Abirami Andhadhi 71 · அழகுக்கு ஒருவரும் ஒவ்வாத வல்லி, அரு மறைகள்

பாடல் 71 · அபிராமி அந்தாதி · அபிராமி பட்டர்

அழகுக்கு ஒருவரும் ஒவ்வாத வல்லி, அரு மறைகள்பழகிச் சிவந்த பதாம்புயத்தாள், பனி மா மதியின்குழவித் திருமுடிக் கோமளயாமளைக் கொம்பு இருக்கஇழவுற்று நின்ற நெஞ்சே! இரங்கேல், உனக்கு என் குறையே?

Azhakukku oruvarum ovvaatha valli, aru maraikal / Pazhakis sivantha pathaampuyaththaal, pani maa mathiyin / Kuzhavith thirumutik koamalayaamalaik kompu irukka / Izhavutru ninra nenjae! irangkael, unakku en kuraiyae?

பொருள்

அழகில் தனக்கு ஒப்பாக யாரும் இல்லாத கொடி போன்றவள்; அரிய வேதங்கள் தொட்டுப் பழகிச் சிவந்த தாமரைப் பாதங்களை உடையவள்; குளிர்ந்த பெருமதியின் இளம்பிறையை முடியில் அணிந்த, மென்மையான சியாமளையான கொம்பு போன்றவள். அவள் இருக்க, இழப்பால் வாடி நிற்கும் நெஞ்சே! வருந்தாதே; உனக்கு என்ன குறை?

Meaning

She is the creeper whom no one equals in beauty; her lotus feet have turned red from the touch of the rare Vedas; she is the tender, dark Shyamala, a young branch, wearing on her crown the infant crescent of the cool, great moon. While she is here, O heart that stands grieving in loss, do not lament. What lack can you have?

சொற்பொருள் Word by word

ஒவ்வாத: unequalled
வல்லி: creeper, the Lady
அரு மறைகள்: the rare Vedas
பதாம்புயம்: lotus feet
குழவித் திங்கள்: the infant crescent moon
கோமளம்: tender, delicate
யாமளை: Shyamala, the dark one
கொம்பு: young branch
இழவுற்று: in loss
இரங்கேல்: do not lament

விளக்கம்

முந்தைய பாடல் "பேரழகே" என்று முடிந்தது; இது "அழகுக்கு" என்று தொடங்குகிறது. முதல் மூன்று அடிகளில் அன்னையின் அழகு; கடைசி அடியில் பட்டர் திடீரென்று தன் நெஞ்சோடு பேசுகிறார்.

"இழவுற்று நின்ற நெஞ்சே" என்ற சொல் மனத்தைத் தொடுகிறது. ஏதோ ஒன்றை இழந்து வாடும் மனத்துக்கு அவர் ஆறுதல் சொல்கிறார்: "இப்படிப்பட்ட அன்னை உன்னோடு இருக்கும்போது ஏன் வருந்துகிறாய்?" வேதங்களே தொழுது சிவந்த பாதங்கள் நமக்கும் அடைக்கலம் என்பதே நம்பிக்கை.

Explanation

The previous verse ended 'great beauty'; this begins 'in beauty'. The first three lines describe the Mother's beauty; in the last line Bhattar suddenly turns to speak to his own heart.

'O heart that stands grieving in loss' is a touching phrase. He comforts a heart wilting over something it has lost: 'When such a Mother is with you, why do you grieve?' The feet that turned red from the worship of the Vedas themselves are our refuge too. That is the hope.

தேவி பாகவதம், மூன்றாம் ஸ்கந்தம்

துயரத்தில் அன்னையை வழிபட்ட இராமர்

தேவி பாகவதத்திலிருந்து. சீதையை இராவணன் கவர்ந்து சென்ற பின், இராமரும் இலக்குவனும் கிஷ்கிந்தையில் இருந்தனர். மழைக்காலம் முழுதும் இராமர் சீதையைப் பிரிந்த துயரத்தில் வாடினார். "கடலைக் கடப்பது எப்படி? இராவணனை வெல்வது எப்படி?" என்று மனம் கலங்கினார்.

அப்போது நாரத முனிவர் வந்தார். "இராமா, வருந்தாதே. ஆசுவின மாதத்தில் நவராத்திரி விரதம் இருந்து அன்னை பராசக்தியை வழிபடு. அவள் அருளால் நீ வெல்வாய்" என்றார். இராமர் ஒன்பது நாட்கள் முறைப்படி விரதம் இருந்து அன்னையை வழிபட்டார். எட்டாம் நாள் இரவு அன்னை சிங்க வாகனத்தில் தோன்றி, "இராமா, நீ இராவணனை வென்று சீதையை மீட்பாய்" என்று வரம் தந்தாள்.

பெரும் இழப்பில் வாடி நின்ற இராமருக்கு அன்னையின் அருள் ஆறுதலும் வெற்றியும் தந்தது. "இழவுற்று நின்ற நெஞ்சே, இரங்கேல், உனக்கு என் குறையே?" என்று பட்டர் தன் நெஞ்சுக்குச் சொல்வதும் இந்த நம்பிக்கையே.

Devi Bhagavata Purana, Book 3

Rama Worships the Goddess in His Grief

From the Devi Bhagavata Purana. After Ravana carried Sita away, Rama and Lakshmana stayed at Kishkindha. All through the rainy season Rama wilted in the grief of separation. 'How can we cross the ocean? How can we defeat Ravana?' his heart asked in turmoil.

Then the sage Narada came. 'Rama, do not grieve. Keep the Navaratri vow in the month of Ashvina and worship the Supreme Mother. By her grace you will win,' he said. Rama kept the nine-day vow and worshipped the Mother as prescribed. On the eighth night the Mother appeared on her lion and gave him a boon: 'Rama, you will defeat Ravana and win back Sita.'

To Rama, standing wilted in great loss, the Mother's grace brought comfort and victory. This is the same trust with which Bhattar tells his heart, 'O heart that stands grieving in loss, do not lament. What lack can you have?'

சிந்தனைக்கு

இழப்பால் வாடும் உங்கள் மனத்தின் ஒரு பகுதிக்கு, இன்று ஒரு ஆறுதல் சொல்லுங்கள்.

To reflect on

Today, speak a word of comfort to the part of your heart that is grieving a loss.