold darkness, he left me in the ruined pavilion without a thought of you — standing there alone, what did you think, what did you do?' she wailed, withering as she looked at her friend who is like gold.
சொற்பொருள் Word by word
பனி இருள்
cold darkness
பாழ் மண்டபம்
ruined pavilion
நினையாது
without remembering
தனியே
alone
புலம்பினாள்
she wailed
பொன் இனைத்து
one like gold
புலர்ந்து
withering
விளக்கம்
இப்பாடல் திரும்பிய பின் தமயந்தியின் மனநிலையைக் காட்டுகிறது. வீட்டில் இருக்கிறாள்; ஆனால் மனம் இன்னும் அந்த இரவில் இருக்கிறது. நினைவு விடுவதில்லை.
சுவையான நுட்பம்: 'என்னினைந்து என்செய்தாய்' — என்ன நினைத்து என்ன செய்தாய். அந்த இரவில் தன்னைப் பற்றிய கேள்வியைத் தானே கேட்டுக்கொள்கிறாள். உள்ளம் தன்னையே விசாரிக்கும் நிலை.
Explanation
The verse shows Damayanti's state after returning home: she is in the house, but her mind is still in that night; memory will not let go.
Subtly, she asks herself what she thought and did that night — the mind putting itself on trial.
கதை
தமயந்தியைக் கண்ட தாய்தந்தையரும் சுற்றத்தாரும் கொண்ட துயர்
