சௌந்தர்ய லஹரி மரபு, ஆதி சங்கரர் வரலாறுகயிலாயத்திலிருந்து வந்த சௌந்தர்ய லஹரி
மரபு வரலாற்றிலிருந்து. ஆதி சங்கரர் கயிலாயத்துக்குச் சென்று சிவபெருமானை வணங்கியபோது, இறைவன் அவருக்கு அன்னையின் பெருமையைச் சொல்லும் நூறு சுலோகங்களைக் கொண்ட ஒரு ஓலைச்சுவடியைத் தந்தார் என்று மரபு சொல்கிறது.
சங்கரர் அதை எடுத்துக்கொண்டு திரும்பும்போது, வாயிலில் நின்ற நந்தி அதைப் பறித்தார். கிழிந்த சுவடியில் முதல் நாற்பத்தொரு சுலோகங்கள் மட்டுமே சங்கரர் கையில் இருந்தன. அவை ஸ்ரீவித்யை உபாசனையின் ரகசியங்களைச் சொல்பவை (ஆனந்த லஹரி).
மீதியை அன்னையின் அருளால் சங்கரரே பாடினார்; அவை அன்னையின் அழகை அடி முதல் முடி வரை வர்ணிக்கும் சுலோகங்கள் (சௌந்தர்ய லஹரி). இரண்டும் சேர்ந்து நூறு. அறிவின் ஒளியும் அழகின் இன்பமும் இணைந்த அந்த நூலைப் போலவே, பட்டரும் அன்னையைப் "பொருளே, போகமே, தெருளே" என்று போற்றுகிறார்.
Saundarya Lahari tradition, life of Adi ShankaraThe Saundarya Lahari Brought from Kailasa
From tradition. When Adi Shankara went to Kailasa and bowed to Shiva, tradition says the Lord gave him a palm-leaf manuscript of a hundred verses on the glory of the Mother.
As Shankara was leaving, Nandi, standing at the gate, snatched it from him. Only the first forty-one verses remained in Shankara's hands from the torn manuscript. These tell the secrets of Sri Vidya worship and are called the Ananda Lahari, the wave of bliss.
By the Mother's grace Shankara himself composed the rest, verses that describe her beauty from foot to crown; together they are the Saundarya Lahari, the wave of beauty. The two parts make one hundred. Like that book, which joins the light of wisdom with the delight of beauty, Bhattar praises the Mother as 'the true substance, the enjoyment, the clarity'.
