நாலாயிரத் திவ்வியப் பிரபந்தம் 923 · அந்தரத் தமரர்கள் கூட்டங்க ளிவையோ?

பாடல் 923 · நாலாயிரத் திவ்வியப் பிரபந்தம் · ஆழ்வார்கள்

அந்தரத் தமரர்கள் கூட்டங்க ளிவையோ?அருந்தவ முனிவரும் மருதரு மிவரோ?இந்திர னானையும் தானும்வந் திவனோ?எம்பெரு மானுன் கோயிலின் வாசல்,சுந்தரர் நெருக்கவிச் சாதரர் நூக்கஇயக்கரும் மயங்கினர் திருவடி தொழுவான்,அந்தரம் பாரிட மில்லைமற் றிதுவோ?அரங்கத்தம்மா! பள்ளி யெழுந்தரு ளாயே.

Antharath thamararkal koottangka livaiyoa? / Arunthava munivarum marutharu mivaroa? / Inthira naanaiyum thaanumvan thivanoa? / Emperu maanun koayilin vaasal, / Suntharar nerukkavis saatharar nookka / Iyakkarum mayangkinar thiruvati thozhuvaan, / Antharam paarita millaimar rithuvoa? / Arangkaththammaa! palli yezhuntharu laayae.

பொருள்

வானில் உள்ள தேவர்களின் கூட்டங்கள் இவையோ? அரிய தவம் செய்த முனிவர்களும் மருத்துக்களும் இவர்களோ? இந்திரன் தன் யானை ஐராவதத்தோடு வந்து நிற்பவன் இவனோ? எம்பெருமானே! உன் கோயிலின் வாசலில் கந்தர்வர்கள் நெருக்க, வித்தியாதரர்கள் தள்ள, இயக்கர்களும் உன் திருவடியைத் தொழுவதற்காக மயங்கி நிற்கிறார்கள். வானத்திலும் பூமியிலும் இடமே இல்லை; இதுவோ நிலைமை! அரங்கத்து அம்மா! பள்ளியிலிருந்து எழுந்தருள்வாயாக.

Meaning

Are these the hosts of gods from the sky? Are these the sages of hard penance and the Maruts? Is this Indra, who has come with his elephant? O my Lord, at the door of your temple the Gandharvas press forward, the Vidyadharas push, and even the Yakshas stand dazed, waiting to worship your feet. There is no room left in the sky or on the earth: is this how things stand? O Lord of Arangam, please rise from your sleep.

சொற்பொருள் Word by word

அந்தரத்து அமரர்கள்: gods of the sky
அருந்தவ முனிவர்: sages of hard penance
இந்திரன் ஆனையும்: Indra with his elephant Airavata
சுந்தரர்: Gandharvas, celestial musicians
நெருக்க: pressing in
விச்சாதரர்: Vidyadharas
நூக்க: pushing
இயக்கர்: Yakshas
அந்தரம் பார் இடம் இல்லை: no room in sky or earth

விளக்கம்

முந்தைய பாசுரத்தின் கூட்டம் இப்போது இன்னும் பெருகிவிட்டது. இந்திரன், முனிவர்கள், கந்தர்வர், வித்தியாதரர், இயக்கர் எல்லோரும் வாயிலில் நெருக்கித் தள்ளுகிறார்கள். வானிலும் மண்ணிலும் இடமில்லை என்கிறார் ஆழ்வார்.

இதில் ஒரு மெல்லிய நகைச்சுவையும் உண்டு: பெரிய பெரிய தேவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் தள்ளிக்கொண்டு நிற்கிறார்கள். எல்லோரும் திருவடி தொழுவதற்காக மயங்கி நிற்கிறார்கள். இறைவன் முன் எல்லோரும் சமம்; பதவியால் யாருக்கும் முன்னுரிமை இல்லை.

Explanation

The crowd from the last pasuram has grown still larger. Indra, sages, Gandharvas, Vidyadharas and Yakshas all crowd and jostle at the door. There is no room left in sky or on earth, says the Azhvar.

There is gentle humour in it too: the great gods pushing and shoving one another, all dazed with longing to worship the Lord's feet. Before the Lord everyone is equal, and rank gives no one a place in front.

