Kural 958 · நலத்தின்கண் நாரின்மை தோன்றின் அவனைக் – Tamilone

Kural 958 · Nobility · குடிமை

நலத்தின்கண் நாரின்மை தோன்றின் அவனைக்குலத்தின்கண் ஐயப் படும்.

Nalaththinkan Naarinmai Thondrin Avanaik / Kulaththinkan Aiyap Patum

If rudeness of speech showeth itself in a man coming of a good family, people would even suspect the legitimacy of his descent.V. V. S. Aiyar · 1916

பொருள்

நன்மை செய்யும் இடத்தில் அன்பின்மையும் கடுமையும் ஒருவனிடம் தோன்றினால், அவனுடைய குடிப்பிறப்பைப் பற்றி உலகம் ஐயம் கொள்ளும்.

Meaning

If a lack of kindness shows itself in a man where goodness is expected, people will doubt his family background.

சொற்பொருள் Word by word

நலத்தின் கண்: in goodness / refinement
நார் இன்மை: lack of kindness/affection
தோன்றின்: if it appears
அவனை: him
குலத்தின் கண்: in regard to his family
ஐயப்படும்: will be doubted

விளக்கம்

"நலம்" என்பது நற்பண்புகளையும் அன்பான நடத்தையையும் குறிக்கும். "நார்" என்பது நாரைப் போன்ற இணைப்பு, அதாவது அன்பும் இரக்கமும். ஒருவன் நன்மை செய்யவோ நல்லவனாகக் காட்டவோ முயலும் இடத்தில் அன்பின்மை அல்லது கடுமை தோன்றினால், "இவன் உண்மையில் நல்ல குடியைச் சேர்ந்தவனா?" என்று உலகம் ஐயப்படும் என்று வள்ளுவர் கூறுகிறார். ஒரு குடும்பத்தின் உயர்வு அதன் உறுப்பினர்களின் அன்பான நடத்தையில் தெரிகிறது. அந்த அன்பு இல்லாத இடத்தில் அந்தப் பெருமையையே பிறர் சந்தேகிக்கிறார்கள்.

இது ஒரு நுட்பமான சமூக உண்மை. ஒருவனுடைய வார்த்தைகள், முகபாவம், நடத்தை ஆகியவற்றைக் கண்டே சமூகம் அவன் குடும்பத்தை மதிப்பிடுகிறது. அவன் பிறரிடம் கடுமையாகப் பேசினால் அவன் பெற்றோர், அவன் வளர்ந்த வீடு ஆகியவற்றையும் பிறர் விமர்சிக்கிறார்கள். அதனால் ஒவ்வொருவரும் தன் செயல்களால் தன் குடும்பத்தின் பெயரைக் காக்கும் பொறுப்பை ஏற்கிறார்கள். இந்தப் பொறுப்பு சுமையல்ல, ஒரு கௌரவம்.

இந்து மரபில் "மாத்ரு தேவோ பவ, பித்ரு தேவோ பவ" என்று பெற்றோரை மதிக்கும் பண்பு வலியுறுத்தப்படுகிறது. அவர்களை மதிக்கும் ஒரு வழி அவர்கள் வளர்த்த பண்பால் உலகுக்கு நல்ல தோற்றம் தருவதே. சில உரையாசிரியர்கள் "நார்" என்பதை அன்பு என்றும், சிலர் ஈரம் அல்லது இரக்கம் என்றும் கொள்கின்றனர். எப்படியாயினும் அன்பின்மை குடியைக் கேள்விக்குள்ளாக்கும்.

இன்னொரு பார்வையும் உண்டு. அன்பு இல்லாத இடத்தில் செல்வமோ கல்வியோ இருந்தும் அவை முழுமை பெறுவதில்லை. ஒருவன் எவ்வளவு படித்தாலும் எவ்வளவு பணம் ஈட்டினாலும், பிறரிடம் மரியாதை காட்டாவிட்டால் அவனுடைய குடும்பம் கற்றுக் கொடுத்த பாடம் வீணாகிவிட்டதாகவே உலகம் எண்ணுகிறது. அதனால் அன்பான நடத்தையே குடும்பப் பெயருக்கு உண்மையான காவல். அதைப் பேணுபவர் பிறரின் மனத்தில் நிலைத்த இடம் பெறுவார். குடும்பத்தின் நற்பெயர் ஒரு சொல்லில் உடைந்துவிடக்கூடியது என்பதால் சொற்களில் நிதானம் அவசியம்.

Explanation

"Nalam" refers to good qualities and loving conduct. "Naar" is like fibre that binds, that is, love and compassion. Valluvar says that if a man, in a place where he tries to do good or appear good, shows lack of love or harshness, the world will doubt, "Is he truly of a good family?" The eminence of a family shows in the loving conduct of its members. Where that love is absent, others begin to doubt the claim itself.

This is a subtle social truth. Society judges a man's family by his words, expression and conduct. If he speaks harshly to others, they criticise his parents and the house he grew up in. So each person takes on the responsibility of guarding the family's name by his acts. This responsibility is not a burden but a dignity.

In Hindu tradition honouring parents is stressed in "matru devo bhava, pitru devo bhava." One way to honour them is to give the world a good impression through the character they nurtured. Some commentators take "naar" as love, others as moisture or compassion. Either way, lack of love puts the family in question.

Where love is absent, wealth and learning do not become complete. However educated a man is or however much he earns, if he shows no respect to others, the world feels his family's teaching has been wasted. Loving conduct is therefore the true guard of the family name.

