Moodurai 2 · நல்லார் ஒருவர்க்குச் செய்த உபகாரம் – Tamilone

பாடல் 2 · மூதுரை · ஔவையார்

நல்லார் ஒருவர்க்குச் செய்த உபகாரம்கல்மேல் எழுத்துப்போல் காணுமே - அல்லாதஈரமிலா நெஞ்சத்தார்க் கீந்த உபகாரம்நீர் மேல் எழுத்துக்கு நேர்

Nallaar oruvarkkus seytha upakaaram / Kalmael ezhuththuppoal kaanumae - allaatha / Eeramilaa nenjsaththaark keentha upakaaram / Neer mael ezhuththukku naer

பொருள்

நல்லவர்க்குச் செய்த உதவி கல்லில் எழுதிய எழுத்துப்போல நிலைக்கும்; ஈரமில்லாத நெஞ்சினர்க்குச் செய்த உதவி நீரில் எழுதிய எழுத்துப்போல மறையும்.

Meaning

Help given to the good lasts like letters carved in stone; help given to the hard-hearted vanishes like writing on water.

சொற்பொருள் Word by word

நல்லார்: the good
உபகாரம்: help, a favour
கல்மேல் எழுத்து: letters carved on stone
காணுமே: will be seen (will last)
ஈரமிலா: without moisture (without kindness)
நெஞ்சத்தார்: those whose hearts
ஈந்த: given
நீர்மேல் எழுத்து: writing on water
நேர்: is equal to

விளக்கம்

முதல் பாடல் "பலனை எதிர்பார்க்காதே" என்றது. இரண்டாம் பாடல் அதைச் சமநிலைப்படுத்துகிறது: உதவி செய்வது சிறந்ததுதான்; ஆனால் யாருக்குச் செய்கிறோம் என்பதையும் அறிவது நல்லது.

நல்லவர்க்குச் செய்த உதவி கல்லில் செதுக்கிய எழுத்து; மழையும் வெயிலும் அதை அழிக்க முடியாது. அவர் நெஞ்சில் அந்த நன்றி வாழ்நாள் முழுதும் நிலைக்கும். ஆனால் ஈரமில்லாத, அதாவது அன்பின் ஈரம் வற்றிய நெஞ்சத்தவர்க்குச் செய்த உதவி நீரின் மேல் எழுதியது போன்றது; எழுதும்போதே மறைந்துவிடும். "ஈரம்" என்ற சொல் அழகானது: கல் உலர்ந்தது, நீர் ஈரமானது என்று நினைப்போம்; ஆனால் இங்கே உள்ளத்தின் ஈரமே முக்கியம்.

இதனால் உதவியை நிறுத்தச் சொல்லவில்லை ஔவை. உதவியின் பயன் பெறுபவரின் பண்பைப் பொறுத்தது என்பதை உணர்ந்தால், ஏமாற்றம் வரும்போது மனம் உடையாது; தகுதியானவரைத் தேர்ந்து உதவும் விவேகமும் வளரும். தானம் "தேசம், காலம், பாத்திரம்" அறிந்து செய்ய வேண்டும் என்று கீதையும் சொல்கிறது.

Explanation

The first verse told us not to expect a return. The second balances it: helping is good, but it is wise to know whom we are helping.

Help given to the good is like letters carved in stone; neither rain nor sun can wear them away, and gratitude lives in that person's heart for life. Help given to those whose hearts have no moisture, no warmth of kindness, is like writing on water: it vanishes even as you write. The word eeram, moisture, is lovely here. We think of stone as dry and water as wet, yet what matters is the moisture of the heart.

Avvaiyar is not telling us to stop helping. Once we see that the fruit of help depends on the character of the one who receives it, disappointment no longer breaks us, and we grow the discernment to help wisely. The Gita too says a gift should be given with regard to place, time and a worthy recipient (17.20).

புராணங்களிலிருந்து

பஸ்மாசுரனின் வரம்

புராணங்களிலிருந்து. பஸ்மாசுரன் என்ற அசுரன் சிவபெருமானை நோக்கிக் கடுந்தவம் செய்தான். எளிதில் மகிழும் ஆசுதோஷனான சிவன் அவன் முன் தோன்றி வரம் கேட்கச் சொன்னார். "நான் யார் தலையில் கை வைக்கிறேனோ அவர் சாம்பலாக வேண்டும்" என்று அவன் கேட்டான். சிவன் அருளோடு அந்த வரத்தைத் தந்தார்.

வரம் பெற்ற உடனே பஸ்மாசுரனின் நன்றி நீர்மேல் எழுத்தாக மறைந்தது. வரம் உண்மையா என்று சோதிக்க, வரம் தந்த சிவனின் தலையிலேயே கை வைக்க ஓடிவந்தான். சிவன் அவனிடமிருந்து விலகிச் சென்றார்.

அப்போது திருமால் மோகினி என்ற அழகிய வடிவில் அவன் முன் தோன்றினார். மோகினியின் அழகில் மயங்கிய அசுரன் அவளோடு ஆட விரும்பினான். "நான் ஆடுவதுபோலவே நீயும் ஆடு" என்றாள் மோகினி. ஆட்டத்தின் நடுவே மோகினி தன் கையைத் தன் தலையில் வைத்தாள். அதைப் பார்த்து அப்படியே ஆடிய பஸ்மாசுரன் தன் கையைத் தன் தலையில் வைத்தான்; தானே சாம்பலானான்.

ஈரமில்லாத நெஞ்சுக்குச் செய்த உதவி மறக்கப்படுவது மட்டுமல்ல, சில நேரம் கொடுத்தவருக்கே எதிராகத் திரும்பும். ஆனால் தர்மம் இறுதியில் தன்னைக் காத்துக்கொள்கிறது.

From the Puranas

The Boon of Bhasmasura

From the Puranas. The demon Bhasmasura performed fierce penance to Lord Shiva. Shiva, called Ashutosh because he is so easily pleased, appeared and offered him a boon. The demon asked, 'Let whoever I touch on the head turn to ashes.' In his kindness, Shiva granted it.

The moment he had the boon, Bhasmasura's gratitude vanished like writing on water. To test it, he rushed to place his hand on the head of Shiva himself, the very giver of the boon. Shiva withdrew from him.

Then Vishnu appeared before the demon as Mohini, an enchanting woman. Captivated, Bhasmasura wanted to dance with her. 'Dance exactly as I dance,' said Mohini. In the middle of the dance she placed her hand on her own head. Copying her every move, Bhasmasura placed his hand on his own head and was reduced to ashes.

A kindness given to a heart without moisture is not merely forgotten; sometimes it turns against the giver. But in the end, dharma protects itself.

சிந்தனைக்கு

உங்கள் உதவியை நீங்கள் யாருக்குச் செய்கிறீர்கள் என்பதை எப்போதாவது சிந்தித்துப் பார்த்திருக்கிறீர்களா? ஏமாற்றம் வந்தபோது அதை எப்படி எடுத்துக்கொண்டீர்கள்?

To reflect on

Do you think about who you are helping before you help? When a kindness of yours was forgotten, how did you take it?