Inna Narpathu 7 · ஆற்ற லிலாதான் பிடித்த படையின்னா – Tamilone

ஆற்ற லிலாதான் பிடித்த படையின்னாநாற்ற மிலாத மலரி னழகின்னாதேற்ற மிலாதான் றுணிவின்னா வாங்கின்னாமாற்ற மறியா னுரை

Aarra lilaathaan pitiththa pataiyinnaa / Naarra milaatha malari nazhakinnaa / Thaerra milaathaan runivinnaa vaangkinnaa / Maarra mariyaa nurai

பொருள்

வலிமையற்றவன் ஏந்திய படைக்கலம் துன்பம்; மணமில்லாத மலரின் அழகு துன்பம்; தெளிவில்லாதவனின் துணிச்சல் துன்பம்; பதில் சொல்லத் தெரியாதவனின் பேச்சும் துன்பமே.

Meaning

A weapon in the hands of one without strength is painful; the beauty of a flower without fragrance is painful; the daring of one without clear judgment is painful; and the talk of one who cannot answer a question is painful too.

சொற்பொருள் Word by word

ஆற்றல் இலாதான்: one without strength or ability
படை: weapon
நாற்றம் இலாத: without fragrance
மலர்: flower
தேற்றம் இலாதான்: one without clear judgment
துணிவு: daring, boldness
மாற்றம் அறியான்: one who does not know how to answer
உரை: speech, talk

விளக்கம்

வலிமையற்றவன் கையில் உள்ள வாள் அவனைக் காக்காது; அது பகைவனுக்கே பயன்படலாம். மணமில்லாத மலர் பார்வைக்கு அழகாக இருந்தாலும் சூடுவதற்கோ இறைவனுக்குப் படைப்பதற்கோ ஏற்றதல்ல. இந்த இரண்டு படங்களும் ஒரே கருத்தைச் சொல்கின்றன: உள்ளே இருக்க வேண்டியது இல்லாத வெளித்தோற்றம் வீண்.

மூன்றாம் வரி தெளிவில்லாத துணிச்சலைப் பற்றியது. ஆராயாமல் துணிந்து இறங்குபவன் பாதியில் திகைத்து நிற்பான். நான்காம் வரி, ஒரு கேள்விக்கு உரிய பதில் சொல்லத் தெரியாதவன் பேசும் நீண்ட பேச்சு; அது கேட்பவருக்கும் சோர்வு, பேசுபவருக்கும் அவமானம்.

வள்ளுவரும் 'எண்ணித் துணிக கருமம்' என்கிறார். இன்று சமூக ஊடகங்களில் ஆராயாமல் பேசுவதும், பயிற்சியின்றி பெரிய பொறுப்புகளை ஏற்பதும் இதே துன்பத்துக்கு வழிவகுக்கின்றன. கருவியை ஏந்தும் முன் அதைக் கையாளும் ஆற்றலையும், பேசும் முன் தெளிவையும் வளர்த்துக்கொள்வதே வழி.

Explanation

A sword in the hands of a man without strength will not protect him; it may even end up serving his enemy. A flower without fragrance may please the eye, but it is fit neither to wear nor to offer to God. The two pictures say the same thing: outward form without the substance that should fill it is in vain.

The third line is about daring without clear judgment. One who plunges in without thinking will freeze halfway. The fourth line describes the long talk of someone who cannot give a proper answer to a question; it wearies the listener and shames the speaker.

Valluvar too says, "Think, then dare the deed." Today, speaking without reflection on social media, or taking on great responsibilities without training, leads to the same sorrow. The way out is to build the strength to wield a tool before taking it up, and the clarity to speak before opening one's mouth.

மகாபாரதத்திலிருந்து (விராட பர்வம்)

உத்தர குமாரனின் வீரப்பேச்சு

மகாபாரதத்திலிருந்து. பாண்டவர்கள் மறைந்து வாழ்ந்த பதின்மூன்றாம் ஆண்டில் விராட நாட்டில் இருந்தனர். அர்ச்சுனன் பிருகன்னளை என்ற பெயரில் அரண்மனைப் பெண்களுக்கு நடனம் கற்பித்து வந்தான். அப்போது கௌரவர் படை விராட நாட்டின் பசுக்கூட்டங்களைக் கவர்ந்து சென்றது. மன்னன் விராடன் வேறு போர்முனைக்குச் சென்றிருந்தான்.

இளவரசன் உத்தர குமாரன் அரண்மனைப் பெண்கள் முன் வீரம் பேசினான்: "எனக்கு ஒரு நல்ல தேரோட்டி மட்டும் இருந்தால், அந்தக் கௌரவர்களை நான் தனியாகவே வென்று பசுக்களை மீட்பேன்!" திரௌபதியின் யோசனைப்படி பிருகன்னளை தேரோட்டியாக அனுப்பப்பட்டாள்.

போர்க்களத்தை நெருங்கியதும், பீஷ்மர், துரோணர், கர்ணன், துரியோதனன் என்று அணிவகுத்து நின்ற பெரும்படையைக் கண்டு உத்தரனின் கையிலிருந்த வில் நடுங்கியது. "என்னால் முடியாது; தேரைத் திருப்பு!" என்று கதறித் தேரிலிருந்து குதித்து ஓடினான். பிருகன்னளை அவனைப் பிடித்து அமைதிப்படுத்தி, "நீ தேரோட்டு; நான் போரிடுகிறேன்" என்றாள். வன்னி மரத்தில் மறைத்து வைத்திருந்த காண்டீபத்தை எடுத்த அர்ச்சுனன், தான் யார் என்று வெளிப்படுத்தி, தனியாகவே கௌரவப் படையை வென்று பசுக்களை மீட்டான்.

ஆற்றல் இல்லாதவன் பிடித்த படையும், தேற்றம் இல்லாதவனின் துணிவும் எப்படிப் போர்முனையில் நடுங்கும் என்பதை உத்தரன் காட்டினான். அதே நேரம், பின்னர் தன் பிழையை உணர்ந்து பணிவுடன் கற்ற அவன் மனமும் நமக்குப் பாடமே.

From the Mahabharata (Virata Parva)

Prince Uttara's Boast

From the Mahabharata. In the thirteenth year of their exile the Pandavas lived in disguise in the kingdom of Virata. Arjuna, under the name Brihannala, taught dance to the women of the palace. Then a Kaurava army raided Virata's herds of cattle while King Virata was away on another front.

Prince Uttara boasted before the palace women, "If only I had a good charioteer, I would defeat those Kauravas single-handed and bring back the cattle!" At Draupadi's suggestion, Brihannala was sent to drive his chariot.

As they neared the field and Uttara saw the great host drawn up, Bhishma, Drona, Karna and Duryodhana among them, the bow shook in his hand. "I cannot do it! Turn the chariot!" he cried, leapt down and ran. Brihannala caught him, calmed him and said, "You drive; I will fight." Taking the Gandiva bow from where it lay hidden in a shami tree, Arjuna revealed who he was, defeated the Kaurava army on his own and recovered the cattle.

Uttara showed how a weapon held by one without strength, and daring without judgment, tremble on the field of battle. And the humility with which he later owned his mistake and learned is a lesson for us too.

சிந்தனைக்கு

நீங்கள் ஏற்க நினைக்கும் ஒரு பொறுப்புக்கு, அதற்குத் தேவையான ஆற்றலை முதலில் வளர்த்துக்கொண்டிருக்கிறீர்களா?

To reflect on

For a responsibility you hope to take on, have you first built the strength it will demand?