Kural 242 · நல்லாற்றாள் நாடி அருளாள்க பல்லாற்றால்

திருக்கோஷ்டியூரில் இராமானுசர்

வைணவ குருபரம்பரைச் செய்திகளில் இராமானுசரின் வாழ்வில் நடந்த ஒரு நிகழ்ச்சி போற்றப்படுகிறது. இராமானுசர் தம் குருவான திருக்கோட்டியூர் நம்பியிடம் பல முறை சென்று, மோட்சத்தை அளிக்கும் மந்திரத்தைக் கற்றுத்தருமாறு வேண்டினார். நம்பி பதினெட்டு முறை அவரை நடக்க வைத்துச் சோதித்தார். இறுதியில் அவர் உறுதியைக் கண்டு, 'இதை வேறு யாருக்கும் சொல்லக் கூடாது. சொன்னால் நரகம் புகுவாய்' என்ற நிபந்தனையுடன் மந்திரத்தை உபதேசித்தார்.

மந்திரம் பெற்ற இராமானுசர் வீடு திரும்பவில்லை. அருகிலிருந்த கோயிலின் கோபுரத்தின் மேல் ஏறினார். அங்கிருந்து வீதியில் கூடியிருந்த மக்களை நோக்கி, அவர்கள் எந்தக் குலத்தினர், எந்த நிலையினர் என்று பாராமல், அந்த மந்திரத்தை உரத்த குரலில் அறிவித்தார். எல்லோரும் அதைக் கேட்டுக் கூடி நின்றனர்.

செய்தி நம்பியின் காதை எட்டியது. அவர் சினந்து இராமானுசரை அழைத்தார். 'என் கட்டளையை மீறினாய். நரகம் உனக்கு உறுதி' என்றார். இராமானுசர் பணிவோடு, 'குருவே, இந்த மந்திரத்தைக் கேட்ட யாவரும் மோட்சம் அடைவார்கள். அதற்காக நான் ஒருவன் நரகம் செல்வதானால் அது எனக்குப் பேறே' என்றார்.

இந்தச் செயலைக் கேட்ட பலர் நம்பியின் எச்சரிக்கையை நினைத்து அச்சம் கொண்டனர். ஆனால் இராமானுசர் தயங்கவில்லை. அவர் உள்ளத்தில் இருந்தது தமக்கான மோட்சம் அல்ல, அம்மக்கள் அனைவருக்கும் வழிகாட்ட வேண்டும் என்ற அருளே. ஆசிரியர் சொல்லை மீறுவது எளிதான முடிவு அன்று; எனினும் ஆசிரியரின் உண்மை நோக்கம் உயிர்களின் நலமே என்பதைத் தம் அருளால் அவர் புரிந்துகொண்டார் என்று மரபு கூறுகிறது.

அந்த அருள் நிறைந்த சொல்லைக் கேட்டதும் நம்பியின் சினம் கரைந்தது. அவர் இராமானுசரை அன்போடு தழுவி, 'நீரே எம்பெருமானார்; எங்கள் இறைவனுக்கு நிகரானவர்' என்று போற்றினார். அன்று முதல் இராமானுசருக்கு 'எம்பெருமானார்' என்னும் பெயர் வழங்கலாயிற்று என்று மரபு சொல்கிறது.

இராமானுசர் சாத்திரங்களில் வல்லவர்; எண்ணற்ற நெறிகளை ஆராய்ந்தவர். ஆனால் அவர் இறுதியில் கண்டு பிடித்த துணை அருளே என்று இந்தச் செயல் காட்டுகிறது. தம்மை நரகத்துக்குள்ளாக்கும் ஆபத்தை ஏற்றும் பிறருக்கு நலம் வேண்டிய அருள், 'பல்லாற்றால் தேரினும் அஃதே துணை' என்பதற்கு இதைவிடச் சிறந்த எடுத்துக்காட்டு.

இன்றும் பல கோயில்களில் எல்லாரும் வழிபட வழி செய்தவர் என்று இராமானுசர் நினைவுகூரப்படுகிறார். அவர் செய்த அந்த ஒரு செயலில் ஞானமும் அருளும் சேர்ந்து நிற்கின்றன.

பிற்காலத்தில் இராமானுசர் திருக்கோவில்களில் எல்லாக் குலத்தாரும் வழிபடவும் தொண்டு செய்யவும் வழி செய்தார் என்று வைணவ மரபு போற்றுகிறது.

Ramanuja at Tirukkoshtiyur

Among the traditional accounts of the Vaishnava preceptors, an incident from the life of Ramanuja is much cherished. Ramanuja went again and again to his teacher, Tirukkoshtiyur Nambi, asking to be taught the mantra that grants liberation. Nambi tested him by making him walk back and forth eighteen times. At last, seeing his resolve, Nambi taught him the mantra on one condition: 'Tell it to no one else. If you do, you will go to hell.'

Having received the mantra, Ramanuja did not go home. He climbed the tower of a nearby temple, and from there, without asking of what caste or condition the people were, he proclaimed the mantra aloud to the crowd gathered in the street. Everyone stood and listened.

The news reached Nambi, who angrily summoned him. 'You have broken my command. Hell is certain for you.' Ramanuja replied humbly, 'Master, all who have heard this mantra will gain liberation. If I alone must go to hell for it, that is my good fortune.'

On hearing these merciful words, Nambi's anger melted. He embraced Ramanuja affectionately and said, 'You are Emperumanar, equal to our Lord.' From that day, tradition says, Ramanuja came to be called Emperumanar.

Ramanuja was a master of the scriptures and had examined countless paths. But what he found in the end as the true support was compassion. In taking on the risk of hell for the good of others, he gives the best example of 'pallaatraal therinum ahdhe thunai'.

Even today he is remembered in many temples as one who opened the way of worship to all. In that single act, wisdom and compassion stand together.