Thiruporur Mayil Viruttam 1 · அண்டரண் டங்களுட நீரேழு புவனங்க ளதிரநட மாடுமயிலே

பாடல் 1 · திருப்போரூர் மயில் விருத்தம் · ஆசிரியர் பெயர் குறிக்கப்படவில்லை

அண்டரண் டங்களுட நீரேழு புவனங்க ளதிரநட மாடுமயிலேஹரஹரா வென்றுமாற் பிரமன்முதன் முநிவர்க ளர்ச்சிக்க வந்தமயிலேதண்டையொ டுகிண்கிணிசி லம்பொலிமு ழங்கவே தாண்டவம் புரியுமயிலேதர்க்கமிடு சூரனுட னெக்குநீ றாகவே சாரிவரு தோகைமயிலேகண்டதொரு பேய்பூத பிர்ம்மரா க்ஷஸர்களுடல் கதறிட மிதிக்குமயிலேகரடிபுலி யாளிபரி மிருகங்க ளியரவையுங் காலாக்கினை கொண்டமயிலே,தெண்டநிட்டே பணிபுரியு மடியவர்க ளீடேற சேவைதந் தாளுமயிலேதிருப்போ ரூரில்வளர் கந்தப்ப ரேறிவரு சித்ரக்க லாபமயிலே.

Antaran tangkaluta neeraezhu puvanangka lathiranata maatumayilae / Haraharaa venrumaar piramanmuthan munivarka larssikka vanthamayilae / Thantaiyo tukinkinisi lampolimu zhangkavae thaantavam puriyumayilae / Tharkkamitu sooranuta nekkunee raakavae saarivaru thoakaimayilae / Kantathoru paeypootha pirmmaraa kshasarkalutal katharita mithikkumayilae / Karatipuli yaalipari mirukangka liyaravaiyung kaalaakkinai kontamayilae, / Thentanittae panipuriyu matiyavarka leetaera saevaithan thaalumayilae / Thiruppoa roorilvalar kanthappa raerivaru sithrakka laapamayilae.

பொருள்

அண்டங்களும் ஏழு கடல்களும் உலகங்களும் அதிரும்படி நடனமாடும் மயிலே! "அரகரா" என்று திருமாலும் பிரமனும் முனிவர்களும் அருச்சிக்க வந்த மயிலே! தண்டையும் கிண்கிணியும் சிலம்பும் ஒலிக்கத் தாண்டவம் புரியும் மயிலே! வாதிட்டு எதிர்த்த சூரனின் உடல் நொறுங்கி நீறாகும்படி நடந்து வரும் தோகை மயிலே! பேய், பூதம், பிரமராட்சசர் கதறும்படி மிதிக்கும் மயிலே! கரடி, புலி, யாளி, குதிரை முதலிய விலங்குகளையும் பாம்புகளையும் காலால் அடக்கிய மயிலே! தண்டனிட்டு வணங்கும் அடியவர்கள் கரையேறக் காட்சி தந்து ஆளும் மயிலே! திருப்போரூரில் வாழும் கந்தப்பர் ஏறி வரும் அழகிய தோகை மயிலே!

Meaning

O peacock, you dance until the worlds, the seven seas and all the realms tremble! O peacock, you came while Vishnu, Brahma and the sages worshipped crying 'Hara Hara'! O peacock, you dance the tandava while your anklets, bells and silambu ring! O plumed peacock, you stride so that the body of quarrelling Sooran is crushed to ash! O peacock, you trample ghosts, demons and brahma-rakshasas until they shriek! O peacock, you hold bears, tigers, yalis, wild horses and serpents under your feet! O peacock, you give your vision to the devotees who fall at your feet and serve, and lift them up! O peacock of bright painted plumes, on whom Kandappar of Thiruporur rides!

சொற்பொருள் Word by word

அண்டர் அண்டங்கள்: the worlds of the gods
நீர் ஏழு: the seven seas
அதிர: so that they tremble
ஹரஹரா: 'Hara Hara', the cry of praise to Shiva
மால்: Vishnu
தண்டை, கிண்கிணி, சிலம்பு: kinds of anklets and ankle bells
தாண்டவம்: a vigorous divine dance
தர்க்கமிடு சூரன்: Sooran (Soorapadman), who argued and fought
நெக்கு நீறாக: crushed and turned to ash
சாரி வரு: striding, moving in a dance step
பிர்ம்மராக்ஷஸர்: brahma-rakshasas, fierce spirits
யாளி: yali, a mythical lion-like beast
காலாக்கினை: subdued under the feet
தெண்டனிட்டு: prostrating fully
ஈடேற: to be uplifted, to reach the shore
சித்ரக் கலாபம்: a bright, many-coloured tail of plumes

விளக்கம்

ஒவ்வொரு அடியும் "மயிலே" என்று முடிவதால் இந்தப் பாடல் ஒரு நீண்ட விளிப் பாடல் போல ஒலிக்கிறது. ஒவ்வொரு அடியும் மயிலின் ஒரு வல்லமையைச் சொல்கிறது. மயில் ஆடினால் அண்டங்களும் கடல்களும் அதிர்கின்றன. அதன் கால்களில் உள்ள தண்டை, கிண்கிணி, சிலம்பு ஒலி போர்முரசு போல முழங்குகிறது.