கதை

பூக்காரியிடம் கடுமை

இது ஒரு கற்பனைக் கதை; காஞ்சிபுரத்தின் ஒரு கோயில் வீதி இதன் பின்னணி.

காஞ்சிபுரத்தில் ஏகாம்பரநாதர் கோயில் வீதியில் ஒரு பூக்காரி முதியவள் தினமும் மல்லிகை, முல்லை, செவ்வந்தி மாலைகள் விற்பாள். அவ்வூரின் பெரிய வணிகக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த இளைஞன் சிவகுமார் ஒருநாள் அங்கு வந்தான். அவன் தந்தை ஊரில் மிகுந்த மதிப்புப் பெற்றவர். குடும்பம் பலருக்கு உதவி செய்து புகழ் பெற்றது. சிவகுமார் வெளிநாட்டில் படித்து ஊர் திரும்பியிருந்தான்.

அவன் மாலை வாங்கும்போது விலையைப் பற்றிக் கேட்டான். பாட்டி மெல்லிய குரலில், "ஐந்து ரூபாய் தம்பி" என்றாள். "இவ்வளவு விலையா? ஏமாற்றுகிறாய்!" என்று சிவகுமார் கோபத்துடன் கத்தினான். பாட்டி கையில் நடுக்கத்துடன், "இல்லை தம்பி, இன்று மல்லிகையின் விலை ஏறிவிட்டது" என்றாள். அவன் "கிழவி, உனக்குத் தொழில் தெரியவில்லை" என்று கடுமையாக ஏசி, மாலையை அவள் கூடையில் வீசிவிட்டுப் போனான்.

அங்கே நின்ற சில மக்கள் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்தனர். "இவன் அந்த நல்ல குடும்பத்தின் மகன் தானா?" என்று முணுமுணுத்தனர். ஒரு முதியவர், "இத்தனை படித்த பிறகும் முதியவளிடம் இப்படிப் பேசலாமா? அவன் தந்தை இதைக் கேட்டால் வருந்துவார்" என்றார். சிவகுமார் இதைக் கேட்டபோது மனம் சுட்டது.

அன்று மாலை அவன் தன் தந்தையிடம் நடந்ததைச் சொன்னான். தந்தை அமைதியாக, "நம் குடும்பத்தின் பெயர் நம் பணத்தில் இல்லை மகனே, நம் நடத்தையில் இருக்கிறது. நீ ஒரு முதியவளிடம் காட்டிய கடுமை நம் வீட்டையே ஐயத்துக்குள்ளாக்கியது" என்றார். மறுநாள் சிவகுமார் பாட்டியிடம் சென்று மன்னிப்புக் கேட்டு, மாலைகள் அனைத்தையும் வாங்கி கோயிலுக்கு அளித்தான். அதன் பிறகு அவன் பேச்சில் ஒரு புதிய இனிமை சேர்ந்தது. தினமும் காலையில் கோயிலுக்குச் செல்லும்போது அந்தப் பாட்டியிடம் முகம் மலர வணக்கம் சொல்லத் தொடங்கினான். அவள் அவனை "தம்பி" என்று அன்புடன் அழைக்கத் தொடங்கினாள். ஊரார் அவனைப் பார்த்து, "இப்போதுதான் இவன் அந்த வீட்டுப் பிள்ளை போல் இருக்கிறான்" என்று பாராட்டினர். சிறிய தவறு ஒன்று அவனுக்குப் பெரிய பாடமாக அமைந்தது. தந்தையும் மகனின் மாற்றத்தை எண்ணி மனம் மகிழ்ந்து, அவனைத் தோளில் தட்டிப் பாராட்டினார். அன்றிலிருந்து அந்தக் குடும்பத்தின் வாசலில் வரும் எவரும் மலர்ந்த முகத்தைக் கண்டனர்.

A story

Harshness to the Flower-Seller

This is an imagined tale; its setting is a temple street in Kanchipuram.

On the temple street of Ekambaranathar in Kanchipuram, an old flower-seller sold garlands of jasmine, mullai and chrysanthemum every day. One day Sivakumar, a young man of the town's leading merchant family, came there. His father was held in great esteem in the town. The family was famous for helping many. Sivakumar had studied abroad and returned.

While buying a garland he asked the price. The old woman said softly, "Five rupees, son." "So much? You are cheating!" Sivakumar shouted in anger. With trembling hands she said, "No, son, the price of jasmine has gone up today." He abused her harshly: "Old woman, you do not know your trade." He threw the garland into her basket and left.

Some people standing there looked at one another. "Is this really the son of that good family?" they muttered. An old man said, "After all that education, should he speak so to an old woman? His father would be grieved to hear it." When Sivakumar heard this, his heart burned.

That evening he told his father what had happened. The father said calmly, "Our family's name lies not in our money, my son, but in our conduct. The harshness you showed an old woman has brought our house into doubt." The next day Sivakumar went to the old woman, begged her pardon, bought all her garlands and offered them at the temple. After that a new sweetness entered his speech.

சிந்தனைக்கு

உங்களைவிடக் குறைவான அதிகாரம் உடையவரிடம் நீங்கள் கடுமையாக நடக்கும்போது, உங்களை வளர்த்த வீட்டைப் பற்றி அது பிறருக்கு என்ன சொல்கிறது?

To reflect on

When you are curt with someone who has less power than you, what does it say to others about the home that raised you?