கண்ணம்மாவின் எழில்
ராகம் - செஞ்சுருட்டி, தாளம் - ரூபகம்பல்லவிஎங்கள் கண்ணம்மா நகை புது ரோஜாப்பூ,எங்கள் கண்ணம்மா விழி இந்த்ர நீலப்பூ!எங்கள் கண்ணம்மா முகஞ் செந்தாமரைப்பூ,எங்கள் கண்ணம்மா நுதல் பால சூரியன்.சரணங்கள்எங்கள் கண்ணம்மா எழில் மின்னலை நேர்க்கும்,எங்கள் கண்ணம்மா புருவங்கள் மதன் விற்கள்,திங்களை மூடிய பாம்பினைப் போலேசெறிகுழல், இவள் நாசி எட் பூ. (எங்கள்)மங்கள வாக்கு நித்யானந்த ஊற்று,மதுர வாய் அமிர்தம், இத ழமிர்தம்,சங்கீத மென் குரல் சரஸ்வதி வீணை,சாய லரம்பை, சதுர் அயிராணி. (எங்கள்)இங்கித நாத நிலைய மிருசெவிசங்கு நிகர்த்த கண்டம் அமிர்த சங்கம்,மங்களக் கைகள் மஹா சக்தி வாசம்!வயி றாலிலை, இடை அமிர்த வீடு. (எங்கள்)சங்கரனைத் தாங்கு நந்தி பத சதுரம்,தாமரை யிருதாள் லக்ஷ்மீ பீடம்!பொங்கித் ததும்பித் திசை யெங்கும் பாயும்புத்தன்பும் ஞானமும் மெய்த்திருக்கோலம். (எங்கள்)
raakam - senjurutti, thaalam - roopakam pallavi engkal kannammaa nakai puthu roajaappoo, engkal kannammaa vizhi inthra neelappoo! engkal kannammaa mukanj senthaamaraippoo, engkal kannammaa nuthal paala sooriyan. saranangkal engkal kannammaa ezhil minnalai naerkkum, engkal kannammaa puruvangkal mathan virkal, thingkalai mootiya paampinaip poalae serikuzhal, ival naasi et poo. (engkal) mangkala vaakku nithyaanantha oorru, mathura vaay amirtham, itha zhamirtham, sangkeetha men kural sarasvathi veenai, saaya larampai, sathur ayiraani. (engkal) ingkitha naatha nilaiya mirusevi sangku nikarththa kantam amirtha sangkam, mangkalak kaikal mahaa sakthi vaasam! vayi raalilai, itai amirtha veetu. (engkal) sangkaranaith thaangku nanthi patha sathuram, thaamarai yiruthaal lakshmee peetam! pongkith thathumpith thisai yengkum paayum puththanpum njaanamum meyththirukkoalam. (engkal)
பொருள்
எங்கள் கண்ணம்மாவின் சிரிப்பு புதிதாக மலர்ந்த ரோஜாப் பூ; அவள் விழி இந்திர நீலப் பூ (நீலோற்பலம்); அவள் முகம் செந்தாமரைப் பூ; அவள் நெற்றி இளஞ் சூரியன்.
எங்கள் கண்ணம்மாவின் அழகு மின்னலுக்கு நிகர்; அவள் புருவங்கள் மன்மதனின் வில்கள்; சந்திரனை மூடிய பாம்பைப் போல (முகத்தைச் சூழ்ந்த) அடர்ந்த கூந்தல்; இவள் மூக்கு எள்ளுப் பூ.
அவளுடைய மங்களமான சொல் நித்ய ஆனந்தத்தின் ஊற்று; இனிய வாய் அமிர்தம்; இதழ் அமிர்தம்; சங்கீதம் போன்ற மென்குரல் சரஸ்வதியின் வீணை; சாயலில் அரம்பை; சாதுர்யத்தில் இந்திராணி.
இனிய நாதம் தங்கும் இடம் அவள் இரு செவிகள்; சங்கு போன்ற கழுத்து அமிர்தச் சங்கு; மங்களமான கைகள் மகா சக்தியின் உறைவிடம்; வயிறு ஆலிலை; இடை அமிர்தத்தின் வீடு.
