Naladiyar 270 · ஓதியும் ஓதார் உணர்விலார் ஓதாதும்
ஓதியும் ஓதார் உணர்விலார் ஓதாதும்ஓதி யனையார் உணர்வுடையார் - தூய்தாகநல்கூர்ந்தும் செல்வர் இரவாதார், செல்வரும்நல்கூர்ந்தார் ஈயா ரெனின்.
Oathiyum oathaar unarvilaar oathaathum / Oathi yanaiyaar unarvutaiyaar - thooythaaka / Nalkoornthum selvar iravaathaar, selvarum / Nalkoornthaar eeyaa renin.
பொருள்
உணர்வு இல்லாதார் ஓதினாலும் ஓதார்; உணர்வு உடையார் ஓதாதிருந்தாலும் ஓதியவர் போல்வார். தூய்மையாக வறுமைப்பட்டிருந்தும் செல்வர் இரவார்; செல்வர் வறியாருக்கு ஈயாவிட்டால் அவரே வறியர்.
Meaning
Those without understanding do not learn even when taught; those with understanding are as though taught without lessons. The pure do not beg even in poverty; and the rich, if they give nothing to the poor, are themselves the poor.
சொற்பொருள் Word by word
- ஓதியும்
- though taught
- ஓதார்
- they learn nothing
- உணர்வு இலார்
- those without understanding
- ஓதாதும்
- even untaught
- ஓதி அனையார்
- they are as if taught
- உணர்வு உடையார்
- those with understanding
- தூய்தாக
- in purity
- நல்கூர்ந்தும்
- though in want
- இரவாதார்
- they do not beg
- ஈயா ரெனின்
- if they give not
விளக்கம்
பாடலின் முதல் இரண்டு வரிகள் கல்வியின் இயல்பை மாற்றிப் பேசுகின்றன. ஓதுதல் என்பது சொல்லிக் கொடுப்பது; உணர்தல் என்பது உள்ளே விளைவது. உணர்வு இல்லாதவருக்குச் சொல்லிக் கொடுப்பதால் பயன் இல்லை; உணர்வு உடையவருக்குச் சொல்லாவிட்டாலும் பயன் உண்டு.
பிறகு பாடல் செல்வத்தின் திசையை மாற்றுகிறது. வறுமையிலும் மானம் உள்ளவர் கையேந்தார்; ஏனெனில் அவர் உள்ளத்தால் செல்வர். மறுபக்கம், செல்வம் இருந்தும் ஈயாதவர் ஏழை. ஆகவே இரவுவதும் ஈவதும் பொருளின் அளவைப் பொறுத்தவை அன்று; மனத்தின் நிலையைப் பொறுத்தவை.
Explanation
The first two lines turn our idea of learning around. To teach is to tell; to understand is to grow within. Telling does nothing for a man without understanding, and understanding grows in a man even without being told.
Then the verse reverses the direction of wealth. A man of honour does not hold out his hand in poverty, for he is rich in himself. And the man who has wealth and gives none of it to the poor is the poor one. So begging and giving are not decided by the size of a purse but by the state of a mind.
சிந்தனைக்கு
உள்ளத்தால் செல்வர் யார், ஏழை யார் என்பது பொருளின் அளவால் தீர்வதில்லை.
To reflect on
Who is rich and who is poor in the heart is not settled by the size of a purse.