Naladiyar 122 · இரும்பார்க்குங் காலராய் ஏதிலார்க் காளாய்க்
இரும்பார்க்குங் காலராய் ஏதிலார்க் காளாய்க்கரும்பார் கழனியுள் சேர்வர் - சுரும்பார்க்கும்காட்டுளாய் வாழுஞ் சிவலும் குறும்பூழும்கூட்டுளாய்க் கொண்டுவைப் பார்.
Irumpaarkkung kaalaraay aethilaark kaalaayk / Karumpaar kazhaniyul saervar - surumpaarkkum / Kaattulaay vaazhunj sivalum kurumpoozhum / Koottulaayk kontuvaip paar.
பொருள்
வண்டுகள் ஒலிக்கும் காட்டில் வாழும் கவுதாரியையும் காடைப் பறவையையும் பிடித்துக் கூண்டில் அடைத்து வைப்பவர்கள், மறுபிறப்பில் கால்களில் இரும்பு விலங்கு பூட்டப்பட்டு, அயலாருக்கு அடிமையாகி, கரும்பு நிறைந்த வயல்களில் உழைக்கச் சேர்வர்.
Meaning
Those who catch the partridge and the quail that live free in the bee-loud forest and shut them up in cages will be born again with iron fetters on their legs, as slaves to strangers, set to toil in the sugarcane fields.
சொற்பொருள் Word by word
- இரும்பு ஆர்க்கும் காலர்
- with iron fetters on their legs
- ஏதிலார்க்கு ஆளாய்
- as slaves to strangers
- கரும்பு ஆர் கழனி
- fields full of sugarcane
- சுரும்பு ஆர்க்கும் காடு
- the bee-loud forest
- சிவல்
- partridge
- குறும்பூழ்
- quail
- கூட்டுளாய்க் கொண்டு வைப்பார்
- those who keep them in cages
விளக்கம்
கூண்டில் அடைத்தவன் விலங்கில் அடைக்கப்படுகிறான். வினையின் பயன் வினையின் வடிவிலேயே வருகிறது.
சுதந்திரமாகப் பறக்கும் பறவையைச் சிறைப்படுத்துவதையும் தீவினையாகப் பாடல் பார்க்கிறது.
Explanation
The one who caged is himself put in chains. The fruit of a deed comes back in the shape of the deed.
The verse counts even caging a free bird as an evil deed.
சிந்தனைக்கு
கூண்டு அடைத்தவனுக்கு விலங்கு.
To reflect on
Who cages birds will wear chains.