திருவாசகம் 256 · என்னப்பன் எம்பிரான் எல்லார்க்குந் தானீசன்

Verse 256 · Thiruvasagam · Manikkavasagar

Thiruchazhal · Verse 2 of 20

என்னப்பன் எம்பிரான் எல்லார்க்குந் தானீசன்துன்னம்பெய் கோவணமாக் கொள்ளுமது என்னேடீ?மன்னுகலை துன்னுபொருள் மறைநான்கே வான்சரடாத்தன்னையே கோவணமாச் சாத்தினன்காண் சாழலோ.

Ennappan empiraan ellaarkkun thaaneesan / Thunnampey koavanamaak kollumathu ennaetee? / Mannukalai thunnuporul marainaankae vaansarataath / Thannaiyae koavanamaas saaththinankaan saazhaloa.

பொருள்

(கேள்வி) என் அப்பன், எம் பெருமான், எல்லோருக்கும் ஈசன் என்கிறாய்; அவன் தைத்த கந்தல் துணியைக் கோவணமாக அணிவது ஏன், தோழி? (விடை) நிலைத்த கலைகளும் அவற்றில் செறிந்த பொருள்களும் ஆன நான்கு வேதங்களையே சிறந்த கயிறாகக் கொண்டு, தன்னையே கோவணமாக அணிந்தான் அவன், சாழலோ!

Meaning

(Question) You call him my Father, our Lord, the Master of all; then why does he wear a patched rag as a loincloth, my friend? (Answer) He took the four Vedas, which hold all lasting learning and all its meaning, as his fine waist-string, and wore his own Self as the loincloth, chazhalo!

சொற்பொருள் Word by word

என்னப்பன்: என் தந்தை
ஈசன்: இறைவன்
துன்னம் பெய்: தைத்த
கோவணம்: இடையில் அணியும் துணி
மன்னு கலை: நிலைத்த கலை
துன்னு பொருள்: செறிந்த பொருள்
மறை நான்கு: நான்கு வேதங்கள்
வான் சரடு: சிறந்த கயிறு
சாத்தினன்: அணிந்தான்
ஏடீ: தோழியே (விளி)
சாழலோ: சாழல் விளையாட்டின் விளி

விளக்கம்

எல்லாம் உடையவன் கந்தல் கோவணம் அணிவது ஏன் என்பது கேள்வி. விடை அழகானது: வேதங்களே அவன் அரைஞாண், அவனே அவனுக்கு ஆடை. அவனுக்கு வெளியே எதுவும் இல்லை; அதனால் அவனை மூட வேறு ஆடையும் இல்லை.

பெரியபுராணத்தில் அமர்நீதி நாயனார் கதை கோவணத்தோடு தொடர்புடையது. இறைவன் ஓர் அந்தணச் சிறுவனாக வந்து கோவணத்தை ஒப்படைத்து மறைய வைத்தான்; அதற்கு ஈடாக அமர்நீதி தம் செல்வம் முழுவதையும், இறுதியில் தம்மையும் தராசில் வைத்தார். இறைவனின் எளிய கோவணம் உலகம் முழுதையும் விட எடை மிக்கது.

Explanation

Why does the owner of everything wear a ragged loincloth? The answer is lovely: the Vedas are his waist-string, and he himself is his garment. Nothing exists outside him, so there is nothing else to cover him.

In the Periya Puranam the story of Amarneethi Nayanar turns on a loincloth. The Lord came as a young Brahmin, left his loincloth in Amarneethi's keeping and made it vanish; to make up for it, Amarneethi put all his wealth, and finally himself and his family, on the scales. The Lord's simple loincloth outweighed the whole world.

