Naladiyar 336 · தங்கள் மரபில்லார் பின்சென்று தாமவரை
தங்கள் மரபில்லார் பின்சென்று தாமவரைஎங்கண் வணக்குதும் என்பவர் - புன்கேண்மைநற்றளிர்ப் புன்னை மலருங் கடற்சேர்ப்பகற்கிள்ளிக் கையிழந் தற்று.
Thangkal marapillaar pinsenru thaamavarai / Engkan vanakkuthum enpavar - punkaenmai / Narralirp punnai malarung katarsaerppa / Karkillik kaiyizhan tharru.
பொருள்
தமக்கு நிகரில்லாதவர் பின்னே சென்று, 'அவர்களை நம்மிடம் வணங்கச் செய்வோம்' என்று எண்ணுவாரின் இழிந்த நட்பு, நல்ல தளிர்களோடு புன்னை மலரும் கடற்கரை நாடனே, கல்லைக் கிள்ளிக் கையை இழந்ததைப் போன்றதாகும்.
Meaning
Those who follow people who are not of their own standing, hoping 'we will make them bow to us': their mean friendship, O lord of the shore where the punnai flowers among fresh leaves, is like pinching a rock and losing one's fingers.
சொற்பொருள் Word by word
- தங்கள் மரபு இல்லார்
- those not of their own standing
- பின்சென்று
- following after them
- தாம் அவரை எங்கண் வணக்குதும் என்பவர்
- who hope to make them bow to themselves
- புன்கேண்மை
- mean, worthless friendship
- நற்றளிர்ப் புன்னை மலரும்
- where the punnai blooms among fresh leaves
- கடற்சேர்ப்ப
- O lord of the seashore
- கல் கிள்ளிக் கை இழந்தற்று
- like pinching a rock and losing one's fingers
விளக்கம்
பாடலின் படம் எளியது: கல்லைக் கிள்ள முயல்கிறான் ஒருவன். கல் அசையாது; அவன் விரல்தான் சிதையும்.
தமக்குப் பொருந்தாதவர்களின் பின்னே சென்று, அவர்களை வளைத்து நம் வசமாக்கலாம் என்று நினைப்பதும் அப்படியே. அவர்கள் மாற மாட்டார்கள்; இழப்பு நமக்கே. நட்பைத் தேர்வதில் பேதைமை என்பது இதுதான்: முடியாததை முயன்று தன்னையே காயப்படுத்திக்கொள்வது.
Explanation
The picture is simple: a man tries to pinch a rock. The rock does not move; only his fingers are hurt.
So it is with following people who do not match you, hoping to bend them to your will. They will not change; the loss is yours. This is the folly the chapter warns of: attempting the impossible and wounding only yourself.
சிந்தனைக்கு
கல்லைக் கிள்ளினால் கல் அன்று, கையே புண்படும்.
To reflect on
Pinch a rock and it is your hand, not the rock, that bleeds.