Kural 748 · முற்றாற்றி முற்றி யவரையும் பற்றாற்றிப்

இந்திரஜித்தும் இலங்கையின் காவலும்

வால்மீகி இராமாயணத்தின் யுத்த காண்டம் இலங்கையின் முற்றுகையைக் கூறுகிறது. இராமரின் வானரப் படை இலங்கையைச் சூழ்ந்தது. கடலைக் கடந்து வந்த வானரர்கள் மதிலைச் சுற்றி நின்றனர். இந்தப் பெரும் முற்றுகையின் முன் இராவணனின் மகன் இந்திரஜித் இலங்கையின் காவலைத் தன் கையில் எடுத்தான்.

இந்திரஜித் மாயப் போர் செய்வதில் வல்லவன். கோட்டைக்குள் இருந்தும் வானில் மறைந்தும் அவன் எதிர்ப்படையைத் தாக்கினான். ஒரு முறை அவன் மறைந்து நின்று நாகபாசம் என்ற அம்பை எய்து இராமரையும் லட்சுமணரையும் கட்டினான் என்று இராமாயணம் கூறுகிறது. வானரப் படை திகைத்தது.

அந்தப் பாசத்தை கருடன் வந்து அறுத்து இருவரையும் விடுவித்தார் என்று கவிஞர் சொல்கிறார். பின்னர் இந்திரஜித் பிரம்மாஸ்திரம் எய்து வானரப் படையை வீழ்த்த முயன்றான். அனுமன் இமயமலைக்குச் சென்று சஞ்சீவி மூலிகையைக் கொண்டுவந்து வீழ்ந்தவர்களை எழுப்பினான்.

இங்கே இலங்கையின் கோட்டை இந்திரஜித்துக்குத் தற்காப்பையும் தாக்கும் வாய்ப்பையும் ஒருங்கே வழங்கியது. கோட்டை அவனுக்கு உதவியது. ஆனால் இராமரின் படை, வீரமும் சூழ்ச்சியும் உடையது என்பதால் முடிவில் லட்சுமணன் இந்திரஜித்தை வீழ்த்தினார்.

இக்கதை 'பற்றியார் வெல்வது அரண்' என்ற குறளின் ஒரு பக்கத்தைக் காட்டுகிறது: கோட்டை உள்ளிருப்போருக்கு வெல்லும் வாய்ப்பைத் தருகிறது. அதே நேரம், கோட்டை மட்டும் வெற்றிக்குப் போதாது; அறம் உடைய பக்கம் இறுதியில் நிற்கும் என்பதையும் இராமாயணம் உணர்த்துகிறது.

வால்மீகி இந்திரஜித்தின் வீரத்தை மறைக்காமல் எழுதுகிறார். எதிர்ப் பக்கத்து வீரனாக இருந்தாலும் அவன் திறமையைப் பாராட்டுவது இராமாயணத்தின் பண்பு. இந்திரஜித் தன் தந்தைக்கு அறிவுரை சொல்லாமல் போரை ஏற்றது ஒரு குறை என்றாலும், தன் கடமையை மனதாரச் செய்தான் என்று மரபு கூறுகிறது. கோட்டையின் துணையால் அவன் பல வெற்றிகளைப் பெற்றாலும் இறுதி வெற்றி தர்மத்தின் பக்கம் நின்றது. ஒவ்வொரு போருக்கும் இரு பக்கங்கள் உண்டு; கோட்டை உள்ளிருப்போருக்கு தற்காலிக வலிமையைத் தருகிறது. ஆனால் இறுதி முடிவை அறம் தீர்மானிக்கிறது. இராமாயணம் கோட்டையின் துணையோடு வெல்லும் இந்திரஜித்தின் திறமையையும், அறத்தின் துணையோடு இறுதியில் வெல்லும் லட்சுமணனின் உறுதியையும் ஒருசேரக் காட்டுகிறது. இது குறளின் பொருளை முழுமையாக்குகிறது. இதனால் அரசியல் நூல்கள் கோட்டையை அறத்தோடு இணைத்தே பேசுகின்றன.

Indrajit and the Defence of Lanka

The Yuddha Kanda of Valmiki's Ramayana describes the siege of Lanka. Rama's vanara army surrounded Lanka. The vanaras, having crossed the sea, stood around the wall. Before this great siege, Ravana's son Indrajit took the defence of Lanka into his hands.

Indrajit was skilled at fighting by illusion. From within the fort and hidden in the sky he attacked the opposing army. Once, from concealment, he shot the arrow known as Nagapasha and bound Rama and Lakshmana, says the Ramayana. The vanara army was stunned.

The poet says Garuda came and cut that bond, freeing both. Later Indrajit shot the Brahmastra to bring the vanara army down. Hanuman went to the Himalayas, brought the Sanjivani herb and revived the fallen.

Here Lanka's fort gave Indrajit both protection and the chance to attack. The fort helped him. But because Rama's army had valour and strategy, in the end Lakshmana brought Indrajit down.

The story shows one side of the couplet 'those who hold it win': a fort gives those inside the chance to win. At the same time the Ramayana teaches that the fort alone is not enough for victory, and that the side with dharma finally stands. Valour alone does not bring final victory. The Ramayana shows both the fort's help and dharma's final weight. The old works therefore always join the fort to dharma.