Naladiyar 21 · மலைமிசைத் தோன்றும் மதியம்போல் யானைத் – Tamilone

Verse 21 · Naladiyar · Several authors (Jain ascetics)

மலைமிசைத் தோன்றும் மதியம்போல் யானைத்தலைமிசைக் கொண்ட குடையர் - நிலமிசைத்துஞ்சினார் என்றெடுத்துத் தூற்றப்பட் டாரல்லால்எஞ்சினார் இவ்வுலகத் தில்.

Malaimisaith thoanrum mathiyampoal yaanaith / Thalaimisaik konta kutaiyar - nilamisaith / Thunjsinaar enretuththuth thoorrappat taarallaal / Enjsinaar ivvulakath thil.

பொருள்

மலை உச்சியில் தோன்றும் மதிபோல யானையின் தலைமேல் வெண்கொற்றக் குடை பிடித்து வாழ்ந்தவர்களும், இறுதியில் நிலத்தில் துஞ்சினார் என்று சொல்லித் தூற்றப்படுவார்களே அல்லாமல், இவ்வுலகில் வேறு எதுவும் எஞ்சுவதில்லை.

Meaning

Even those who rode with the white parasol over the elephant's head, like the moon rising above a mountain, end up spoken of as having fallen asleep on the ground; nothing else of them remains in this world.

சொற்பொருள் Word by word

மலைமிசை: on the mountain top
மதி: the moon
யானைத் தலை: the elephant's head
குடையர்: those under the royal parasol
நிலமிசைத் துஞ்சினார்: those asleep on the bare ground
தூற்றப்படார்: those spoken of, reviled
எஞ்சினார் இல்லை: no one remains

விளக்கம்

உயரம் இங்கே இரு படிநிலைகளில் காட்டப்படுகிறது: மலைமேல் எழும் மதி, யானைத் தலைமேல் குடை. இரண்டுமே உச்சியைக் குறிக்கும் காட்சிகள். பிறகு ஒரே வரியில் அந்த உச்சி நிலத்தோடு சமமாக்கப்படுகிறது.

'தூற்றப்படார்' என்ற சொல் கடுமையானது. இறந்தவர்கள் நினைவில் நிற்பதில்லை, பேச்சில் மட்டுமே நிற்கிறார்கள் என்பது பாடலின் முடிவு.

Explanation

Height is shown twice: the moon rising over a mountain, the parasol over an elephant's head. Both are images of the summit. Then a single line levels that summit with the ground.

The word for being spoken of is harsh. The dead do not stay in memory; they stay in talk. That is the verse's conclusion.

மகாபாரதம், வனபர்வம் (யட்சப் பிரச்னம்)

உலகின் பெரிய வியப்பு

மகாபாரதத்திலிருந்து. காட்டில் தாகம் கொண்ட பாண்டவர் நால்வர், ஒரு குளத்தைக் காவல் காத்த யட்சனின் கேள்விகளுக்குப் பதில் சொல்லாமல் நீர் அருந்தி உயிரற்று விழுந்தனர். கடைசியாக வந்த யுதிஷ்டிரன் பதில் சொல்ல ஒப்புக்கொண்டான்.

பல கேள்விகளுள் ஒன்று: "உலகில் பெரிய வியப்பு எது?" யுதிஷ்டிரன் சொன்னான்: "நாள்தோறும் உயிர்கள் எமனுலகம் செல்வதைக் கண்டும், மீதமிருப்போர் தாம் என்றும் வாழ்வோம் என்பது போல நடக்கிறார்கள். இதைவிட வியப்பு வேறு என்ன?" மகிழ்ந்த யட்சன், உண்மையில் தருமதேவனே, நால்வரையும் உயிர்ப்பித்தான்.

The Mahabharata, Vana Parva (Yaksha Prashna)

The Greatest Wonder

From the Mahabharata. Thirsty in the forest, four Pandava brothers drank from a lake without answering the questions of the Yaksha who guarded it, and fell lifeless. Yudhishthira came last and agreed to answer.

Among many questions the Yaksha asked, "What is the greatest wonder?" Yudhishthira replied: "Every day, living beings go to the house of Yama, yet those who remain behave as if they will live forever. What could be more wonderful than this?" Pleased, the Yaksha, who was Dharma himself, restored all four brothers to life.

சிந்தனைக்கு

உச்சி என்பது ஒரு காட்சி மட்டுமே; நிலம் எல்லோருக்கும் ஒன்றே.

To reflect on

The summit is only a view; the ground is the same for everyone.