பெரியபுராணம் (சேக்கிழார்), சண்டேசுவர நாயனார் புராணம்; திருச்சேய்ஞலூர்த் தலமரபுபால் சொரிந்த சிறுவன் சண்டேசுவரர்
சோழ நாட்டில் மண்ணியாற்றங்கரையில் உள்ள திருச்சேய்ஞலூரில் எச்சதத்தன் என்ற அந்தணருக்கு விசாரசருமன் என்ற மகன் பிறந்தான். சிறு வயதிலேயே வேதங்களைக் கற்று, அவற்றின் பொருள் சிவனே என்று உணர்ந்தான். ஒருநாள் ஊர்ப் பசுக்களை மேய்க்கும் இடையன் ஒரு பசுவை அடிப்பதைக் கண்டு மனம் பதறி, 'இனி நானே இவற்றை மேய்ப்பேன்' என்றான்.
அவன் அன்போடு மேய்த்ததால் பசுக்கள் செழித்து, அவனைக் கண்டதுமே தாமாகப் பால் சொரிந்தன. அந்தப் பால் வீணாவதைக் கண்டு, ஆற்று மணலில் ஓர் இலிங்கம் அமைத்து, மலர்கள் சூட்டி, குடங்களில் பால் கறந்து அபிடேகம் செய்து வழிபட்டான். நாள்தோறும் இது தொடர்ந்தது; ஊருக்கு வேண்டிய பாலும் குறையவில்லை. ஆனால் 'பசுப் பாலை மணலில் கொட்டுகிறான்' என்று ஒருவர் எச்சதத்தனிடம் புகார் சொன்னார்.
மறுநாள் தந்தை மரத்தின் பின் மறைந்திருந்து பார்த்தார். மகன் வழிபாட்டில் ஆழ்ந்திருப்பதைக் கண்டு சினந்து, ஓடி வந்து அவனை அடித்தார்; பால் குடங்களை எட்டி உதைத்தார். பூசையில் மூழ்கியிருந்த சிறுவனுக்கு அடி தெரியவில்லை; பால் குடம் கவிழ்ந்ததும் சிவாபராதம் நடந்ததை உணர்ந்து, அருகில் கிடந்த ஒரு கோலை எடுத்து வீசினான். அது மழுவாக மாறித் தந்தையின் கால்களை வெட்டியது. சிறுவன் மீண்டும் பூசையைத் தொடர்ந்தான்.
அப்போது இறைவன் உமையோடு காளை மேல் தோன்றி, சிறுவனைத் தழுவி, 'நீ எனக்காகப் பெற்ற தந்தையையே வெட்டினாய். இனி நானே உனக்குத் தந்தை' என்றான். தன் சடையில் இருந்த கொன்றை மாலையை அவனுக்கு அணிவித்து, 'சண்டேசன்' என்ற பதவியைத் தந்து, தனக்குப் படைக்கும் உணவிலும், ஆடையிலும், மாலையிலும் பங்கு உனக்கே என்று அருளினான். தந்தைக்கும் உயிரும் முத்தியும் கிடைத்தது. இன்றும் சிவன் கோயில்களில் வழிபாட்டின் இறுதியில் சண்டேசுவரர் சன்னிதியில் வணங்கி, கோயிலில் இருந்து எதையும் எடுத்துச் செல்லவில்லை என்று காட்டுவது மரபு. 'பாதகமே சோறு பற்றினவா' என்று திருத்தோணோக்கம் பாடுவது இந்த வரலாற்றையே.
Periya Puranam (Sekkizhar), the life of Chandesvara Nayanar; temple tradition of ThiruseignalurChandesvara, the Boy Who Bathed the Lord in Milk
At Thiruseignalur on the banks of the Manni river in the Chola land, a Brahmin named Echadattan had a son, Vicharasarman. While still a boy he mastered the Vedas and understood that their meaning is Siva. One day he saw the village cowherd beating a cow, and in distress he said, 'From now on I will tend them myself.'
Under his loving care the cows thrived, and at the sight of him they let down their milk of their own accord. Not wanting it to go to waste, he made a linga of river sand, decked it with flowers, milked the cows into pots, and bathed the linga with the milk in worship. He did this every day, and the village never lacked milk. Still, someone complained to Echadattan that his son was pouring the cows' milk out on the sand.
The next day the father hid behind a tree and watched. Seeing his son absorbed in worship, he flew into a rage, ran up and beat him, and kicked over the pots of milk. Lost in worship, the boy did not feel the blows; but when the milk was spilled he knew an offence had been done against Siva. He picked up a stick lying nearby and flung it. It became an axe and cut his father's legs, and the boy returned to his worship.
Then the Lord appeared with Uma on the bull, embraced the boy and said, 'For my sake you struck down the father who begot you. From now on I am your father.' He placed the konrai garland from his own hair on the boy, made him Chandesvara, guardian of the Lord's possessions, and granted him a share of the food, cloth and garlands offered to the Lord. The father too was restored and given release. To this day, at the end of worship in a Siva temple, devotees bow at Chandesvara's shrine and show that they carry away nothing that belongs to the temple. When Thiruthol Nokkam sings that 'the crime became his food', this is the story.
