விபீஷணனை ஏற்ற இராமன்
இராமாயணத்தின் யுத்த காண்டத்தில் மிகவும் புகழ்பெற்ற நிகழ்ச்சி இது. இராமன் வானரப் படையுடன் கடற்கரையில் தங்கியிருந்தபோது, இலங்கையிலிருந்து விபீஷணன் தன் நான்கு அமைச்சர்களுடன் வானத்தில் வந்து இறங்கினான். அவன் இராவணனின் தம்பி. தன் அண்ணன் தனக்கு அவமானம் செய்து விரட்டியதால் இராமனிடம் அடைக்கலம் தேடி வந்தான்.
சுக்ரீவன் உள்ளிட்ட வானரத் தலைவர்கள் இதை நம்பவில்லை. "இவன் இராவணனின் தம்பி; ஒற்றனாக இருக்கலாம். இவனை நம்பக் கூடாது; கொன்றுவிடலாம்" என்றனர். சிலர் அவனைத் திரும்ப அனுப்புமாறு கூறினர். பகைவரின் உறவினன் ஆதலால் அவனுக்கு இடம் தர அஞ்சினர்.
இராமன் அனுமனிடம் ஆலோசனை கேட்டான். அனுமன் இலங்கையில் விபீஷணனின் நல்லொழுக்கத்தைக் கண்டவன். அவன் "அவன் உண்மையாகவே அறநெறியில் நிற்பவன்" என்றான். இராமன் தன் கொள்கையை அறிவித்தான்: "என்னிடம் அடைக்கலம் வேண்டி வருபவர் யாராயினும் அவருக்கு அடைக்கலம் தருவேன். இது என் விரதம். பகைவனின் தம்பியாயினும் சரி, ஏன், இராவணனே வந்து அடைக்கலம் கேட்டாலும் தருவேன்."
இராமன் விபீஷணனை அன்புடன் ஏற்றான். கடல்நீரால் அவனுக்கு இலங்கை அரசாகப் பட்டாபிஷேகம் செய்து வைத்தான். விபீஷணன் இராமனுக்குப் பெரும் துணை ஆனான். இலங்கையின் இரகசியங்களையும், இராவணனின் பலங்களையும் பலவீனங்களையும், நிகும்பிலா வேள்வி போன்ற முக்கிய விவரங்களையும் அவன் வெளிப்படுத்தினான். போரில் வெற்றி பெற அவனது உதவி மிகப் பெரிய காரணம்.
இக்கதையில் இராமன் ஒரு பகைவனின் உறவினனை நண்பனாக மாற்றினான். அது தந்திரமாக மட்டும் அல்ல; தன் அறநெறி வழி நடந்த செயலாகவும் அமைந்தது. 'பகை நட்பாக் கொண்டொழுகும் பண்புடையாளன் தகைமைக்கண் தங்கிற்று உலகு' என்ற குறளின் உயிர்ச் சான்று இது.
இராமனின் இந்தச் செயலால் அவன் பெருமை உயர்ந்தது. அடைக்கலம் தருபவன் என்ற புகழ் அவனுக்கு நிலைத்தது. இன்றும் இராமன் 'சரணாகதி வத்சலன்' என்று போற்றப்படுகிறான்.
இதனால் பகைவரின் பக்கத்திலிருக்கும் நல்லோரையும் மதித்து, அவர்களை ஏற்கும் மனப்பான்மை நமக்கும் வேண்டும் என்பது புலப்படுகிறது. இந்த நிகழ்ச்சியைக் கேட்ட பலரும் பகைவரின் அடைக்கலம் கோரும் குரலைப் புறக்கணிக்கலாகாது என்பதை உணர்ந்தனர்; அதுவே இராமனின் பெருமைக்குச் சான்றாயிற்று. அவ்வாறு பகைவரையும் ஏற்ற பெருந்தன்மை அவரது புகழை என்றும் நிலைக்கச் செய்தது. இது அனைவருக்கும் வழிகாட்டும்.