கனவு: முடிவுரை
உலகெ லாமொர் பெருங்கன வஃதுளேஉண்டு றங்கி இடர்செய்து செத்திடும்கலக மானிடப் பூச்சிகள் வாழ்க்கையோர்கனவி னுங்கன வாகும்; இதற்குநான்பலநி நைந்து வருந்தியிங் கென்பயன்?பண்டு போனதை எண்ணி யென்னாவது?சிலதி னங்கள் இருந்து மறைவதில்சிந்தை செய்தெவன் செத்திடு வானடா!ஞான முந்துற வும்பெற் றிலாதவர்நானி லத்துத் துயரன்றிக் காண்கிலர்;போன தற்கு வருந்திலன் மெய்த்தவப்புலமை யோனது வானத் தொளிருமோர்மீனை நாடி வளைத்திடத் தூண்டிலைவீச லொக்கு மெனலை மறக்கிலேன்;ஆன தாவ தனைத்தையுஞ் செய்ததோர்அன்னை யே! இனி யேனும் அருள்வையால்.(வேறு)அறிவிலே தெளிவு, நெஞ்சிலே உறுதி,அகத்திலே அன்பினோர் வெள்ளம்,பொறிகளின்மீது தனியர சாணை,பொழுதெலாம் நினதுபே ரருளின்நெறியிலே நாட்டம், கரும யோகத்தில்நிலைத்திடல் என்றிவை யருளாய்குறிகுண மேதும் இல்லதாய் அனைத்தாய்க்குலவிடு தனிப்பரம் பொருளே!
ulake laamor perungkana vaஃthulae untu rangki itarseythu seththitum kalaka maanitap poossikal vaazhkkaiyoar kanavi nungkana vaakum; itharkunaan palani nainthu varunthiying kenpayan? pantu poanathai enni yennaavathu? silathi nangkal irunthu maraivathil sinthai seythevan seththitu vaanataa! njaana munthura vumper rilaathavar naani laththuth thuyaranrik kaankilar; poana tharku varunthilan meyththavap pulamai yoanathu vaanath tholirumoar meenai naati valaiththitath thoontilai veesa lokku menalai marakkilaen; aana thaava thanaiththaiyunj seythathoar annai yae! ini yaenum arulvaiyaal. (vaeru) arivilae thelivu, nenjilae uruthi, akaththilae anpinoar vellam, porikalinmeethu thaniyara saanai, pozhuthelaam ninathupae rarulin neriyilae naattam, karuma yoakaththil nilaiththital enrivai yarulaay kurikuna maethum illathaay anaiththaayk kulavitu thanipparam porulae!
பொருள்
உலகம் எல்லாம் ஒரு பெருங்கனவு; அதனுள் உண்டு, உறங்கி, துன்பம் செய்து, செத்துப்போகும் கலகம் நிறைந்த மனிதப் பூச்சிகளின் வாழ்க்கை கனவிலும் கனவு. இதற்காக நான் பலவற்றை நினைத்து வருந்தி என்ன பயன்? பண்டு போனதை எண்ணி என்ன ஆகும்? சில நாள் இருந்து மறைவதைப் பற்றிச் சிந்தித்து எவன் சாவான்!
ஞானமும் துறவும் பெறாதவர்கள் இவ்வுலகில் துயரத்தைத் தவிர வேறு எதையும் காண்பதில்லை. போனதற்கு நான் வருந்தவில்லை. உண்மைத் தவமும் புலமையும் உடையவர் சொன்னதை மறக்கவில்லை: அது வானத்தில் ஒளிரும் ஒரு மீனைப் பிடிக்கத் தூண்டிலை வீசுவது போன்றது. நடந்தவை அனைத்தையும் செய்த ஓர் அன்னையே! இனியேனும் அருள்வாயாக.
(வேறு) அறிவிலே தெளிவு, நெஞ்சிலே உறுதி, அகத்திலே அன்பின் ஒரு வெள்ளம், புலன்களின் மீது தனி அரசாட்சி, எப்போதும் உன் பேரருளின் நெறியிலே நாட்டம், கர்மயோகத்தில் நிலைத்திருத்தல் - இவற்றை அருள்வாய், குறியும் குணமும் எதுவும் இல்லாமல், அனைத்துமாகி விளங்கும் தனிப் பரம்பொருளே!