திருவாதவூரர் புராணம் (கடவுள் மாமுனிவர்), புத்தரை வாதில் வென்ற சருக்கம்; தில்லைத் தலமரபு

ஊமைப் பெண் பேசிய நாள்

மணிவாசகர் தில்லையில் வாழ்ந்தபோது, இலங்கையிலிருந்து ஒரு புத்த குரு தம் சீடர்களோடு தில்லைக்கு வந்து, 'சிவன் என்று ஒரு கடவுள் இல்லை; இந்தக் கோயிலைப் புத்த விகாரமாக மாற்ற வேண்டும்' என்று வாதுக்கு அழைத்தார். இலங்கை அரசனும் தன் பிறவி ஊமையான மகளோடு உடன் வந்திருந்தான். தில்லை அந்தணர்கள் கலங்கினர். அன்றிரவு இறைவன் அவர்கள் கனவில் தோன்றி, 'திருவாதவூரனை அழையுங்கள்' என்றான்.

சோழ அரசன் முன்னிலையில் வாதம் தொடங்கியது. புத்த குரு சைவத்தை இகழ்ந்து பேசினார். மணிவாசகர் அமைதியாகக் கேட்டிருந்தார். பின்னர் இலங்கை அரசனிடம், 'உங்கள் மகள் பேச முடியாதவள். என் கேள்விகளுக்கு அவள் விடை சொன்னால் நீங்கள் சைவத்தின் உண்மையை ஏற்பீர்களா?' என்று கேட்டார். அரசன் ஒப்புக்கொண்டான்.

மணிவாசகர் இறைவனின் கோலங்களைப் பற்றி ஒவ்வொன்றாகக் கேள்வி கேட்டார்: 'பூசுவதும் வெண்ணீறு, பூண்பதுவும் பொங்கரவம், அவன் யார்?' பிறவி முதல் பேசாத அந்த இளவரசி தெளிவான தமிழில் விடை சொன்னாள். கேள்வியும் விடையுமாக அவர்கள் பேசிய உரையாடலே திருச்சாழல் என்று மரபு சொல்கிறது. அவையில் இருந்த அனைவரும் வியந்தனர். அதுவரை வாதிட்ட புத்த அறிஞர்கள் ஊமையாகினர்; பின்னர் மணிவாசகர் அருளால் அவர்களுக்கும் பேச்சு திரும்பியது. இலங்கை அரசனும் புத்த குருவும் சைவத்தை ஏற்றனர். கேலியான கேள்விகளுக்குக் கருணையான விடைகள் தரும் இந்தப் பதிகம், வாதத்தால் அல்ல, அருளால் உண்மை வெளிப்படும் என்பதன் சான்று.

Thiruvathavurar Puranam (Kadavul Mamunivar), the chapter on the debate with the Buddhists; temple tradition of Thillai

The Day the Mute Princess Spoke

While Manikkavasagar was living at Thillai, a Buddhist teacher came from Lanka with his disciples and challenged the Saivas to debate, declaring that there was no god called Siva and that the temple should become a Buddhist monastery. The king of Lanka came too, with his daughter, who had been mute from birth. The priests of Thillai were troubled. That night the Lord appeared in their dreams and said, 'Call the man from Thiruvathavur.'

The debate began before the Chola king. The Buddhist teacher mocked the Saiva faith while Manikkavasagar listened quietly. Then he turned to the king of Lanka and asked, 'Your daughter cannot speak. If she answers my questions, will you accept the truth of the Saiva way?' The king agreed.

Manikkavasagar asked question after question about the Lord's strange forms: 'He smears on white ash, he wears hissing serpents; who is he?' The princess, who had never spoken a word, answered in clear Tamil. Tradition says their dialogue of question and answer is the Thiruchazhal. Everyone in the hall was astonished. The Buddhist scholars who had been arguing fell mute themselves, and later, by Manikkavasagar's grace, their speech was restored. The king of Lanka and the Buddhist teacher embraced the Saiva way. This hymn of teasing questions and compassionate answers stands as a witness that truth is revealed not by argument but by grace.

சிந்தனைக்கு

எளிமையில் இருக்கும் பெருமையை நீங்கள் எங்கே கண்டிருக்கிறீர்கள்?

To reflect on

Where have you seen greatness hidden in simplicity?