Kural 1106 · உறுதோறு உயிர்தளிர்ப்பத் தீண்டலால் பேதைக்கு

தினைப்புனத்தில் முருகனும் வள்ளியும்

கந்தபுராணமும் தமிழ் நாட்டுப்புற மரபும் முருகன்–வள்ளி காதலை அன்போடு பாடுகின்றன. வள்ளிமலைக் காட்டில் வேடர் தலைவன் நம்பிராஜன் ஒரு குழந்தையை வள்ளிக்கிழங்கு தோண்டிய இடத்தில் கண்டெடுத்து, வள்ளி என்று பெயரிட்டு வளர்த்தான். வள்ளி வளர்ந்து தினைப்புனத்தைக் காவல் காத்தாள்.

ஒருநாள் நாரதர் முருகனிடம் வள்ளியின் அழகையும் பக்தியையும் சொன்னார். வள்ளி முன்பிறவியில் திருமாலின் மகளாகப் பிறந்து முருகனை அடைய விரும்பியவள் என்று மரபு சொல்கிறது. முருகன் அவளை அடைய வள்ளிமலைக்கு வந்தார்.

அவர் முதலில் ஒரு வேடர் வடிவில் வந்தார். வள்ளியை நெருங்கியபோது அவள் தந்தை வருவதாகக் கேட்டு அஞ்சி, வேங்கை மரமாக நின்றார். பிறகு ஒரு முதிய அடியவர் வடிவில் வந்து வள்ளியிடம் தினைப்புனத்தில் தண்ணீரும் தேனும் தினைமாவும் கேட்டார். அவள் அன்போடு தந்தாள்.

முதியவர் வள்ளியிடம் தன் மனத்தைச் சொன்னார். வள்ளி தயங்கினாள். அப்போது யானை வருவதாகக் கேட்டு அஞ்சிய வள்ளி அந்த முதியவரை அணைத்துக்கொண்டாள். அது முருகனின் அண்ணன் விநாயகர் யானை வடிவில் வந்து உதவிய நிகழ்ச்சி என்று மரபு சொல்கிறது. முருகன் தன் உண்மை வடிவைக் காட்டினார்.

வள்ளி அவரை அன்போடு ஏற்றாள். தந்தையின் வேடர்கள் எதிர்த்தபோது, முருகன் தன் வேலால் அவர்களை மயக்கமடையச் செய்து, பின்னர் உயிர்ப்பித்தார். இறுதியில் நம்பிராஜன் மகிழ்ந்து, முருகனுக்கு வள்ளியை மணம் செய்து கொடுத்தான்.

இந்தக் கதையின் நயம் முருகனும் வள்ளியும் ஒருவரையொருவர் தொடும் ஒவ்வொரு முறையும் காட்டும் அன்பில் உள்ளது. இது 1106ஆம் குறளின் உணர்வு: தீண்டலால் உயிர் தளிர்க்கும் காதல். வள்ளி முருகனின் அருகாமையால் புத்துயிர் பெற்றாள்; முருகன் அவள் அன்பால் மகிழ்ந்தார்.

தமிழ் மரபில் முருகன் குறிஞ்சி நிலக் கடவுள். வள்ளி மலைக்குடி மகள். இறைவன் எளிய மலைவாசிப் பெண்ணின் அன்பை விரும்பி வந்தது அன்பின் முன் உயர்வு தாழ்வு இல்லை என்பதைக் காட்டுகிறது.

நாமும் நம் இல்லறத்தில் உறவுகளை அன்பால் புதுப்பிக்கலாம். அன்பான தொடுதலும் சொல்லும் உறவை மீண்டும் தளிர்க்கச் செய்யும்.

முருகன் வள்ளியை அடைந்த கதை தமிழ் நாட்டில் நாடகம், நாட்டுப்புறப் பாடல், வள்ளி கும்மி என எண்ணற்ற வடிவங்களில் வாழ்கிறது. திருத்தணி, வள்ளிமலை போன்ற தலங்களில் இந்தத் திருமணம் இன்றும் நினைவுகூரப்படுகிறது.

Murugan and Valli in the Millet Field

The Kandapuranam and Tamil folk tradition lovingly sing of the love of Murugan and Valli. In the forest of Valli Hills, the hunter chief Nambirajan found a baby where valli tubers were dug, named her Valli and raised her. Valli grew up and guarded the millet field.

One day Narada told Murugan of Valli's beauty and devotion. Tradition says Valli had been born in a previous life as Vishnu's daughter and wished to win Murugan. Murugan came to Valli Hills to win her.

First he came as a hunter. When he approached Valli, hearing her father was coming she was frightened and he stood as a vengai tree. Then he came as an old devotee and asked Valli in the millet field for water, honey and millet flour. She gave them lovingly.

The old man told Valli his heart. Valli hesitated. Then, hearing that an elephant was coming, Valli was frightened and clung to the old man. Tradition says this was Murugan's elder brother Vinayaka coming as an elephant to help. Murugan showed his true form.

Valli accepted him lovingly. When her father's hunters opposed, Murugan made them swoon with his vel and then revived them. At last Nambirajan rejoiced and gave Valli in marriage to Murugan.

The charm of this story lies in the love shown at each touch between Murugan and Valli. It is the feeling of verse 1106: love in which life sprouts at touch. Valli was revived by Murugan's nearness; Murugan rejoiced in her love.

In the Tamil tradition Murugan is the god of the kurinji hills and Valli a daughter of the hill tribe. That God came seeking the love of a simple hill girl shows that before love there is no high or low.

We too can renew relationships with love in our households. A loving touch and word can make a bond sprout again.