Meaning
The whole world is one great dream; inside it, the life of these quarrelsome human insects, who eat, sleep, do harm and die, is a dream even within a dream. What use is it for me to think of many things and grieve over this? What will come of thinking about what has gone? Who would die of brooding over what stays a few days and disappears!
Those who have not gained wisdom and renunciation see nothing in this world but sorrow. I do not grieve for what is gone. I have not forgotten what the one of true penance and learning said: it is like casting a fishing line to hook a star that shines in the sky. O Mother, who did all that has come to pass! At least from now on, grant me your grace.
(In another metre) Clarity in the mind, firmness in the heart, a flood of love within, sole sovereignty over the senses, a longing at all times for the path of your great grace, steadiness in karma yoga: grant me these, O one Supreme, without mark or quality, who shines as all things!
சொற்பொருள் Word by word
- கலகம்
- strife, quarrelsomeness
- பண்டு
- the past
- துறவு
- renunciation
- நானிலம்
- the world (the four kinds of land)
- தூண்டில்
- fishing line
- பொறிகள்
- the senses
- கரும யோகம்
- karma yoga, the yoga of selfless action
- குறிகுணம்
- mark and quality
- குலவுதல்
- to shine, to be manifest
விளக்கம்
'கனவு' இங்கு முடிகிறது. முன்னுரையின் மூன்றாம் பாட்டு இங்கு மீண்டும் வருகிறது; ஆனால் இம்முறை ஒரு புதிய முடிவோடு: 'பண்டு போனதை எண்ணி என்னாவது?' இது ஞானப் பாடல்களில் உள்ள 'சென்றது மீளாது' என்ற உணர்வு.
'வானத்து ஒளிரும் மீனைத் தூண்டிலால் பிடித்தல்' - உலகப் பொருள்களில் நிலையான இன்பத்தைத் தேடுவது அப்படிப்பட்டது. 'மீன்' என்ற சொல்லுக்கு நட்சத்திரம், மீன் என்ற இரு பொருள் உண்டு; அது அழகிய சிலேடை.
இறுதிப் பாட்டு 'வேறு' என்ற வேறு யாப்பில் அமைந்த, பாரதியின் மிகப் புகழ்பெற்ற வேண்டுதல்களில் ஒன்று. அது நிர்குண பிரம்மத்தை - 'குறிகுணம் ஏதும் இல்லதாய் அனைத்தாய்' - நோக்கியது. அவர் கேட்பவை: அறிவில் தெளிவு (ஞான யோகம்), நெஞ்சில் உறுதி, அன்பு வெள்ளம் (பக்தி யோகம்), புலனடக்கம் (ராஜ யோகம்), கர்ம யோகத்தில் நிலைப்பு. கீதை சொல்லும் நான்கு யோகங்களும் ஒரே பிரார்த்தனையில் சேர்கின்றன. முன்னுரையில் 'பாதி உண்மையே உணர்ந்தேன்' என்றவர், இங்கு மீதியை அருளுமாறு வேண்டுகிறார்.
Explanation
Here 'Kanavu' ends. The third verse of the preface returns, but this time with a new conclusion: 'What will come of thinking about what is gone?' It is the spirit of 'What is gone will not return' from the songs of wisdom.
'Casting a line to hook a star shining in the sky': seeking lasting joy in the things of the world is like that. The word meen means both star and fish, which makes a lovely double meaning.
The last verse, in another metre, is one of Bharathiyar's best-known prayers. It is addressed to the Nirguna Brahman, 'without mark or quality, which is all things'. He asks for clarity of mind (jnana yoga), firmness of heart and a flood of love (bhakti yoga), mastery of the senses (raja yoga) and steadiness in karma yoga. The four yogas of the Gita come together in a single prayer. He who said in the preface 'I have understood only half the truth' here prays to be granted the rest.
சிந்தனைக்கு
இந்த இறுதி வேண்டுதலின் ஆறு கோரிக்கைகளில் உங்களுக்கு இப்போது மிகத் தேவையானது எது?
To reflect on
Of the six requests in this final prayer, which do you need most right now?