வால்மீகி இராமாயணத்திலிருந்து (யுத்த காண்டம்)வீடணனின் அறவுரை
வால்மீகி இராமாயணத்திலிருந்து. அனுமன் இலங்கையை எரித்துச் சென்ற பின், இராவணன் தன் அவையைக் கூட்டினான். அமைச்சர்கள் பலர் அவனுக்குப் பிடித்ததைச் சொன்னார்கள்: "மன்னா, அந்த மனிதர்களும் குரங்குகளும் எம்மாத்திரம்? நாங்களே அவர்களை அழிப்போம்." துணிவில்லாத வீரப்பேச்சால் அவை நிரம்பியது.
அப்போது இராவணனின் தம்பி வீடணன் எழுந்து பணிவுடன் சொன்னான்: "அண்ணா, பிறன் மனைவியைக் கவர்ந்தது அறமல்ல. சீதையை இராமனிடம் திருப்பி அனுப்புங்கள். இல்லையெனில் இலங்கை அழியும். உங்கள் நலனுக்காகவே சொல்கிறேன்." இராவணன் சினந்தான். "பகைவனைப் புகழும் நீ என் தம்பியல்ல; உறவினன் போல் இருக்கும் பகைவன்" என்று இகழ்ந்தான்.
வீடணன் வருந்தினான். அறத்துக்குப் பணியாத மன்னனுக்குப் பணிந்து வாழ்ந்தால், அந்த அதர்மத்தில் தானும் பங்காளியாவோம் என்று உணர்ந்தான். நான்கு நம்பிக்கைக்குரிய அமைச்சர்களோடு கடல் கடந்து இராமனிடம் சரண் புகுந்தான். வானரர்கள் ஐயப்பட்டனர்; ஆனால் இராமன், "என்னிடம் சரண் என்று வந்தவனை, அவன் இராவணனே ஆனாலும் காப்பேன்" என்று அவனை ஏற்றுக்கொண்டான். போருக்குப் பின் வீடணனே இலங்கையின் மன்னனானான்.
பணியாத மன்னனுக்குப் பணிவது துன்பம்; அறத்துக்குப் பணிவதே உண்மையான பணிவு.
From the Valmiki Ramayana (Yuddha Kanda)Vibhishana's Counsel
From the Valmiki Ramayana. After Hanuman had set Lanka ablaze and gone, Ravana summoned his council. Many ministers told him what he wanted to hear: "O king, what are these men and monkeys to us? We ourselves will destroy them." The hall filled with the bold talk of those who had no real courage.
Then Ravana's brother Vibhishana rose and said humbly, "Brother, it was not righteous to carry off another man's wife. Send Sita back to Rama, or Lanka will be destroyed. I say this only for your good." Ravana flew into a rage. "You who praise my enemy are no brother of mine, but an enemy who looks like kin," he sneered.
Vibhishana grieved. He understood that to go on bowing before a king who would not bow to dharma would make him a partner in that wrong. With four trusted ministers he crossed the sea and sought refuge with Rama. The vanaras were suspicious, but Rama said, "Whoever comes to me seeking refuge I will protect, even if he were Ravana himself," and accepted him. After the war, Vibhishana became king of Lanka.
To bow before a king who bows to nothing is a sorrow; to bow to dharma is true humility.
