திருவாசகம் 513 · கோற்றேன்எனக் கென்கோகுரை கடல்வாய் அமுதென்கோ

Verse 513 · Thiruvasagam · Manikkavasagar

கோற்றேன்எனக் கென்கோகுரை கடல்வாய் அமுதென்கோஆற்றேன்எங்கள் அரனே அருமருந்தே என தரசேசேற்றார்வயல் புடைசூழ் தரு திருப்பெருந்துறை உறையும்நீற்றார்தரு திருமேனிநின் மலனே உனையானே.

Koarraenenak kenkoakurai katalvaay amuthenkoa / Aarraenengkal aranae arumarunthae ena tharasae / Saerraarvayal putaisoozh tharu thirupperunthurai uraiyum / Neerraartharu thirumaeninin malanae unaiyaanae.

பொருள்

உன்னை எனக்குக் கொம்புத் தேன் என்பேனோ? ஒலிக்கும் கடலில் எழுந்த அமுதம் என்பேனோ? எங்கள் அரனே, அரிய மருந்தே, என் அரசே, என்னால் தாங்க முடியவில்லை. சேறு நிறைந்த வயல்கள் சூழ்ந்த திருப்பெருந்துறையில் உறையும், திருநீறு நிறைந்த திருமேனியுடைய தூயவனே, உன்னை நான் என்னென்று சொல்வேன்!

Meaning

Shall I call you the honey of the high comb? Shall I call you the nectar from the roaring sea? Our Hara, rare medicine, my King, I cannot bear it. O Pure One, whose holy body is covered in sacred ash, dwelling at Thirupperunthurai ringed by muddy, fertile fields: what shall I call you!

சொற்பொருள் Word by word

கோல் தேன்: கொம்பில் கட்டிய தேன்
என்கோ: என்பேனோ
குரை கடல்: ஒலிக்கும் கடல்
அமுது: அமுதம்
ஆற்றேன்: தாங்க மாட்டேன்
அரன்: சிவன்
அருமருந்து: அரிய மருந்து
சேறு ஆர் வயல்: சேறு நிறைந்த வயல்
நீறு ஆர் திருமேனி: திருநீறு பூசிய உடல்
நின்மலன்: மாசற்றவன்
திருப்பெருந்துறை: மணிவாசகருக்கு இறைவன் குருவாக வந்த தலம் (ஆவுடையார்கோயில்)

விளக்கம்

எந்த உவமையும் போதவில்லை. கொம்புத் தேன் உயரத்தில் இருப்பதால் அரிது; கடல் அமுதம் கடைந்து பெற வேண்டியது. இரண்டுமே போதாது. இறுதியில் 'உன்னை யானே' என்று சொல் நின்றுவிடுகிறது. அதற்கு மேல் சொல்ல எதுவும் இல்லை.

'அருமருந்து' என்பது பிறவி என்ற நோய்க்கு இறைவனே மருந்து என்ற சைவக் கருத்து. 'வைத்தியநாதன்' என்ற திருப்பெயரும் இதனோடு தொடர்புடையது.

Explanation

No comparison is enough. Honey from a high comb is rare because it is hard to reach; the nectar of the sea had to be churned out. Neither is enough. At the end the words simply stop at 'you... I...'. There is nothing more to say.

'Rare medicine' is the Saiva idea that the Lord is the cure for the disease of birth. The name Vaidyanatha, 'Lord of healers', is connected with this.

பெரியபுராணம் (சேக்கிழார்), திருமூல நாயனார் புராணம்; திருமந்திரம் (திருமூலர்), பாயிரம்

மூலனின் உடலில் புகுந்த திருமூலர்

கயிலையில் நந்தியெம்பெருமானின் மாணவரான ஒரு சிவயோகி, அகத்திய முனிவரைக் காணத் தென்னாட்டுக்குப் பயணம் செய்தார். காவிரிக் கரையில் திருவாவடுதுறை அருகே வந்தபோது, ஒரு காட்சியைக் கண்டார். சாத்தனூரைச் சேர்ந்த மூலன் என்ற இடையன் இறந்து கிடந்தான்; அவன் மேய்த்த பசுக்கள் அவனைச் சுற்றி நின்று கண்ணீர் விட்டுக் கதறின.

பசுக்களின் துயரைக் கண்டு யோகியின் உள்ளம் உருகியது. தன் உடலை ஒரு மரப்பொந்தில் பாதுகாப்பாக வைத்துவிட்டு, யோக ஆற்றலால் மூலனின் உடலுக்குள் புகுந்தார். மூலன் எழுந்ததைக் கண்ட பசுக்கள் மகிழ்ந்து துள்ளின. அவற்றை ஊருக்கு ஓட்டிச் சென்றார். மூலனின் மனைவி அவரை வீட்டுக்கு அழைத்தபோது, 'உன்னோடு எனக்கு எந்த உறவும் இல்லை' என்று சொல்லி, ஒரு மடத்தில் தங்கினார்.

மறுநாள் தன் சொந்த உடலைத் தேடிச் சென்றபோது அது மறைந்திருந்தது. அது இறைவனின் திருவுள்ளம் என்று அவர் உணர்ந்தார். மூலனின் உடலிலேயே இருந்து, திருவாவடுதுறையில் ஓர் அரச மரத்தின் கீழ் அமர்ந்து, மூவாயிரம் ஆண்டுகள் யோகத்தில் இருந்து, ஆண்டுக்கு ஒரு பாடலாக மூவாயிரம் பாடல்களைப் பாடினார். அதுவே திருமந்திரம், பத்தாம் திருமுறை. 'அன்பே சிவம்' என்ற புகழ்பெற்ற வரி அதில் உள்ளது.

உயிருண்ணிப் பத்தில் மணிவாசகர் 'ஊனார் உடல் புகுந்தான், உயிர் கலந்தான்' என்கிறார். ஒரு யோகி கருணையால் பிறர் உடலில் புகுந்தது போல, இறைவன் கருணையால் அடியாரின் உடலிலும் உயிரிலும் புகுந்து, 'யானாகி' நிற்கிறான்.

Periya Puranam (Sekkizhar), the life of Thirumoola Nayanar; Thirumandiram (Thirumoolar), preface

Thirumoolar, Who Entered the Body of Moolan

A Siva yogi of Kailasa, a disciple of Nandi, set out on a journey south to see the sage Agastya. When he came to the banks of the Kaveri near Thiruvavaduthurai, he saw something that stopped him. Moolan, a cowherd of Sathanur, lay dead, and the cows he had tended stood around him weeping and lowing.

The yogi's heart melted at the cows' grief. He hid his own body safely in the hollow of a tree and, by yogic power, entered Moolan's body. When the cows saw Moolan rise, they leapt for joy, and he drove them home to the village. When Moolan's wife called him into the house, he said, 'I have no tie with you,' and stayed in a monastery instead.

The next day he went to find his own body, but it had vanished. He understood that this was the Lord's will. Remaining in Moolan's body, he sat beneath a peepal tree at Thiruvavaduthurai in yoga for three thousand years and sang one verse a year, three thousand verses in all. That is the Thirumandiram, the tenth Thirumurai, which holds the famous line 'Love is Siva'.

In Uyirunni Pathu Manikkavasagar sings, 'He entered my body of flesh and mingled with my life.' As a yogi out of compassion entered another's body, so the Lord out of compassion enters the devotee's body and life and stands there, 'having become me'.

சிந்தனைக்கு

சொற்கள் போதாத அனுபவம் உங்களுக்கு உண்டா?

To reflect on

Have you had an experience for which words were not enough?