அவள் பாதங்களின் உறுதி சங்கரனைத் தாங்கும் நந்தியின் வலிமை; தாமரை போன்ற இரு திருவடிகள் லக்ஷ்மியின் பீடம். திசையெங்கும் பொங்கித் ததும்பிப் பாயும் புது அன்பும் ஞானமும் தான் அவளுடைய உண்மையான திருக்கோலம்.
Meaning
Our Kannamma's smile is a fresh-blown rose; her eye is the blue Indraneela flower; her face is the red lotus; her forehead is the young rising sun.
Our Kannamma's beauty equals lightning; her brows are Manmatha's bows; her thick hair is like a serpent covering the moon; her nose is the sesame flower.
Her auspicious speech is a spring of eternal bliss; her sweet mouth is nectar, her lips nectar; her soft voice like music is Saraswati's veena; in grace she is Rambha, in skill Indrani.
Her two ears are the dwelling of sweet sound; her conch-like throat is a conch of nectar; her auspicious hands are the abode of Mahashakti; her belly is a banyan leaf; her waist the house of nectar.
The strength of her feet is that of Nandi who bears Shankara; her two lotus feet are Lakshmi's seat. The new love and wisdom that overflow and stream in every direction - that is her true sacred form.
சொற்பொருள் Word by word
- இந்த்ர நீலப்பூ
- blue lotus (nilotpala)
- நுதல்
- forehead
- பால சூரியன்
- the young rising sun
- மதன் விற்கள்
- Manmatha's bows
- செறிகுழல்
- thick tresses
- எட் பூ
- sesame flower (the classic simile for the nose)
- அரம்பை
- Rambha, the celestial dancer
- சதுர்
- skill, cleverness
- அயிராணி
- Indrani, wife of Indra
- கண்டம்
- throat
- ஆலிலை
- banyan leaf
- சதுரம்
- strength, firmness
- திருக்கோலம்
- sacred form
விளக்கம்
இது 'பாதாதி கேசம்' அல்லது 'கேசாதி பாதம்' என்ற மரபு வருணனை - தெய்வத்தின் திருமேனியை உச்சி முதல் பாதம் வரை ஒவ்வொரு உறுப்பாக வருணிப்பது. ஆதி சங்கரரின் 'சௌந்தர்ய லஹரி' அன்னையின் திருமேனியை இப்படி வருணிக்கிறது; தமிழில் அபிராமி அந்தாதியிலும் இது உண்டு.
ஒவ்வொரு உவமையும் தெய்வத் தொடர்புடையது: கை மகாசக்தியின் உறைவிடம், குரல் சரஸ்வதியின் வீணை, பாதம் லக்ஷ்மியின் பீடம், வயிறு ஆலிலை - ஆலிலையில் துயிலும் பாலகிருஷ்ணனை நினைவூட்டுவது. இவ்வாறு கண்ணம்மா எல்லாத் தேவியரும் ஒன்றான பராசக்தியாகிறாள்.
கடைசி வரி இந்த வருணனை முழுவதன் பொருளைச் சொல்கிறது: அவளின் 'மெய்த்திருக் கோலம்' உடல் அல்ல; திசையெங்கும் பாயும் அன்பும் ஞானமுமே. உருவ வழிபாட்டின் வழியாக அருவத்தை அடைவது நம் மரபின் வழி.
Explanation
This is the traditional 'head to foot' description (keshadi-pada) of the divine form, praising the deity limb by limb. Adi Shankara's Saundarya Lahari describes the Mother this way, and in Tamil the Abhirami Andadi does too.
Each simile points to the divine: her hands are the abode of Mahashakti, her voice Saraswati's veena, her feet Lakshmi's seat, her belly the banyan leaf - recalling the child Krishna who sleeps on a banyan leaf. So Kannamma becomes Parashakti, in whom all goddesses are one.
The last line gives the meaning of the whole description: her 'true sacred form' is not a body but the love and wisdom that stream in every direction. Reaching the formless through worship of form is the way of our tradition.
சிந்தனைக்கு
'புத்தன்பும் ஞானமும் மெய்த்திருக் கோலம்' - இறைவனின் உண்மையான வடிவம் அன்பும் ஞானமும் என்றால், அதை மனிதர்களிடம் எங்கே காண்கிறீர்கள்?
To reflect on
'New love and wisdom are her true form' - if God's real form is love and wisdom, where do you see it in people?