நளன் தமயந்திபால் காதல் கொண்டது
காண்டம்: சுயம்வர காண்டம்
அன்னமே நீயுரைத்த அன்னத்தை யென்னாவிஉன்னவே சோரு முனக்கவளோ - டென்னஅடைவென்றான் மற்றந்த அன்னமதை முன்னேநடைவென்றாள் தன்பால் நயந்து.
Annamae neeyuraiththa annaththai yennaavi / Unnavae soaru munakkavaloa - tenna / Ataivenraan marrantha annamathai munnae / Nataivenraal thanpaal nayanthu.
அன்னமே! நீ உரைத்த அன்னத்திற்கு என் உயிரே சோர்ந்து உருகும்; அவள் உனக்கு உரியவளோ என்று கேட்டு, மற்று அந்த அன்னம், நடையால் எல்லோரையும் வென்ற அந்த மகளிடம் நயந்து சென்று அடைந்தது.
O swan! My very life melts away for the swan you spoke of. Is she yours, he asked; and that swan, loving her, went and reached the girl whose walk had conquered all.
இப்பாடல் நளனின் ஆவலை நேரடியாகச் சொல்கிறது. 'என் ஆவி உன்னவே சோரும்' — என் உயிர் அவளுக்காகவே உருகுகிறது.
சுவையானது: காதல் இங்கே ஒரு கேள்வியாகத் தொடங்குகிறது — அவள் உனக்கு உரியவளோ? அதாவது உறவு பற்றிய ஒரு சந்தேகம் தான் காதலின் முதல் அறிகுறி.
கடைசி அடியில் அன்னம் அவளிடம் செல்கிறது. கதை இப்போது அன்னத்தின் கையில் இருக்கிறது — மனிதர்களின் உணர்வுகளை ஒரு பறவை சுமக்கிறது.
The verse states Nalan's longing plainly: my very life melts for her.
Notably, love begins here as a question, is she yours? A doubt about belonging is love's first sign.
In the last line the swan goes to her. The story is now carried in a bird's keeping: a bird bears human feeling between two people.
காண்டம்: சுயம்வர காண்டம்
உறவு பற்றிய சந்தேகம் தான் காதலின் முதல் அறிகுறி.
A doubt about belonging is love's first sign.