நான்காம் அடி முக்கியமானது: "தர்க்கமிடு சூரனுடல் நெக்கு நீறாக". கந்த புராணப்படி சூரபதுமன் முருகனோடு போர் செய்து, இறுதியில் மாமரமாக நின்றான். முருகனின் வேல் அந்த மரத்தைப் பிளந்தபோது அதன் ஒரு பாதி மயிலாகவும் மறு பாதி சேவலாகவும் மாறின. எனவே முருகன் ஏறி வரும் மயில் ஒரு காலத்தில் சூரனாக இருந்தது. அகங்காரம் அழிந்து அது இறைவனின் வாகனமானது.

பின் வரும் அடிகள் பேய், பூதம், பிரமராட்சசர், காட்டு விலங்குகள், பாம்புகள் எல்லாம் மயிலின் காலடியில் அடங்குவதைச் சொல்கின்றன. அஞ்சத்தக்க எதுவும் முருகனின் மயிலுக்கு முன் நிற்காது என்ற நம்பிக்கையே இதன் பொருள். ஏழாம் அடி அந்த வல்லமையை அடியார் பக்கம் திருப்புகிறது: தண்டனிட்டு வணங்குவோருக்கு அதே மயில் காட்சி தந்து காக்கிறது.

Explanation

Because every line ends with 'mayile', the verse sounds like one long call to the peacock. Each line names one of its powers. When the peacock dances, the worlds and the seas tremble. The anklets, bells and silambu on its feet ring out like war drums.

The fourth line is the key: 'so that the body of quarrelling Sooran is crushed to ash'. In the Kanda Puranam, Soorapadman fought Murugan and at the end stood as a great mango tree. When Murugan's vel split the tree, one half became a peacock and the other a rooster. So the peacock Murugan rides was once Sooran himself. His pride destroyed, he became the Lord's mount.

The lines that follow place ghosts, demons, brahma-rakshasas, wild beasts and serpents under the peacock's feet. The meaning is simple faith: nothing fearful can stand before Murugan's peacock. The seventh line turns that power towards the devotee: the same peacock shows itself to those who fall at its feet, and protects them.

கந்த புராணம் (கச்சியப்ப சிவாச்சாரியார்), சூரபதுமன் வதைப் படலம்

சூரன் மயிலான கதை

கந்த புராணத்திலிருந்து. சூரபதுமன் என்ற அசுரன் கடுந்தவம் செய்து சிவபெருமானிடம் பெரும் வரங்களைப் பெற்றான். அவற்றின் வலிமையால் தேவர்களைச் சிறையிட்டு மூவுலகையும் துன்புறுத்தினான். தேவர்களின் துயர் தீர்க்கச் சிவபெருமானின் நெற்றிக்கண்ணிலிருந்து முருகன் தோன்றினான்.

முருகன் பெரும் படையோடு சூரனின் நகரமான வீரமகேந்திரபுரத்தை அடைந்தான். பல நாள் போர் நடந்தது. சூரனின் தம்பியரும் மக்களும் வீழ்ந்தனர். இறுதியில் சூரன் மாயையால் கடலின் நடுவே ஒரு பெரிய மாமரமாக நின்றான். அதன் கிளைகள் வானை மறைத்தன; வேர்கள் பாதாளம் வரை சென்றன.

முருகன் தன் வேலை எறிந்தான். வேல் அந்த மாமரத்தை இரண்டாகப் பிளந்தது. அந்தக் கணத்தில் சூரன் இறைவனின் உண்மை வடிவைக் கண்டு அகங்காரம் நீங்கினான். பிளந்த மரத்தின் ஒரு பாதி அழகிய மயிலாகவும், மறு பாதி சேவலாகவும் மாறின. கருணைக் கடலான முருகன் மயிலைத் தன் வாகனமாகவும் சேவலைத் தன் கொடியாகவும் ஏற்றுக்கொண்டான். பகைவனையும் தன் அருகிலேயே வைத்துக்கொண்ட கருணை அது.

Kanda Puranam (Kachiyappa Sivacharya), the slaying of Soorapadman

How Sooran Became the Peacock

From the Kanda Puranam. The asura Soorapadman performed fierce penance and won great boons from Shiva. Strong with those boons, he imprisoned the gods and tormented the three worlds. To end the suffering of the gods, Murugan was born from the fire of Shiva's third eye.

Murugan marched with a great army to Sooran's city, Veeramahendrapuram. The war went on for many days. Sooran's brothers and sons fell one by one. At last Sooran used his magic to stand in the middle of the ocean as a gigantic mango tree. Its branches hid the sky and its roots reached the underworld.

Murugan hurled his vel, and it split the mango tree in two. In that moment Sooran saw the Lord's true form, and his pride left him. One half of the split tree became a beautiful peacock and the other half a rooster. Murugan, the ocean of mercy, took the peacock as his mount and the rooster as the emblem on his banner. Such was his grace that he kept even his enemy close to him.

சிந்தனைக்கு

முருகன் தன் பகைவனையே தன் வாகனமாக்கிக் கொண்டான். உங்களுக்குள் இருக்கும் எந்தக் குறையை அழிக்காமல் நல்ல வழியில் திருப்ப முடியும்?

To reflect on

Murugan made his enemy into his own mount. Which fault in yourself could you turn to good use instead of only fighting it?