Naladiyar 235 · செய்யாத செய்துநாம் என்றலும் செய்வதனைச்
செய்யாத செய்துநாம் என்றலும் செய்வதனைச்செய்யாது தாழ்த்துக்கொண் டோட்டலும் - மெய்யாகஇன்புறூஉம் பெற்றி இகழ்ந்தார்க்கும் அந்நிலையேதுன்புறூஉம் பெற்றி தரும்.
Seyyaatha seythunaam enralum seyvathanais / Seyyaathu thaazhththukkon toattalum - meyyaaka / Inpurooum perri ikazhnthaarkkum annilaiyae / Thunpurooum perri tharum.
பொருள்
செய்யாத செயல்களைச் செய்ததாகச் சொல்லியும், செய்ய வேண்டியதைச் செய்யாமல் தாழ்த்திக் கொண்டு ஓட்டியும் ஒருவர் ஏய்த்தால், மெய்யாக இன்புறுத்தும் தன்மையே, இகழ்ந்தவர்க்கு அதே நிலையில் துன்புறுத்தும் தன்மையாகவும் தரும்.
Meaning
One who claims deeds he never did, and puts off what he should do by shuffling the day along, will find that the very nature which truly gives pleasure turns, for those he has slighted, into a nature that gives pain at the same level.
சொற்பொருள் Word by word
- செய்யாத செய்து
- doing what was not done
- நாம் என்றலும்
- saying as our own
- செய்வதனைச் செய்யாது
- not doing what should be done
- தாழ்த்துக் கொண்டு ஓட்டலும்
- putting it off and letting the day pass
- மெய்யாக
- truly
- இன்புறூஉம் பெற்றி
- the nature that gives joy
- இகழ்ந்தார்க்கும்
- even to those who held it lightly
- அந்நிலையே
- that same level
- துன்புறூஉம் பெற்றி
- the nature that gives pain
- தரும்
- it will give
விளக்கம்
பாடல் ஒரு வகை நண்பனை விவரிக்கிறது. செய்யாத செயல்களைத் தான் செய்ததாகச் சொல்வார்; செய்ய வேண்டியதை 'இன்று, நாளை' என்று தள்ளிக் கொண்டே போவார். இதில் வெளிப்படையான பொய் இல்லை; காலம் கடத்தப்படுகிறது. அந்தக் கடத்தலே ஏமாற்றம்.
பிறகு பாடல் ஒரு நியதியைச் சொல்கிறது. ஒருவரின் இயல்பு உண்மையிலேயே இன்பம் தருமானால், அதே இயல்பு இகழப்பட்டபோது அதே அளவில் துன்பம் தரும். அதாவது தீமையின் பதிலடி வெளியிலிருந்து வருவது அன்று; இயல்பின் அளவே அதன் எதிர்விளைவின் அளவு. ஆகவே அத்தகைய நட்பு ஆரம்பத்தில் இனிக்கும்; முடிவில் அதே அளவு கசக்கும்.
Explanation
The verse describes one kind of friend. He claims deeds he never did, and puts off what he ought to do with 'today, tomorrow,' letting the time run out. There is no outright lie in it; the hours are simply spent. That spending is the deceit.
Then the verse states a rule. If a man's nature truly gives delight, that same nature, once it has been slighted, will give pain at the same level. The retaliation does not come from outside; the size of the nature is the size of the recoil. So such a friendship is sweet at the beginning and bitter in exactly the same measure at the end.
சிந்தனைக்கு
நட்பின் இனிமையே அதன் தீமையின் அளவும் ஆகும்.
To reflect on
The sweetness of a friendship is also the measure of the harm it can do.