ஸ்ரீரங்க மாகாத்மியம் · கோயில் ஒழுகு

விபீடணன் கொண்டு வந்த அரங்கன்

பாற்கடலில் அறிதுயில் கொண்ட திருமாலின் திருவுருவம் ஒரு விமானத்தோடு பிரமனுக்குக் கிடைத்தது. பிரமன் அதைச் சத்தியலோகத்தில் வழிபட்டான். பின்னர் சூரிய குலத்து மன்னன் இக்ஷ்வாகு கடுந்தவம் செய்து அந்த அரங்க விமானத்தைப் பூமிக்குக் கொண்டு வந்து அயோத்தியில் நிறுவினான். தலைமுறை தலைமுறையாக இரகு குல மன்னர்கள் அதை வழிபட்டனர்; இராமனும் அதனைத் தன் குலதெய்வமாக வழிபட்டான்.

இராவணனை வென்று இராமன் முடிசூடிய பின், உதவி செய்த எல்லோருக்கும் பரிசு தந்தான். இலங்கைக்குத் திரும்பும் விபீடணனுக்கு, தன் குலதனமான அந்த அரங்கனையே கொடுத்தான். 'வழியில் எங்கும் இதைத் தரையில் வைக்காதே' என்று சொல்லி அனுப்பினான்.

விபீடணன் தெற்கே வந்து காவிரியும் கொள்ளிடமும் பிரியும் தீவை அடைந்தபோது மாலை நேரம் வந்தது. சந்தியாவந்தனம் செய்ய வேண்டும். அங்கே நின்ற ஒரு சிறுவனிடம் விமானத்தைக் கொடுத்து, 'கீழே வைக்காதே' என்று சொல்லி நீராடச் சென்றான். திரும்பி வருவதற்குள் சிறுவன் அதைத் தரையில் வைத்துவிட்டான். விபீடணன் எவ்வளவு முயன்றும் அதைத் தூக்க முடியவில்லை.

விபீடணன் கண்ணீர் விட்டு அழுதபோது அரங்கன் அவனுக்குக் காட்சி தந்தான்: 'இந்தக் காவிரிக் கரையில் இருக்கவே நான் விரும்பினேன். ஆனால் உன்னை மறக்க மாட்டேன். உன் இலங்கை இருக்கும் தெற்குத் திசையை நோக்கியே நான் கிடப்பேன்.' அதனால்தான் திருவரங்கத்தில் அரங்கன் தெற்கு நோக்கிப் பள்ளிகொண்டிருக்கிறான். தொண்டரடிப்பொடி ஆழ்வார் 'இலங்கையர் கோன் வழிபாடு செய் கோயில்' என்று இதையே பாடுகிறார். விபீடணன் இன்றும் ஒவ்வொரு இரவும் வந்து அரங்கனை வழிபடுகிறான் என்பது நம்பிக்கை; அதனால் விடியற்காலையில் அர்ச்சகர்கள் முதலில் அவனுக்கு வழிவிட்டே சன்னிதியைத் திறக்கிறார்கள்.

Sri Ranga Mahatmyam and the Koil Ozhugu, the temple chronicle of Srirangam

The Lord Vibhishana carried south

The sacred image of Vishnu reclining in yoga sleep on the milk ocean came to Brahma together with its vimana, and Brahma worshipped it in Satyaloka. Later Ikshvaku, king of the solar line, performed great penance and brought this Ranga vimana down to earth and installed it at Ayodhya. Generation after generation the kings of the Raghu line worshipped it, and Rama too worshipped it as the deity of his house.

After Rama defeated Ravana and was crowned, he gave gifts to all who had helped him. To Vibhishana, returning to Lanka, he gave the most precious thing his family owned: Ranganatha himself. 'Do not set it down on the ground anywhere on the way,' he told him.

Vibhishana came south and reached the island where the Kaveri and the Kollidam part, just as evening fell. It was time for his evening prayers. He handed the vimana to a boy standing there, told him not to put it down, and went to bathe. Before he returned, the boy had set it on the ground. However hard Vibhishana tried, he could not lift it again.

When Vibhishana wept, Ranganatha appeared to him: 'I wished to stay on the bank of this Kaveri. But I will not forget you. I will lie facing the south, toward your Lanka.' That is why the Lord in Srirangam reclines facing south. Thondaradippodi Azhvar sings of exactly this when he calls Srirangam 'the temple where the king of Lanka worships'. It is believed that Vibhishana still comes every night to worship, so at dawn the priests open the sanctum only after making way for him.

சிந்தனைக்கு

எல்லோரும் சமமாக நிற்கும் இடம் ஒன்றை நீங்கள் அனுபவித்ததுண்டா? அங்கே எப்படி உணர்ந்தீர்கள்?

To reflect on

Have you known a place where everyone stands as equals? How did it feel to be there?