Naladiyar 117 · தம்மை இகழ்வாரைத் தாமவரின் முன்னிகழ்க
தம்மை இகழ்வாரைத் தாமவரின் முன்னிகழ்கஎன்னை அவரொடு பட்டது - புன்னைவிறற்பூங் கமழ்கானல் வீங்குநீர்ச் சேர்ப்பஉறற்பால யார்க்கும் உறும்.
Thammai ikazhvaaraith thaamavarin munnikazhka / Ennai avarotu pattathu - punnai / Virarpoong kamazhkaanal veengkuneers saerppa / Urarpaala yaarkkum urum.
பொருள்
நம்மை இகழ்பவர்களை, அவர்கள் இகழ்வதற்கு முன் நாமும் இகழ வேண்டுமோ? அவர்களோடு நமக்கு என்ன தொடர்பு? புன்னையின் சிறந்த பூக்கள் மணக்கும் கடற்கரைச் சோலையுடைய, நீர் பெருகும் கரையின் தலைவனே! வர வேண்டியது யாருக்கும் வந்தே தீரும். (அவர்களின் வினை அவர்களைச் சேரும்.)
Meaning
Must we scorn first those who scorn us? What have we to do with them? O lord of the swelling shore, where the fine punnai blossoms scent the seaside grove: whatever is due to anyone will reach him. (Their own deeds will find them.)
சொற்பொருள் Word by word
- தம்மை இகழ்வாரை
- those who scorn us
- முன் இகழ்க
- scorn them first?
- என்னை அவரொடு பட்டது
- what have we to do with them?
- புன்னை விறற்பூ
- fine punnai blossoms
- கமழ் கானல்
- fragrant seaside grove
- வீங்குநீர்ச் சேர்ப்ப
- lord of the swelling shore
- உறற்பால யார்க்கும் உறும்
- what is due reaches everyone
விளக்கம்
இகழ்ச்சிக்கு இகழ்ச்சியால் பதில் சொல்லத் தேவையில்லை. ஒவ்வொருவரின் வினையும் அவரைத் தேடி வரும்.
பதிலடி கொடுக்கும் பொறுப்பை வினையிடம் விட்டுவிட்டு நாம் அமைதியாக இருக்கலாம்.
Explanation
There is no need to answer scorn with scorn. Each person's deeds will come looking for him.
We can leave the reckoning to karma and stay at peace.
சிந்தனைக்கு
பதிலடியை வினையிடம் விடு.
To reflect on
Leave the payback to karma.