பாகவத புராணம், பத்தாம் கந்தம்குசேலனின் ஒரு பிடி அவல்
பாகவத புராணத்திலிருந்து. சிறுவயதில் கண்ணனோடு கல்வி கற்ற குசேலன் (சுதாமன்) கொடிய வறுமையில் வாழ்ந்தான்; மனைவியும் மக்களும் அடிக்கடி பசியில் வாடினர். துவாரகை மன்னனான பழைய நண்பனைக் காணும்படி மனைவி வேண்டினாள். அவர்களிடம் இருந்த ஒரே பரிசான சில பிடி அவலைக் கந்தல் துணியில் முடிந்து கொண்டு சென்றான்.
கண்ணன் ஓடி வந்து எதிர்கொண்டு, அவன் கால்களைக் கழுவி, தன் கட்டிலில் அமர்த்தினான். ஏழ்மையான பரிசைத் தர நாணிய குசேலனிடமிருந்து கண்ணன் முடிச்சைப் பிடுங்கி, ஒரு பிடி அவலை மகிழ்ந்து உண்டான். எதையும் கேட்காமல் திரும்பிய குசேலன், தன் குடிசை இருந்த இடத்தில் மாளிகையைக் கண்டான். வறுமை கொடியது; ஆனால் இரவாதவனின் மானத்தை அது பறிக்க முடியாது.
The Bhagavata Purana, Book 10Kuchela's Handful of Rice
From the Bhagavata Purana. Kuchela (Sudama) had studied with Krishna as a boy, but he grew up desperately poor, with a wife and children who often went hungry. At last his wife begged him to visit his old friend, now the king of Dvaraka. He went, carrying the only gift they had: a few handfuls of flattened rice tied in a rag.
Krishna ran to meet him, washed his feet and seated him on his own couch. Kuchela was too ashamed to offer his poor gift, but Krishna pulled the bundle from him and ate a handful with delight. Kuchela left without asking for anything, and came home to find a palace where his hut had stood. Poverty is bitter, but it cannot take away the dignity of one who will not beg.
