மஹாசக்தி வெண்பா

தன்னை மறந்து சகல உலகினையும்மன்ன நிதங்காக்கும் மஹாசக்தி - அன்னைஅவளே துணையென் றனவரதம் நெஞ்சம்துவளா திருத்தல் சுகம்.நெஞ்சிற் கவலை நிதமும் பயிராக்கி,அஞ்சி உயிர்வாழ்தல் அறியாமை; - தஞ்சமென்றேவையமெலாங் காக்கும் மஹாசக்தி நல்லருளைஐயமறப் பற்றல் அறிவு.வையகத்துக் கில்லை, மனமே! நினக்குநலஞ்செய்யக் கருதியிவை செப்புவேன் - பொய்யில்லைஎல்லாம் புரக்கும் இறைநமையுங் காக்குமென்றசொல்லால் அழியும் துயர்.எண்ணிற் கடங்காமல் எங்கும் பரந்தனவாய்விண்ணிற் சுடர்கின்ற மீனையெல்லாம் பண்ணியதோர்சக்தியே நம்மைச் சமைத்ததுகாண், நூறாண்டுபக்தியுடன் வாழும் படிக்கு.

thannai maranthu sakala ulakinaiyum manna nithangkaakkum mahaasakthi - annai avalae thunaiyen ranavaratham nenjam thuvalaa thiruththal sukam. nenjir kavalai nithamum payiraakki, anji uyirvaazhthal ariyaamai; - thanjamenrae vaiyamelaang kaakkum mahaasakthi nallarulai aiyamarap parral arivu. vaiyakaththuk killai, manamae! ninakkunalanj seyyak karuthiyivai seppuvaen - poyyillai ellaam purakkum irainamaiyung kaakkumenra sollaal azhiyum thuyar. ennir katangkaamal engkum paranthanavaay vinnir sutarkinra meenaiyellaam panniyathoar sakthiyae nammais samaiththathukaan, nooraantu pakthiyutan vaazhum patikku.